9 dar Aale me nt gai Horri. nihrt aun xrur tra tſc ulra dyyici hau 7 7 hxi cu hmaäns

1e Korn mur ſaeni nen 1uu prape e dun an Ner ruu erri n um nr-pr teri ſalümſiide drr Süuen ſctror. Aietj bder Lrpu mim mäͦlt ler put ar pmnu at.u teun uilerr q lixru — T tnti puxmi li pruxxri nen bmiu prrer lhnc eol er er N

unhl kye. ſel nei, dus pomit nodur mem — erc un. at 7— n. möut u ſaar ieſi ——

D E

ideo qulceſcit. Trahitur ergo ad ſuperfici à calore ſo lis Ipluuia, atq; ibi coactis ob frigiditatẽ in acumine

montts uaporibus fiunt riui, qui fluũt ad humiliorem

locum, ex quorum multitudine fluuij. Aſcenſus ergo

Perpetuus seſt, quoniam nõ ſolum calore ſyderum, ſed

terræ in imo exhalant uapores uelut in aiſtillatorio uaſe. Materia igitur deeſſe non poteſt, ut quæ à ma-

ri ſuppeditetur, exhalationis cauſa etià ſemper adeſt

calor cœleſtis,& uiſcerum terræ frigiditas, lapidum & aẽrius in cacumine montium: ergo ſcaturitio per- petua, id eſt, ualde diuturna, quia ſub ſole(ut dici ſo-

let) perpetuum nihil: ſed uerè nihil in elementari regione. Cum uerò uapores paulò altius attollun- tur ſupra cacumina montium, fiunt nebulæ, inde plu- uia. Hoc autem duplici modo, uel ob uaporis abun⸗ dantiam,& tunc etiam creſcunt flumina:uel ob calo ris achementiam,& tunc tanto plus decreſcunt fiumi na,qquanto pluuiæ augentur. Ideo cum ſiccantur flu- uij, magnos imbres expectare oportet, quod e ra- tione efficientis cauſe& materiæ conuenit& finis. Ita ſe bientißimẽ Deus hæc diſpoſuit. Videas ergo in montium niſceribus perpetuum quaſi fumum undiq;: quo cum tenuior pars ſolum aſcendat, tum quia ex percolata iam aqua dulcißimi fontes prodeunt. Et ſi omnino ſalſi ob maris bropinquitatẽ aſcendat, ut iu xta maris littus, ac in fontibus inſularũ& promonto riori admiſta buriore aqud ac dulci ſalſus ſapor ob- tunditur, uelut& in pluuia 4qua ob eandem cauſam licet non deſit, latet. In terra uerò non tam facile o- riuntur, fontes ni uel deriuétur, uel lapides prope ſint,

quoniam uapor non adeò cogitur. Ita recte ergo dixi

mus ſupra fontes partem oriri, ob maris aquam, par- tim ob tranſmutationem. N ec partim intelligendum eſt ad aquam referendo, cùmn ſit uniuſmodi generatio eius, ſed ad cauſas generationis aquæ. in uerticibus er

o altißimorum montium(non compreſſa redundat,

ut ipſe adeò inepte butat, nam nec perpetua, nec diu turna eſſe poſſet)& in paruis inſulis, aqua dulcißi- ma ac limpidißima berennisq; ſcaturire ſolet. En ui-

des quomodo ueris principijs omnia experimenta,

omnia noſtra dicta conſentiante nihil filſum, nihil pu gnans, nihil abſurdum eſſe. Ipſe aquam perpetuõò,& terram collocat extra locum ſuum, uim infert natu⸗ ræ, opiſicem imprudentiæ arguit:& cum omnia hæc illi conceſſerimus, etiam ortus fontium nullam ueram cauſam afferre poteſt, nec motus aqquarum, ſed expe- rimento manifeſtè contradicentem. Nunc uſq́; inaudi tam doctrinam declarauimus. Poͤſt ut hoc quod ſen⸗ ſu patet uiderint, inuenient Ariſtotelem centum in lo cu dixiſſe, tractumq́; per capillos non per ueſtes ſo-

amaoge ut dixerit, quæ nec ſomniauit. Tribuere co

nantur omnia antiquitati, cum tamẽ ex illo pauca ſci- re poßimus, partim quod noui Græci erant, necdum artes& diſciplinæ inuentæ, ipſe philoſophus tumul- tuoſe hic& inde colligens iu unum congeßit, non po tens afferre iudicium, nec ad ulteriora penetrare,ſti⸗

SVBTII.ITATE.

mulis etiam contradicendi, tum præſentibus occupa- tionibus ob ambitionem impediebatur. Et optima quæq; ex illo in cauerna berière: quæ ad nos perue-

nẽre mutilata, corrupta, uix intellecta, ob breuitatẽ & pondus ſententiarum, argutumq́; contextum: a⁰

quod maius omnibus eſt, ob energiæ& conſuetudi-

nis loquendi modum amiſſum, ut etiam Auerrots do-

cebat in ſecundo Meteororum. Bt tamen uel ſic Ari- ſiotelem ipſum non negauerim rebus naturalibus ma ximum lumen attuliſſe, ob ingenij peritiæ ac iudicij præſtantiam, omnesq́; qui ad hanc uſq́; ætatem flo- ruerunt, utilitate doctrinæ longè antecelluiſſe. Vt ue rò ad homines, qui ante nos fuerunt, collatus maxi- mus fuit: ita ad eorum quæ in natura ſunt arcanorum doctrinam naturalemq; di ſciplinam minus,& omni- no quaſi nullus habendus eſt, cui æſtimationi qui non credit, prorſus ſiultuss eſt. Et qui non berpetuð ante

oculos habet, in infinitos ac turpißimos errores de-

cidit. Ego uerò cum Galeno didici, non Ariſlotelis 05 leſas ſententias, ſed ipſam naturam omnium baren⸗ tem præ oculis mihi ſtatuere. Cui ſi Ariſtoteles uel a- lius quiſque recte adblandiatur, nemo me ipſo liben⸗ tius adhæret, nemo gratior eſt in recitando nomine 1 nus, per quem profe cerim. Sin aberrare cernam, o- mitto, non accuſo: quod etiam fäcturus fuiſſem in Ari ſtotele, ni claritas nominis eius illum prætereundo me imperitiæ reum fẽciſſet. ltaque rogo benigne leckor, ex uno, in quo maximè uidebar non poſſe defendi, ubi fruſtra tot calumniæ intẽtatæ ſunt, omnia reliqua noſtra metiaris. Atq́; eadem arte& ab eodem ariifi- ce conſcripta buta.

5i Legend eſt id(er 6 n5 37 9 apple membrä oceani: eſſe tamen mare aliquod quod cum oceano non conueniat. Mare enim baronymum, omnes la⸗ cus à fluminibus fiunt manifeſtis aut ſubterraneis.

52 De aſtu putat me, ut ipſum ſeribere ubique quæ ſcie quæ neſciam, ſed poſtquam in poſſeßio- ne dicendi ſum, rem de æſtu in libris de Rerum uarie- tate diffuſe tractaui, nec ſoleo niſi Imagnæ neceßitatis cauſa,& tunc etiam duobus uerbis„quæ alibi dicta ſunt repetere, nec incertorum cauſas aßignare, nec

—

in his quæ recito ſimplici teſte, ſed conteſtibus mo

re luris conſultorum fidem adhibeo, ſubſcriben⸗= te prius ratione. Ita multum, ut mihi uidetur, non more meo, laborat in incertis. Simile eſt inudi iu⸗

xta, Pariam celerrimè: non enim cauſam ſcire po⸗ tuit, quoniam etſt poſt libros de Varietate librum exercitationum edidit, erant tamen iam ut conij-

cio ſub prælo, quando: mei editi ſunt. Supponit e-

nim falſum ſolem, quo ad opera in infe riorib. Lu-

na non pati, cùm& experimentum, e ratio, 22

Aſtrologorum authoritas reſragetur. Eſt enim dime- tiẽs lunæ quandoq; bauld etiam maior ſolis dimetien te. De philoſophia utinã non alia in barte magis bal

butiret, perſpicua ſunt hac in cauſa, quæ ſunt certa:

quæ nondum comperta nobis, pro conſtantibus ubi Cee 3