12²0 Otho III.

dem ſuggerit Hartm. Schedelius Chron. fol. 206. b. Sankits.

Pag. 138

nem de Imperatoris electione fecit Gregorius I, Ottone enim III. per ſucceſtionem non ſine difficultate Imperatore creato idem bon. tifex ex eadem gente natus to gnoſcens Imperii imbecillitatem ac fortunæ mutabilitatem, ut diutius apud Germanos ſumma impe- rii majeſtas remanere poſſtt, Synodo congregata ſtatutum tulit di Imperatore deligendo. ſolts licere Germanis, qui inde Eleclores unt dicli, Principem deligere. Parlter Platina in vita Grego- rii quinti ad hune modum ſcri plit. Gregorius cognita impe- rii imbecillitate varietate que fortunæ quo diutius apud germa⸗ nos ſumma poteſtas remuneret, illeque cæteris præeſſet, qui virtute Adignitate cæteris præſtaret, ſanctionem retulit haud abnuente

Otthone de Imperatore eligendo, anno Chriſti MII. quam us,

ad tempora noſtra ſervatam videmus, videlicet ſolis Germanis licere principem delig ere, qui Cæſar& Romanorum rex appel- latus, tum demum Imperator& Auguſtus haberetur, ſieum Romanus Pontifex sonfirmaſſet. Sequitur vara vibiam, de

Chronol. tritamque viam in ſequitur Trithemius, ſcribens: Gregoriu Hitſaug. V. congregata Synodoſtatuit, conſentientibus Romanis& omni pag. 4². Clero, ut jmperium Romanum apud Germanos perpetuis futuris

Ebytr.

Delit.

tomporibus permaneret, ita ut Germaniæ Principes per Ottonem III. deputati babeant jus& poteſtatem Imperatorem eligendi quæ conſtitutio jam per annor 506 us que ad nos inviolabiliſtabi- litate ſervata eſt. Conſilio Papæ Gregorii, imò autoritate, ſanctionem de electione Imperatoris,& quidem è ſoli Ger- manis, obiinuiſſe usque ad ſuam æratem ſcribit iſte Abbas, qui unà cum aliis, ſui ſimilibus, negotii illius conficiendi in uno Papa ſpem fuiſſe afirmant, jactitatum qve id ſuperbà in- ſcriptione, Romæ in Vaticani Palatii porticu III. à PiolV ere- cta, his verbis: Germania, vetuſtate gentis, hominum numete, rei militaris diſctplinã, ingeniorum ſolertiã, cœli ſalubritate, pe-

var. E u- coris& metallorum copiã, iis erga ſedem eApoſtolicam meritis ex- rop.itin. cellens, ut creandi Imperatoris jus à ſummo Pontiſice accepe- pag.3 4. rit, opem que Chriſtianæ Reipublicæ maxumam adferre poſſt vi-

Aeatur, Haæc ille Pius in yalatio Romæ juſſit deſcribi eo loco- quo

—

——