nualecalocn, LIBER PRIMVS 19 aplumnbilmi, A quia augeri poſſunt longitudine ac latitudine: pondus uerò& H par- unpulſumba uum eſt,& longè minus etiam factum ob inclinationem& axes in an- m& impulſus nulis poſitos, ita ut circumagi poſsint. Oſtendunt id etiam molæ in flu dus wumetian b minibus Pado atq; Ticino, ubi quanquã leniſsimè fluant aquæ, hoc ta uis dementina V men ingenio lapides molares circumacti terunt ac molunt triticũ. Sed umotum. C:raa quòd aquai pſa aſcendat ex I in k, patet: cum enim 1 eleuat᷑, pars quæ auisacleuis ſuccedit fit humilior, igitur aqua deſcendet: qua aſcendente, iterũ pars . ſuccedens deſcendit: eademq́; ratio ſemper oſtendit aquã uerſus k ten onomniatum. dere rhocq; experimento pulcherrim econgruit,& nos non ſemel pe- dinentur genei⸗ riculum de hoc fecimu s. Conuerſo igitur axe ſeu tigno nſœm ineis car ronismachina dinibus A& H, in quibus intruditur donec aqua canalis impletus fue- mbilica uper rit, effundetur per k ſuper planum ripæ. Ex quo nõuid etur hæc ratio he 87 equæplurosͤha concludere, aqua Perpetnd deſcendit, igitur in fine eritin humiliore 10 lezenſ, t5 ureſſenobilli⸗ V co, quàmin initio. Sed tamen non ſemper deſcendit, uerum pars quæ-taliw. Aarur.Oouulre deſcendit maior, imp ellit minorem, cogitc aſcend ere. At cum effundi 4 cœperit, tunc iam machina ſacilius uertet᷑,& aqua quaſi ſpontè effluet, cffundiuruc. propter ea quæ de aquæ deſcenſu iam demonſtrauimus. Sunt qui ca- tũCochleaap nali tabulas affigant, nectantq́; omnia ſimul, ut machina robuſtior ac niſtorabis, d Hrmior euadat, paxillos tabulis, non tigno, ob commoditatem maio- imede inuentæ. rem inſerentes. Dubitabit autẽ meritò aliquis, cur aſcendente par- temporibusfo⸗ b te canalis iuxta B, cum tam I. quàm C deſcendant, aqua nõ redeat in L, rit Aegyptusta d B& rurſus effundatur(nam 1. humilior eſt quàm c)& ex eadem parte. d nobiiſsimum Duplex huius ratio eſt: altera, quòd aqua quæ eſt in B, impellitur ab minit huius Vi- ea quæ eſt in L, ideo tranſit ad C,& nõ redit:reliqua geometrica, oſten is noſter faberc dens partem mediam inter 1& B in cõuerſione altiorem eſſe, quàm ſit riamoliminuen- pars media inter B& o. Indicio etiam eſt, quòd plumbea ſphęrula im- lætitia inſaniuit. poſita cum à nulla alia re prematur, aſcendit tamen in k. Etdemonſtra aulo poſtmente tio hæc eſt: Sit tignum A B, in plano A C, eleuatio partis A D tigni ſit D Demon tratio, dum, rectum ro C, eius partis cochleæ pars correſpondens à E,& altitudo D E ſit gra- ee,ans Sss erficiemaquæ, tia exempli ſeſquialtera D C,& ducatur recta à E, erunt igitur omnes aue aſcendt- aoromineato- lineę inter A D& A c,minores lineis è directo conſtitutis inter à D Lricaocrm- AEscx demonſtratis in ſexto elementorum Eu clidiis.— eſſcuidentur, Circumuertatur igitur à B, ita ut quando E erit in hu-

millimo loco, pondus rotundum in a poſituũ ſit in di- recto D. Quiaigitur D E longior eſt D c. igitur ſi E e- rit in oppoſito ſui loci, erit infra cꝛſed GC eſt in directo aA, igitur pondus erit inferius quàmab initio: ſed omnes lineæ ſeruãt eandem rationem,

antur. Duo oa

latius, angui ius temillud k. 2

dubi rmin,& ſunt longiores etiam in circũferentia A E, quàm in recta A E, àlinea ircumuerth V A D, quia pars eſt maior toto: igitur cõuerſo A B, pondus deſcendet in etur dan A E. Sed omne graue liberum in motu deſcendit, igitur pondus perue ſcendet, un niet ad E. Sed cùm erit in E, circumactum deſcendet uerſus F. non uer- xæaddit un⸗ ſus a, tumob impetũ, tum quia pars quæ eſt inter àA& E aſcendit, nam ctionibus 3. in priore motu deſcenderat: pars autẽ E F adhuc deſcendit, igitur pon- inſtrumenm, 2i b 2

3