588 ACTIO

380 De tuberibus ea me dicètè inducit, ut ex ni uibus ſcilicet generentur, quæ non dico. Apud nos ni ues ob collectionem caloris ad eorum faciunt genera tionem. ubi alibi ſolum calidius eſt uel natura uel ob ccelum, non ſunt neceſſariæ. in ſecunda ſectione, pau⸗ lulum cogor muitus immorari. Omitto quod in ſecun da editione, immutata ſint uerba illa, quod neq; fideli ter recitet ipſa primæ editionis: uideamus quid tam abſurdum continedt, ut adeò ſtomachetur:? fungi non ardèt, quoniam putredo ceſſat, quæ uia eſt ad ignem: lauri folia ardent celerrime, quia præter id quod pu tridi quippiam continent, ſicca etiam ſunt: in fungis enim adhuc humidum aqueum continetur, quod sos ardere prohibet. Quæ hic contradictio etiam transla tis uerbis fuite non tamen uelim ſic interpretari: ſecun da enim editio clara eſt. at hæc interpretatio eſt uer- borum ſuorum, quæ ille mihi uelim nolim ue tribuit. Hinc tot ineptiæ:nam cùm omnia adhuc reprehenſio ne carerent, addidit tamen de ſuo. Putrida non ardét, quia iam putredo ceſſat. Vbi hoc in ullo codice meo? at per alia, id eſt, tubera& fungi putrida exponit. pulchrum expoſitorem, cum putridorum antea non meminerim. Duos hic lapis molaris, ut honeſtiore no mine utar, inſignes errores etiam præter abſurdam interpretationem admittit: primum quod idem putat eſſe putreſcere& per putredinem generari, cum pu tredo ſit ſolum corruptio,& nulla corruptio eſt ge- neratio, niſt in elementis: ſed ex re facta per putredi- nem tanquam putredine materiam& alimẽtum ſub⸗ miniſtrante multa generantur, præcipue uermes. Al- terum quod putat putridum eſſe aliquid quod con- ſtet, cumm ſit ſolum in motu, ſicut& mors: quod enim putreſcit, non eſt putridum, ſicut dicebat Flato recte de morte, quod neq́; ad uiuẽtes, neq; ad mortuos per- tineret: ita putridum nihil eſt, ſed quod putreſcit. nun quam enim ubi à calore præter naturam euictum eſt, ceſſat aut in eodem ſtatu manet: ut neq; quæ ardent. par enim ralio eſt utrorq; ad unguem. Sic denuò ut canis ad uomitum, ad idem redit. Putrida cum putre- do abiſt, non ardent. Hoc enim nihil repugnans con- tinet: ſicut quæ ardent, cum arſerint non amplius u- runt. imd eſt quaſi propoſitio neceſſaria, quam ipſe adeò ut repugnantia continentem admiratur& re- prehenqdit.

Sed tamen neq; hoc dixi, neq; uerum eſt, aliam ob rations ſcilicet, quod putrida poſt qudm putruerint, pingue humidum flammæ idoneum generant. Quid cur non adhuc in contradictionem me adducit uir ru dior boue, qui d uerba curioſius ſuoq́; peculiari mo re ſectatur, omnem rerum ſenſum amittit. Ita homo iſte dum ſibi ſapit, nil ſapit. Sed unde illa reſtis ſcutica aduerſus hominem, à quo nihil mali audiuit, aut acce pits ſed ſunt ignorantiæ ſuæ uelamenta contra homi- nem, qui etſi erraſſet, non tamen flagris, nec ſuſben- dio dignus ob id erat. Vitam oportet eſſe flagitioſam, quæ hæc mereatur? ſed ſunt animi ſui improbißimi

1. LIBRORVM COCARDANI

e ſtultißimi indicia: qui cum non intelligat damnat

& tanquã iam damnails maledicit. Nec hic multum abſimilis alteri grammatico uidetur, qui cum Campa ni expoſitionem in Euclidis elemẽta non mutelligeret, totas paginas traſuerſis ductis lineis obliterabat, ſtul tum inſuper eum appellans, cim ipſe dignus eſſet uin culis& elleboro.

181 Reprehendit Præterea quod Ganabatum aliò tranſtulerim, nec uidet ipſum, non me ordinem corrumpere. Exiſtimat etiam me reliquiſſe multa ne- ceſſaria, clim oſtendat ex hoc finem propoſitum li- bri noſtri omnino ignorare:is erat ut rationes rerum Aanan,e en fieri poſſetcxplicarem, exemplis ingulis tantum in unoquoq; genere propoſitis. Neq; enim uel ſaltem nunc 445 bee lon euf en ſcripti, Indicarum rerum d eſunt:& tunc primuùm Hi ſpanicæ nauigationes(quam linguam ferme ut ltali- cam teneo)nec tamen in tertia editione aliquid ex his ſum additurus: tum quia oculatam fidem non aliorum qui uiderint teſtimonia repoſco, tum quia ſunt pro- pemodum infinita. Quid hoc eſſet aliud quam bene ſcripta ab alijs, malè in meos libros& ine pte tranſtu liſe? Quærimus noua rerum genera, ut ex his ſubti- liores rationes inueniamus. Similiter& illud in de- ſcriptione Mamei non animaduertit, ferrugineum co lorem eundẽ eſſe, qui& ruber ab eo appellatur: non ſolum quod ego aliam teſtatus ſim, uelle me claritatis cauſa ſequi rationem nominandorum colorum(quod & præſtiti diffuſius d rerum ſimilitudine illos appel- lans) ſed qudòd ferrugineus à ferreo longè colos a- lias ſit.

In eadem appellat frigidas ſubtilitates, ſicut antea admiratur quomodo his artibus quaſi fallacibus,& per obſcuritatem ſolam quæſitis, nomen inuentoris Subtilitatum non pudeat ſuſtinere? Iſta prodũt mali- gnitatem animi ſui, atq́; inuidentiam maximam, in quib. neq; probat quod obijcit: quòd& ſi ab eo pro- baretur, adhuc nihil eorum quæ obijcit, obtineret. Primum quas ille frigidas uocat ſubtilitates, tales ſunt ut neq́; ipſe intelligere potuerit, nec ego auſus ſim ex- plicare:ſcilicet rationem generalem optimi panis.

Deinde ſi obſcura ſunt, quare reprehẽdit quæ non intelligit? ſi intelligit, quomodo obſcura? Deinde cur maxima pars eorũ, quæ maioris ſunt momenti ab eo intacta eſt? An aliorũ ingenia ſuo metitur? an in alijs libris nihil eſt prorſiss ſubtile, ſed omnia craſſacut a- iunt) Minerua ex æquo cõſcripta ſunt: an aliqua ſunt quæ prorſus nõ intelligit? Si omnia adeò obtuſa ſunt, cur tätum laborauit? cur alij(ut dicit) mihi id nomen deferunttan ipſe ſolus liuidus,& qui non intelligere fatetur, alijs omnibus præſertim doctißimis uiris eſt præferendus? Sed ſi quæſiui, cur miratur me poſſe ſu- ſtinere ſine labore, quod cum tot lab ribus quæſie- rim? Verum fac ut nolim ſuſtinere? quid iam agere poſſum, ne ſuſtinea. Sed uis ut dicã, cõtingit illi quod pauoni contigiſſe fertur. Pauo aliquando ut in re-

Lem