P R KAK F
rit, certò dici vix poteſt. Manuſcripta exemplaria, ut& primæ larum Editiones, nomen Authoris adſcriptum non habent, ut neque tempus. Adeò ſuperiorum aliquot ſæculorum medeſtia omnem laudem& ambitionem ſprevit, maximè quando cænobia Monachorum& collegia Sacerdotum o- mnem literarum& doctrinæ tractationem in ſe concludebant. Quatuor tamen Authores præci- pue nðminaàri video, à quibus primordia ceperint. Primus eſt Antonius dictus de Padua, natione Hiſpanus ulyſsipoönenſis, de ordine Prædicato- rum,& B. Franciſci diſcipulus, qui Theologiam Tholoſæ, Bononiæ& Patavii(unde Sata vini no- men accepit) multo tempore docuit. In Baptiſmo dictus fuit Ferdinandus,& adultus S. Auguſtini ordinis profeſsionem eſt amplexus, poſtmodum verò eo abdicato, S. Franſci profeſsioni ſe adjunxit, & ipſum S.Franciſcum præceptorem habuit, quà ordinis mutatione nomen quoque mutavit. Cla- ruit Anno Chriſti 1230. ſub Friderico II. Impera- tore,& Gregorio IX. Pontifice, qui eum ob inſi- gnem promptitudinem in citandis,& memoriam incredibilem in recitandis quibuſvis S. S. dictis, Arcam Teſtamenti nominare ſolebat. Obiit 14. Junii, An. D. 1231. Hujus authoris meminerunt Tritte- mius in Catal. Scriptor. Eccleſiaſticor. Hiſtor. Ec- cleſiaſt. Cent. 13. Geſnerus in Bibliotheca, Gene- brardus in Chronol. Anton ius Archiepiſc. Flo- rent. in Sum. Hiſtoriali p. 3. Tit. 24. cap.3. Raphael
NVolaterranus in Franciſco ejusq;ʒ ordinis viris cla- ris lib. 21. Sed quòd Concordantiarum fuerit Au-
thor, nihil produnt. Laudatur autem à conſcri- ptis ſermonibus ardentiſsimis de Tempore& de Sanctis.
Secundus eſt Hugo(arenſis, ſive de S.(aro, oppi- do ſic nominato, natione Burgundus, profeſsione Dominicanus, Barchinonenſis Epiſcopus, S. Sabi- næ Presbyter,& poſtea ex ordine Prædicatorum primus ad Cardinalitiam dignitatem evectus, ab Innocentio IV. Pontifice, à quo etiam in Germa- niam ad Imperii Electores ablegatus, ut in locum Friderici II. alium eligerent, nec diſsidiis impe- rium diutius implicarent. Claruit An. Dom. 1240. & deinceps, uſque ad annum 1262. quando Romæ mortuus, oſſa autem ejus delata Lugdunum in Galliam. In Centuri. Eccleſiaſt. Magceb Cent. 13. cap. 10. pag. 1019. vocatur Hugo Boliomus, natione Burgundus,&c. Hic univerſa Biblia Commenta-
riis illuſtraſſe fertur. Soſt hos autem(ommentarios,
ſcribit Sixtus Senenſis in Bibliotheca Sancta lib. 4. primus omnium excogita vit Indicem magnum in Sacro- fancta Biblia, Concordantiæ Bibliæ prænotatum, la- Borioſiſsimum ſanè& immenſitædii ac temporis opus, ſed Sacrorum voluminum Otudioſis magnopere neceſſarium, in quo ſingulas&cripturæ Divinæ ditliones declinabiles ſecundum conſequentiam literarum accuratißaimà dili- Lentiã digeſit, annotatis non ſolum libris, ſed etiam libro- rum capitulis,& capitulorum lineis, in quibus unaquæq; AHianaus dictio contineretur. Sunt qui exiſtiment, hoc 3
—
4A4 1 1 O. opus ob immenſi temporis laborinꝗ; diſpendium, cui uni, hominis vita ſatis eſſe non poterat, hortatu Hugonis nien ctum fuiſſe quingentis ſiudioſis batrib. dierſorum cœno- biorum, eä ratione, ut ſinguli ſingulas ditliones in Alpha- beticas claſſes redigerent, ſichue bre vi tempore multorum ſedulitate perfectum fuiſſe opus. Hæc Sixtus. In cujus teſtimonio duo præcipueè notanda. Unum Cem⸗ cordantias hrimltis ex ſolis declinabilibus dictio. nibus conſtitiſſe: Alterum, Hugonem omnium Scriptorum primum 8. Scripturam per capita& capitum diſtinctiones minores citaſſe, aeue iſtum Hugonem etiam capitum, ut hodie iis uti. mur, eſſe Patrem, de quo in ſequentibus nobis quædam dicenda erunt. Genebrardus in Chrono- logia p. 645. ſcribit, hunc Hugonem,& ejus adju- tores, omnes tam declinabiles quam indeclinabiles Ora- tionis Dartes toto Bibliorum contextu comprehenſas in Alpbabeticum ordinem digeſaſſe&c. Trittemius& Geſnerus ne Concordantiarum quidem memi- nére, 8 tamen omnia Hugonis ſcripta accurate recenſent. Sixto autem adſtipulatur Antoninus Par.3. ſummæ hiſtorialis tit. 19. cap.. parag.z. Tertius eſt Arlottus, natione Thuſcus„Vel Etruſcus, Ordinis Minorum Miniſter generalis, qui floruit ſub Adolpho Imperatore, Anno Dom. 1290. Hujus meminerunt Trittemius, Gesnerus, & Sixtus Senenſis, eique Concordantiarum V.& N. T. collectionem tribuunt. Sic ſcribit R. Gedaliah (qui præcedenti ſæculo floruit) in Chronico ſuo Schalſcheleth hakkabbalah, f56.5. p'nyn ſna prr 2 nau ayfd„ebwd e NKO 2r xErépapn pn R. Iſaac Nathan tranſtulit(oncordantias, quas compoſuit Dere Arloto, ex lingua Latina in linguam He- bræam. Quidam vocant eum Arlotum e Prato. Quartus eſt Conradus Halberſtadius, natione Ger- manus, Ordinis Prædicatorum, Theologiæ Pro-
feſſor, de quo ſcribit Senenſis in Biblioth. Sanc.
quòd in Divinis ſcripturis uſque adeò exercitatus& de- tritus fuerit, ut uni verſum Vetus ac Novum Teſtamen- tum memoriã teneret,& quòd ad imitationem Huonis Cardinalis conſimili labore(oncordantias Bibliorum or- dina verit, in quibus non ſolum dittiones declinabiles, quod prius fecerat Hugo, ſed& omnes indeclinabiles orationis partes juxta Alphabeti ſeriem adjecerit,&c. In quo teſimonio iterum obſervandum, quòd Sixtus hunc Conradum Halberſtadium primum particularũ indeclinabilium compilatorem con- ſtituat. Floruit& hic ſub Adol pholmperatore An. D. 290. juxta Senenſem& Trittemium. Gilber- tus Genebrardus illum Hugoni accenſet,& ſcribit, quòd Hugo und cum Halbeyſtadio monacho ſuas Con- cordantias collegerit. Secundum ejus ergo ſenten- tiam, horum duorum labor& liber unus idemque eſſet. At ſi prædicti auhores recte tempus ejus con- ſignaverint, fieri id non poteſt, cùm triginta circi- ter annorum ſpatium inter ipſos intercedat. Atque hi ſunt præcipui authores, quibus Con- cordantiarum prima primordia adſcribuntur. Ex quibus haud improbabiliter colligi poſſe videtur, Hugo-
ment
4—
filtigi omnie Græc nes. I Finu
cuml
de tuit
glutin
QAun.
Mabs
licibus
Xc. E ces liby
liis. 8
ðℳ
In ger
delh i
Uon,
mater catior b viusl. NXeyij dom Ma poſttael iunibus wihr. z ug vochdd ci ale eſt a Index Doctar Autho.
. tur. At 1 Ces ſive rum ſin
ſadlnd
cxXeo lig
rat, con
donem 1
Nuodi