24 kcutene, 5

Lcd— au

*

3 1n„

dctuuraſ 1 un t rxut non da dſi doſöscnaäm muscllenaturam!a lunchmtüſul phurexh dumaer rihenq;tum musc terram haben m piſces, tumastèhr uxlerne dum eſt, animaaii egoilla charoorilhe clementis cum olt „ſedetiam calo œ anunnl ibus hs,ei lc. Nol mmego 4 aus Proclus, h nn orumnmatæreiſ etPeripateticonam

—

babis eſt opimet

08, X longe phu M ſemel veſigim ifs uorum ſortum cle mnunt. lludmub u

Scrun ſmulac

al& tioſiſsimos. Quddſ Dei conſenſu iſta fiunt, parent miniſtri regi. Dæ-⸗

quarũ ũ claritate Luna ſplendet, inde cæteræ ſtellæ, acmultò magis Sol

LIBER VIGESIMVS 541

4„

monũ igitur auxilijs inniti fallax& periculoſum pleruncq;, improbi au

tem aut ſtupidi ſemper. Dei enim omnia ſunt. Sed Peripatetici, ut dixi,

ab hoc ſcelere immunes ſunt: naman ſint, dubitare ſolent. Eadem quæſtio eſt de mortuis liominibus,& an feliciores ſint uiuen Mortui an ui-

tibus. Reſponſum eſt ſapiẽter, neutros. Hi quidem perpetudò in umbra uentes felieio- mortis requieſcũt, æternumq́; omni dolore ac moleſtia carent, æternà- que in tranquillitate ſuauiter ociantur. Propterea bene ſcriptum eſt:

res.

Beati mortui qui in domino moriuntur. Hæc igitur eſt extrema felici⸗ b

tas mentis noſtræ. Ergo ſi mortui, inſelices eſſe nequeunt: qui uiuunt,

poſſunt eſſe felices. Deterior eſt condutio morientium:hi enim ſoli ſtunt Morientes om- omnes, etſi reges,& cum multis cadant. Sibi enim ſoli quiſque moritur,““ hh. & mori uicetur Solitudo uerò cum dolore iuncta acerbo, grauiſsima

eſt,& intolerabilis. Nam ſolatium eſt miſcris, ſocioshabere pœnarum.

At qui moritur, etiam ſi cum alijs mille moriat᷑, ſociũ habere nequit. Er

9o tũc uaſtitas eſt atq; ſolitudo miſerrima. Ita uiuentib. maxima eſt uo- luptasi in ſocietate. Viuere dicuntur, qui ſecundũ uirtutẽ uiuunt, perpe

tuoq́; uiuũt. Homoimprobus nullo genere uitę uiuit: diui utroq; ꝓbus altero: ob id probus homo,& ſi aliquid tale eſt, ſolus felix eſſe poreſt, Se hoßus ui di-

uis maxime ſi- diuis ipſis ꝓpinquiſsimusi inter mortales omnes, ac maximè perſimilis. milis.

Hocuerò magis beatior eſt Princeps probus, nam hic Deo comparat̃.

LIBERXAN

de Angeli is ſcuintelligentiis.

RGdiuorum uita ſelix eſt, ſecura, ſempiternathomini b hbbhus breue æuum, infelix, ac luſpicionibus& timore ple- 6 8 num, quo fitutà multis egregijs operibus retrahatur. ) Tempus uerd quæ agitat comminuit,& quanto arctius, ſeoè magis atterit. Vnde ictus, ut uelociores ſunt, ita ma- ius inferunt detrimentum. Nec quicquam uidetur mortalibus triſtius ickus ut uelocio anguſtia temporis:illa urget, impedit, terret, præcipitem agit, imperfe- res ſunt, eo ma- ctaq́; reddit opera. In diuis ergo ipſis nihil eſt quo angantur, ſedomnia satterunt. æquali quadam ſelicitate tranſigunt. Intellectus autem eo diutumnſor,

quò tenuior:nam ed primę cauſæ proximior eſt, quò ſubſtãtia tenuio-

re pręditus. Omnis uerdò intellectus etſi gaudeat ſempiterna quiete, ſecu Vita intelligen ritate ſelice, beatitudine cõpleta, luce immẽſa ac ſempiterna,& claritate*um Tudlé. tanta, ut eam homo uel ex milleſima parte non queat imaginari: uelſiſ

comprehenderet, momẽto ſuſtinere. Cunq́; Sol luceat intellectu, qui ei eſt tanquam anima, ſi ab eo ſecedere poſſet intellectus, non aliter luceret

Sol quam terra. Cùum igitur oculus noſter tam parum luceat lumine a- Demonſtratio

nimæ noſtræ, qualem dicemus eſſe ſplendorẽ earum intelligentiarum, Merhena nu

r ritatem.

Iy,