Otho II.

ercitu, ex Cermanis, Gallis, Italis collecto, Tarentum venit)

mox Baſentellum, ubi idibus luliis cum exercitu Græcorum& Saracenorum atrox commiſſum eſt prælium. Verùm turpi de-

ſertione fugientibus Beneventanis& Romaais clade affe Cus

Cælar fait, cadentibus Auguſtano Epiſcopo Hentico, Faldenſi

Abbate Wernhero aliis que ſummis Viris. Saraceni quidem

& Græci premo victi, fuſi, cæſt fuerant. Deinde cum multitu-

dine abundarent, rep aratis viribus noſtros feſſos,ut numero” ita

Iib. fortund ſuperant, totam noſtratium exercitum trucidant; noian- 49. 5 p. te Aventino. Ita non fidendum præliis ſemper ſecundis, nam 327 nic cùum primum ab Othone ſtare victoria videretur, ab irtuen- tibus cũ copiis recollectis Saracenis ita profligatur totus exer.

citus, ut vix ipfe Imperator fugà elapſus fuerit, quod Diermarus

lutibus deducit, quæ tamen ob obſcuriratem fermonis relin

quimus. Ipſe Cælar vix natatu alijsque artibus evafit, poſt-

quam fe ſimulaſſet militem gregarium, græcècum Piratis, a qui-

bus captus fuerat, Iocutus. Reliquiistamen copiarum colleciis insaracenos iterum mevet, clad mꝗ́; acceptam rependit. Poſt-

ea in deſertores& proditores, qui tam proterreè ſigna deſena-

erant, graviter animadvertit, ipſeque poſt hane pugnã nunquam

amplius hilari animo fuiſfe, ſed triſti ægritudine animitabela-

etum interiiſſe ferunt. Prælium cũ fetveret, a nimoſ Regis vul-

tus, vox, oratio⸗ gladius non revocate poterat militem togien-

7. K.. tem. Komani 2 Beneventani ‚ait Figonius, ube certamen de ſummaà rerum imminere vide runt ſtatim à ſignis receſſerunt, al Othonem valido præfedio nec opinantem nudarunt. Ita exerer tus ejus ancipiti terrore perculſus inſtantibus hoftibus facilé nas ſolum, fuſus fugatusque, ſed etiam fadiſſimà ſirage coneiſus eſ. Itum tunc quò iri poterat,& indefeſſà ſtrenuitate pug- nam dextrà ſua reſtituere fruſtra Rex laborat. Ludibrio Græco- rum, convitiis Saracenorum relinquebatur majeſtas regia Rex videns cæco impetudilabi fuum militem, pars metu, pars per- fidiâ, neceſſitate etiam, in häc mutatione pugnæ lubità ſolutis ordinibus ipſe eventui ſe dubio committit, à piratis pro igno- r0 captus, ut fertur, fugam enim dum deſcribunt ipſius Regis autores, diſſentiunt; alijs ſaxibentibus uatando effugiſſe: aliſs

zatpndo

180.