Druckschrift 
Imperatorum germanicorum familiae saxonicae historia Augustaea Henrici I. Aucupis, Othonis I. Magni, Othonis II., Othonis III. Henrici II Sancti / cum indice rerum et materiarum neccessario edente Johanne Cunrado Dieterichio
Seite
109
Einzelbild herunterladen

11 Nmanu taäm 21* lladbleähm n Giegoni an a fecetunt N 9 t dom rectn

21 dicababn

(a2 idnbllis ern

2s füille, kai

imloqueait it r laceclrim , Canſhnnn i putent, 1 d= faciunt lont nibil dibe r atam honüüt Ne prictioomlke dMm, u(A J eacceptialt

Aiſſe ceeiigäu

ulamqpe n-

etuo Getmea

* gent. Amn a ibuuat aun 1

razuhhe

Otho III. 179 qui illecebris gloriæ& gratiæ Papalis transverſi aguntur. In ſummi Pontificis arbitrio collocant, quod Caroli Magni ope- regnum à Græcis⸗ regnante tunc Nicephoro, ad Germanos translatum fuit, Ponrifici ſuo tribuunt regni apud Germa- nos incrementum ſub Othone I. Gloria itaque ſolius Papæ eſt, quod vivimus ſecuri, quod in pace degimus ætatem. gic

enim Danegyriſtes neſcio quis Molshemicus: Jta omnium in lihb. I. Pa- ſe gentium animos in illo communi Orbis Cbriſtiani theatro con- ueg. cap. 1

8

vertit Otho III. at quemadmodum antea Regni a Græcis ad Ger: pag. 5.

manos translati cunabula in Caroli M ſinum, ita tund ejusdem apud Germanicam gentem ſtabilimenta, in Othonis turslam, uni versâ Italià ſecundigimus plaußibus admurmurante(obſtrs- pentibus nequidquamnovis Sectariorum Scholis) ſummi Ponti- Hois arbitrium collocavit. De Othone, negamus, non negã- tes à temporibus Othonis III. Papas artibus& prætextibus ſibi quæſivlſse majorem poteſtatem in Imperium, vimque pa- raſse diſponendi, ſi Reſpublica non gereretur ex eorum vo- luntate, donec tandem pleno impetu irrnmperent Succeſſo- res, turbasque darent Henricis& Fridericis Inex hauſta- illa aviditas nondum patuerat tempore Caroli Magni, ſya- viſſimèque nugantur, qui ajunt electitium regnum fuiſle Ger- manicum factum conceſsu Papæ ab ipio Carolo, tradente jo. ALeidis 9. Chr. Belg. 3. p. s hancque ordinationem reno- vatam fuiſse, non initiatam, ut loquitur, ſub Ottone III. Ea perſvaſione jocundaà falſus fuerat Albertus I, quaſi è luculen- to foco Papæ Electorum inſtitutio proveniſset, unde perſcri- ptũ A. 13 03. ad Bonifacium, quod jur eligende Romanorum Re- em, in Imperatorem poimodum promovendum, certis principi- bus Ecclefiaſticis& ſecularibus ſit à Papali ſede oonceſſum. In-

tegræ literæ extant apud Baronium, quæ nondum probant, Tom. 107 quod nunquam probatum fuit, quanquam nimià verborum fol, 91r.

religione id expoſuerint& pepigerint Secrerarii. Ex hac

ſpeculatione ſcrtbit Frater Felix Fabri: Propter drficultatem, 1. Enn.

ua erat in electione Imperatoris(Ottonis III.) facta, fecit Pa. Sye. nr

Pa Gregerius II. Conſtitutionem de Electoribus Imperii. Ea- pag. 88. dem