* 3 1 1
2—— ————— N
—————
1
P. R ᷣ (Job. F. 21.) deriſionis,( h. e. ſermonibus ſcopticis) exiſtimantes, vias loces ſuos(i. e. argumenta ſua) eſſe demouſtrationes abſolutas. Et fuerunt in corde meo ſicut ignis ardens(er. 20. 9.)& fui pro vocatus quotidie A gloriatione quorundam par vulorum jpſorũ argumentis
friyolis& ydiis, quæ ipſis videbantur fortiaut ſeculum
fuſum(obi 37.18.) Juibus nulla ſit depulſio,(h. e. fir- miſima& indiſſolubilia) ſuperbè& ſcopticè petẽtes, ut ad ea reſbonderem. Et inveui inter libros ipſorum Librum quendam, quem linguã ſuà vocarunmt Concor- dantias Biblicas, qui verſabatur latè circa Radices,& comprehendebat omnes& fingulos verſus Sacræ Scri- pturæ in una quaſi tabula, ita ut ne unicus quidem defice- ret. Ie fuit mihi in rupem robuſtam,(Pſalm. 3.13.)& in murum munitum(Jerem. 15. 20.) repellens omnem lapi⸗ dem contra ſe projectum: Illo libro nullũ ſuit munimentum altius, unde dirui poſſet aut deſtrui. Ideoque deſidera vi eum, dilexi eum, apprebendi eum, douec eum in conclave Muſæi mei retul. Tum fiatim dixi, me translaturum illũ: non enim arbitrabar, me ſimile quid in lingua noſtra in venire poſſe,&c. Sic itaque Latinarum Concor- dantiarum occaſione, Hebrææ quoq; in Authen- ticum Sacræ Scripturæ Codicem ſunt concinna- tæ, quæ licet tempore poſtremæ ferè fuerunt, di- gnitate tamen& utilitate cæteris omnibus ſunt priores& præſtantiores ‚uti infrà audiemus. De his ut aliquid hoc loco agatur, inſtitutum no- ſtrum efflagitare videtur. Lie enim præſentis quo- que vperis ratio, quidq́ue in eo heirſom ſit, tan- taè melius conſtabit. Conſiderabimus itaque illa- rum Cauſam efficientem, ſeu Authorem, Mate- riam,& formam ſive Methodum. Author illarum duplici prænomine inſignitur. A quibuſdam e- nim vocatur jna par' R. Iſaac Nadran„ab aliis Ina r RMordechai Nathan. Atque ita in pri- ma editione Venetiis excuſa, in fronte libri voca- tur R. Mordechai Nathan: in præfatione verò ſe- ipſum appellat R.Iſaac. Hinc legitur in Chronico Temee. David p. 6. as annum rrp ¹198. ſupputa- tionis ſcil. minoris, qui eſt annus Chriſti 1438. ppnb pvn ndrNp vdd a p'nyr In 2 *ob p ae r Wa mman Nay f ina pra, Tyn narm ro nd ed ppe h. e. R. Mordechai Nathan tranſtulit librum Concordan- tiarum ex lingua Latina in linguam Hebræam An.1 98. ſicuti clarum eſl ex Prafati. libri ipſius. In quibuſdam autem libris ſeriptum eſt, quòd nomen Authoris ſit&. Naac Nathan. In Schalſcheleth hakkabbalab ſimpliciter vocatur R. Iſaac, nullà mentione factà nominis Mordechai. SicR. Jacob ben Chajim in Præfatio- ne Bibliorum magnorum vocat cum R. lſaac. Vir doctiſsimus Caſparus Waſerus in Tract. de Num- mis f16. putavit hunc R. Nathan eſſe cundem cum R.Nathan Juſto, Authore Lexici Talmudici. Id quod memoriæ lapſum interpretor in viro in He- bræorum ſcriptis verſatiſsimo. Non enim ignora- vit, quantum annorum ſpatium inter hos duos in- terceſſerit. Nam R. Nathan juſtus florere cæpit Anno Chriſti 1050.& obiit Romæ Anno n06. ut eſt in Juchaſin fol.35. Tzæemach David fol.54. Au-
A T 1 O.
thor verò Concordantiarum floruit Anno 1438. Cauſſa diverſitatis hujus in ejus nomine non eſt ita clara. Quidam ex duplici nomine arguunt, duos diverſos fuiſſe ipſius operis Authores, unum R. Merdechai, alterum, R. Iſaac Nathan. Ita ſentit Rcuchlinus in Præfatione capitũ Concordantia- rum:& Author Pręfationis in Novas Concordan- tias Romæ excuſas. A Judæis aliquot cauſam hu- jus rei ſciſcitatus ſum: ſed nec mihi nec ſibi per o- mnia ſatisfecerunt. Illorum hæc eſt ſententia, uni- cum fuiſſe authorem, ſed binominem fuiſſe, quèd in gravi quodam morbo, quo in concinnando iſto opere correptus fuit, nomen mutarit. Sic enim moris eſt inter ipſos, ut gravi ac diuturno morbo laborantes, in lut ejus incremento, nomen quod prius habebant, mutent, novumqʒ; aſciſcant, uod deinde per totam vitam retinent. Quo facto, Kartzunr mutationẽ ſimul morbi, vel ad vitam vel ad mortem fieri. Recenſetur ab illis hæc Mutatio nominis inter ſigna pœnitentiæ, quã talis vult te- ſtari ac vovere, ſe unà cum nomine vitam& actio-
nes ſuas in melius commutaturũ, ita ut planè alius
ac novus homo videatur. De hoc legitur in Tra- ctatu Talmudico nwn vr Roſch haſchanah fol. 16.C01.1. ER D DV W pppn dn pr e npar vnaapar ynn npe en pd yx N ſn rprxr D ra Dn pyrn o pyx Nn rn v rav u kK a nrd den d darh 1b O n n e e 2 n S'no vteyn Pde dn Sna yn yd aone vn wy u Myb n pI Dy dnxn Dn Irdnen 9 9 da R Wren Dn dip Iae e 1 n Wym Dixit R. Maac, Quatuor res reſcindunt ſententiam judicialem hominis, videlicet, Eleemoſyna, Vociferatio, Mutatio nominis,& Mutatio operum. Elee- moſyna, ſicuti ſcriptum eſt, Et Eleemofyna liberat à morte. Vociferatio, ſicut ſcriptum eſt, Et vociferati ſunt ad Dominum in oppreſsione ſua,& ex angu- ſtiis ipſorum eduxit eos. Mutatio nominis, ſicut 15 ptum eſt; Sarai uxor tua, non vocabitur amplius no- men ejus darai, ſed Sarah erit nomen ejus:&s mox, Et benedicam ei, quinetiam dabo tibi ex ea filium. Mutatio operum, ſicut ſeriptum eſt, Et vidit Deus ofe⸗ ra corum. Item, Et pœnituit Deum ſuper malo, uod locutus erat ad faciendum,& non ecit. Qui- dam addunt etiam Mutationem loci, ſecundum id quod ſcriptum eſt; Et dixit Dominus ad Abram, Ito tibi
ex terra tua: Et iterum, Et faciamte in gentem ma-
nam. Sic ſcribit Rambam in libro Jad, in Hala- chos theſchubhah: vnn pyr avn nur navnn a prrp W ,d p ww earman a dn ,b „e Tne R Wo e w a vr a d d vvyn naw dvynn m wyv hxn r 1 Praan ub wpn r Trin Ex riti- bus penitentiæ eſt, ut pænitentiam agens jugiter clamet ad Deum cum fletu& deprecationibus, ut pro facultate ſua elee moſynas largiatur, ut elonget ſe procul a re illa in qua peccavit, ut nomen ſuum mutet, quaſi diceret, Ego non ſum vir ille, qui iſtas adliones perpetra vitʒ ut in melius
mutet omnia ſua opera, ac deniques loco ſo migret. Nam gæln
———
————C———
cgprelse xdanuuli lul lxc. Invite Græcorum & noſtrash controverl dede OVvin deſun cpanenid G iikretræc ſere inxet arum Ex& dvorzpeti lngula der culaillæ oc rteminyel ſie, quæ ip tellecu de callone, ſ mnium ne in eo opere to, Theo quinquenn perfectione Sed& M licet fexi unaruma dicgmandar nebrodrnio Daxiſä, 3. Adeouth oim pant henlim fü nibus habe quæ anteat Phabetile collectag Ehöfu
temporibu
lis Indicibi