1 dn aan
—
*
1 —
,
2 Nbziatln 1᷑n ſnis 1n 7 ſau lan miua ula = tonicnu, ¹= klenden in lnutni tann 4 ½ att. lmetu — urütemal nau m 1 ins Aaaht
1 ermanſi le
l Reir au IuI katmlei * D ricus igni 1 renen Dek 1&⅝ Abun 4aupal waem mujini (A u.Nüan än (X8. omäpegera a= derzerer ils (1. un Püs n bngenl
I niunä dar
lcæperurtäuue
Othones talb-h enütunbä 8 aA dent yi um fdtadcäschnt — lumile ugma gulur Kghe luo fegn drnt uus GEAMIN3
irto as Nau,
. 2(G) o. Senhe3,,3s: geeeehs hev n⸗ HENRICUS II. §TE MANMAT SAXONICI
V I T1 y S.
1. b
Anno ſecundo ſupra milleſimum votis
Regni Procerum ſolennibus Cæ-
ſareos ſuſcipit honores, à Willegi-
ſo Archiepiſcopo Moguntiæ con-
ſecratur,& Romæ poſtea anno
1014. à Benedicto VIII. ſalutarus
productusque Imperator ſolenni inauguratione coronatur.
n Temmareilluſtri natus Henricus, Pa- , tre& Avo Henricis, Bavariæ Ducibus, NA Proavo Henrico Aucupe, virtute er & ſanguinenitebaturad Imperium, adeò gr ur extorquere illud viſus fuerir, tan- quam ſibi d eberentur im perialia orna- ☛ Kmenta; ita enim Sigeb. Gemplacenſis: ) Cum jam res intuto eſſe putaretur, Dux
Bafoariæ Henricus infuriato Heriberto, Colonienſium Archiepiſcodà cujus ore omneés pendebant, inſignia
regni ab eo violenter extorſit, quaſi jure hæreditario ſibi compe⸗ Bula A tentia,


