tch; odagu

4

Prxcpuccas A qu ut in dellcsmachm

xcbulx parts iran b

re lacerenaur indeftu ut& bellicumdim diuerfis habeatam

ſcendente difrumm re deſcendit, cunm

mpctus eſt derim

rigdioorſitpanſus pouſamũfumtts

9, mfra K ignem

nne pant.(Com

müd aA Nunc demum alia ſupereſt dubitatio, ſcilicet, cum Soletiam ſuxta Ca-

LIBER VIGESIMVSPRIMVS.

551

pricorni circulum quieſcat ut circa Cancri, cur non ibi etiam inundatio-

nes mouetẽ Atq; ita in India& Mthiopia procellæ fiẽt à medio Decem-

bris:nam& hæ regiones uſq; ad eum circulum perueniunt. Quamob-

rem ita dicendum eſſet, niſi forſam quòdtũc Sol propior terræ, quip-

dò hæibi contingant, ultra fontes Nili ſunt. Nilus enim fluuius maxi- mus in Goiano Æthiopię regno, quod ſub Presbytero Jano eſt Neguz

lingua propria uocato, naſcitur è duob. lacubus, qui ob magnitudinẽ

mari aſsimilantur, partibus ſex aut paulò pluribus ultra æquinoctium uerſus auſtrum, ex Ptolemæi ſentẽtia: quanquam ille montes lunæ ad-

ducat. Inde progrediẽs ex altiſsimis locis deſcendit fragore maximo, at- que id bis. Vocãt loca hæc confragoſa cataractas: ſunt enim altiora mõ

tium loca è quibus deſcẽdit fluuius ſpuma maxima. Harũ altera maior, reliqua uocat᷑ minor. Poſt quas in modum maximi lacus diffundit᷑, con

cipiens inſulas ſeptingentas, quarũ maxima Meroe uocatur ultra Can- cri circulũ uerſus æquinocrialem partibus circiter nouem: in qua etiam ciuitas eiuſdem nominis eſt. Pòſt collectus denud in alueumq́; rediens

procedit ſeptẽ oſtijs in mare: ab initio ubi oritur uſquequo mareattin-

git recta progrediẽs ex Auſtro in Boream. In Nilum pauci uel omnino

pe inapſidis oppoſito uehemẽtius ſiccãdo prohibeat pluuias: ſed ſi mo-⸗

Nilus cur inun det Aegypti.

nulli influunt fluuij. Sed xvij die Iunij poſtquam Sol apſidem ſuum ſu

perauit, incipit intumeſcere, exiensq́; proprium alueum Ægyptiterram inundat ac tegit, ſic ut feræ pleræq; interreant, iumẽta& homines altio- ribus ſe locis tueantur: creſcitq́; hæc inundatio xl diebus, donec ſcilicet Sol ad medium Leonis peruenerit: ab ea die totidem diebus decreſcẽs, Ae gyptum ſiccam relinquit. 3 1

A

Hæc igitur ita ſe habẽt. Verum antequam cauſam horũ inquiramus,

inundant, ut Eridamus in Italia,& in Pannonia Hiſter ſeu Danubius.

Omnis igitur inundationis cauſa aut eſt humilitas riparum, aut copia aquarum, aut uẽtus aduerſus motui aquæ, uel etiam tranſuerſus, aut ma

ris æſtus atq; recurſus prohibens aquam in mare effundi. Humilitasri- parum fit dehiſcente terra. Sed aquarum copia fit uel aucto fonte, uel ni uibus liqueſcentibus, aut pluuijs. Venti uerdò dum aduerſus aquæ mo- tum feruntur, prohibent ad eam effluere,& co gentes eam intumeſcere flumen faciunt:effunditurq́; aqua etiam quandoq; ex altio-à ribus ripis. Quilibet aũt uentus aquas mouet, quia uel de- Sc ſcendit, uel rectà fertur. Qui deſcẽdit, aquã exagitat, utpote 5/ R& G: dum enim deprimit uerſus E, pars c E locũ occupans, occupat E F, igit᷑ pars E F aſcendit ad ꝑG, atq; ita aqua intu meſcit& effunditur. Quòd ſiuentus rectà procedatex B C, quia locusꝶ eſt altior H, aqua impellitur. Aqua enim rotunda eſt, ut in urceis uides. Qua etiam ex cauſa flumina& lacus procul uidentur: aut enim ex alto

generaliter inundationum ratio quærenda eſt: nam& alij fluuij agros

Cauſe tres ge- nerales inunda tionum.

Cur aquæ pro- cul uideantur.