Druckschrift 
Imperatorum germanicorum familiae saxonicae historia Augustaea Henrici I. Aucupis, Othonis I. Magni, Othonis II., Othonis III. Henrici II Sancti / cum indice rerum et materiarum neccessario edente Johanne Cunrado Dieterichio
Seite
111
Einzelbild herunterladen

A ue 1 Onanenn icneatziln 2 inbkeilin 8 anotumnan katunn 1 2 zuiindeni 4* ſnain iagh iu tunan 1 iuui qyu neiſſtt um 1 ulit hauache 1 iſ MIlant

3

& äctt ſiubm. 4 Saznorumtag,

I aherim

At nan ſia 1. iibens: ng d tnrus Komanikt

uus perpeuuß

1 X nipes jerdn i r peratamin

iors invinlan

8 1. 1 1z, indum

qaidem3 12 aleribtitet lius conict ſe aqre ii lmm Siculll a7M, **1 hominmm A celi ſalunin nyßelitammn 1 mo bonlit vam atin

= litdelcidi

Cranszius ſcripſit Henricum ſanctum fuiſſe primum, qui jux-

de cætero Romanus Princeps eligeretur, videl. per tres Eccleſiaſti-

Otho III. 721 quo præcipuæ Chriſtiani orbis provinciæ depictæ ſunt, Me-enmat. nio teſte, qui Romæ per aliquot annos fuerat. Eandem reci. 4⁴τοm., c.

procat ſerram Bonfinius, ſcribens: Gregorius V. Cermanarum*.

ope in dignitatem TPontificiam re vocatur,& quum ipſc quoque 1 Hung. Germanuds eſſet, imperatoriàque operà& auctoritate antéhaæc ad* 19. Pontifcatum evettus, ut nationi ſuæ blandiretur, de Impera- 46.16. torum electione ſanctionem promulgavit, ſalis lilere Germanis, quibus eligendi poteſtas data eſt, Erincipem crears, qui flatina Cæſar& Romanorum Rex dicitur. Nonaliter Egnatius lib.3. Rom. Drinc. pag, 74. Gregorius ſanctionem eam tulit, quæ per quingentos annos adhuc durat. Imperatorum nullus hære- ditari am dignitatem vendic ato. Principes ſex, ſacri ordinis tres, profani totidem eum deligunto. Hi ſi aiſcordes fuerint, Boemiæ Regem cooptanto. In vità deinde Henrici ſucceſſoris ait illum ex Gregorii fermuld imperium fuiſſe adeptum; ſicut etiam ta Conſtitutionem Eleckorum prodierit ad Imperium. Poſt nee obitum verò Henrici Sancti Principes Germaniæa ordinaſſe, ut 107. in Nemos cos Pralatos,& trer Laicos narionis Alemania tantum, ſcribitꝓρνioni⸗ Theodoricus à Niem. Modeſtiores alii amiclorem fore pu- cap. 33. tant ſententiam, quæ à conjunctiſſimis expectari& proficiſci pag. 486. ſoleat, atbitraci melius dici& convenientius, ſi& Regnum& Facerdotium conjunxerit mutuam benevolentiam& operã, uſui futuram Imperio Germanico, ſi dicerent ſocias junxiſſe operas Cælarem Pontificemque. IItraque hactibià incedit Rolevinclus in Faſciculo: Me Gregerius V. cum Otton⸗ III. or= fe-r 79. dinavit Electores Imperii inAlmaniã, qui deinceps permanſe- runt us que hunc, nec potuerunt Franci aut alii infringere. Ho- neſtius ſenſiſſe videtur Alvarus Pelagius, in ære ntroque ut eſſet, dicens, inſtituros fuiſſe per Papam Gregorium fub Oc- tone III de conſénſu Principum Electores. yræclaram qui na- J. de plan- Vavit operam ſcribendis Nanclerus hiſtoriis, conſultum rei a Eccl. putat, ſi curam ita partiatur, ut Conſtitutionem Electorum 41†. 19. Ipſi Ottoni tribuat, Papam autem Gregorium narret retuliſ,

bE. iIn