—

——-———

8. R. It.

P.187.

„ Henrieus II. tentiar erat quippe filiu IIenrici Dutis, qui fuit genitus di Her rice Fratre primi Ottoni. lmperatoris. Subdit p.5or Henricu Dax conciliatis ſibi animis quorundam rincipum regm ungitur in Regem à w illigiſo Moguntino Mrchiepiſcapo. Quo nixus teſtimonio Sigonius audet affirmare Henricum nullis legui- mis ſuffcagiis ad imperium veuiſſe. Henricua Dux, inquit ut Pater poſt mortem Othonis regnum invadere voluit, ſic ipſe mortus tertio(Othone joccupavit; quippe cum funeris in comi. tatu eſſet, eximiis injuriis ab Hereberto, Archiepiſcopo Coloni. enſi, uiro ſummæ autoritatis, affectus inſignia regia ex manibus ejus, ut, quæ jure ad ſe hæréditario pertinerent, extorſit, ad ui. husdam, ut Sige bertus inquit, Principibus fibi conciliatis Rex

Germaniaæ lectus ſac ram à I illigiſ, Arck. Mog inunllionem ac-

cepit. Extorſiſſe inſignia Regni ſcripht Sigebertus 2d An. 1002. p. 91, idemque notarunt Guillimannus 4. Habsbutg. pag. 126. Cuſpinianus in Henr. II. p. 325, quorum ille ſeribit: Regni inſignia per violentiam ab. eriberts, Colon. Archiep. gui ex Italid reportabat, exrorſit; nonnullor wox Principum conci- lavit. Culpinianus verò: Solur Heribertus, à œu) us ore pieris pendebant, contrarius, inſignia Regni vi tenzit, à quo his violen. ter; quaſt ad ſe jure hærediario pertinerent, extorfet. Itant Hen- ricus ſecum ambitioſus, ut contumeliis inceſlerit Epiſcopum unde laceſſeret eum ad tradendam Imperii lanceam cætera- que inſignia? Tam inſolens, tam ferox fubitò factus Henii- eus, ut cum pompaã regnaret, quem comem& manſueium to. ties laudant Quid tandem ſperandum, ſi ob regna ferocull redduntur, qui aliâs viſi ſunt natur ſedstiores? Henricus, quà erat comitate, ſalutabat, cùm in ſe fatalis ſpei aliquid te- gni causâ eſſet, Moguntinum aliosq́ue, viſus ſacroaliquo im- petu trahi, ac neſcio quid ſublimius anguſtius que præ ſe fette ex jure ſanguinis. Veſtigandum Stemma, utinde affulgeat, unde ad cogitationes regni devenerit Henricus. Familia Ba- vatica& Saxonica, unde aliquor Cæſares habuimus, cogm- tione arctiſſimà fuerat, ut ex*Schemate hoc videri poteſt. T̃ id. Schedel. Chron. f08, 2 09. Naucler. 2. Gen.4 4. Stengel. Aug. Chr. p.123. b Henti⸗