dantiis R. Nathan. Quo nomines

P R Kk f

tuté ſuam oſtẽderet,& laudem, nomenq́; ſibi com- pararet. Sic&in hac materia locum à primo Au-

thore relictum fuiſſe poſteris, in quo ſe extollerèt, præſens uberrimé liber fidẽ faciet, in quo omnia ita ſunt immutata, aucta,& interpolata, ut vix ve- ſtigia prioris authoris appareant, novumq; meritò ac Dædalęum òpus dici nominariq; Poſathn cùm

antea non niſi docti& periti in utiſiſsimò eo libro

verſari potuerint, nunc etiã à Tyronib. levi ſaltem hujus linguæ cognitione tinctis, non minori cum

Jucunchüae oim utilitate teri poterit. Ad quod ut

& noſtram illis L virili in hoc præloquio confe-

ramus operam, de totius hujus Operis ratione, Mate-

3

ria ſcil. ejus& Forma ſive Methodo, pauca diſſere-

mus. Deinde etiam ſum ejus paucis delibabimus.

Primum ergo quodattinet, valdè neceſſarium eſſe duco, ut de eo aliquid hic dicatur, tùm propter

Authorem, ut laboris ejus ratio publicè conſtet, tuͤm propter Lectorem, ut ille ad uſum libri tanto commodius præparetur. Materia harum Concordantiarum ſunt omnes

Voces Hebręæ flexiles, quotquotin 8. S. Scripturę V. T. libris Hebræà linguA ſcriptis Rrandogusedam

eetiam particulæ indeclinabiles: deinde voces haldęæ omnes, quotquot in Danielis& Eſræ ca-

pitibus Chaldaicis continentur. Voces Hebræas ſuppeditavit na is e ſijis Cõcor- e nos& poſteri gratiam magnam ipſi debent. N ipſe ele yaſſet la- pidẽ, non in venta faiſſet ſub eo bæ maxgarita, ut Hebræi in proverbio loquumtur. Übi tamen obſervandum, aliquot centenis locis, quos ille præterierat, novas has Concordantias auctiores eilf redditas, quibus- dam etiam vocibus novis ab illo omiſsis. Quod ut evidentius pateat, Catalogum illorum ad calcem o- peris appoſui. Quamvis autem reſpectutotius fe.

ris parum hoc videri poſsit, non parvo tamen labo-

re conſtitit locailla invenire, nec parvum habet u- ſum. Magnam locorum illorum partem oſtendit Maſora. Nam cũ in vocabuli alicujus locis luſtran-

dis differentia inter Maſoram& Concordantias

deprehenſa fuit, altera alterius errorem detexit.

Et pręterquam quòd perfectas eſſe deceat Concor- dantias, quò reipſa præſtent, quod in fronte polli-

centur, uſus tamẽ& ejus rei inſignis eſt in Maſora. Nam quando Maſora dicit, hanc vel illam vocem toties reperiri, falſi redargui potuiſſet, ſi plures aut

pauciores in Concordantiis fuiſſent inventæ. Et

quandum tædium, ſi quis horam integram& plus epe uni loco quærendo impenderit, ac tandem vi- deat, ſe fruſtrari? Ut de temporis diſpendio nihil dicam. Augminis novi loco cenſeri poteſt& hoc, quòd omniailla loca, quæ in antiquis Concordan- tiis duas vel tres diverſæ formæ voces unius radi- cis continebant, de novo fuerint deſcribẽda, ut ſin- gulæ formę, juſtum ſuum numerum accipiant: Ex. Gr. in Radice nwy locus Pſal. 104. 24.=02„ pvyd mvy npana ſemel tantùm ponitur in antiquis Con- cordantiis. Sed cùm diverſas voces racſcis wy contineat, nempe oyn& wr'y deſcribendus fuit, 2

A T1 O. ut in utraque forma exiſtat. Sic Exod.39. 8. 8 vy wyno avn nyy jvrm unicus eſt locus in antiquis Concordantiis. Cõtinet autem tres diverſas voces, nempe nwypo eyn& vyn. Hic ergo bis deſcriben- dus fuit, ut ſingulis tribus vocibus ſuus numerus

tribuatur. Præter hæc omnia ſunt longe caſtiga-

tiora& emendatiora. Plurima enim loca prava in .. 2 0 A.

primis Concordantiis hic ſunt emendata. Quain

re etiam non parùm ſitum fuit. Nam omnia illa lo-

ca,quorum error in vocibus principalib. conſiſtit,

maximam confuſionem& contradictionem inter Maſoram& Concordantias peperiſſent, ita ut vo- ces illæ veram formam debito ſuo numero privaſ- ſent:&& contrario falſam injuſtè auxiſſent. Et horũ Catalogum in fine hujus operis exhibemus.

In quo tamen nequaquam omnia ſunt conſignata.

Multa enim leviora, pravos numeros, voces item plenas& defectivas mendose ſcriptas, annotare 54 guit. In eo autem Catalogo obſerva, diverſum cha- racterem eo fine eſſe adhibitum, ut loca illa quæ in vocibus principalibus defradar⸗ ſunt, à reliquis di- ſtinguantur. Ac ne quis Cc exiſtimet, me in alio- rum vitiis lynceum, in propriis cæcum eſſe, bonaà fide& candideè, quæcunq; diligenti recognitione in noſtris quoque anignacbeendene potui, collegi,& calci operis adjeci. Concordantias Chaldaicas de novo nos adjeci- mus. In illis non ſolùm voces flexiles, ſed& omnes particulæ indeclinabiles continẽtur. Quꝗd ab He- braicis ſunt ſeparatę, neq; illarum alphabeto inſer- tæ, id quidem ea de cauſſa factum 4 quòd de illis

initio operis non fuerit cogitatum. Attamen com- modiſsimum illarum uſum ſic quoq; futurum ar- bitramur. Nam Danielem& Efram legẽtibus, lon-

gè minori negotio& labore ſingula quæſita inve- nientur in brevi illo appendice. quàm ſi per totum opus ſparſa& disjecta eſſent.

Cæterùm duo adhuc Concordantiis Hebraicis deſunt: Primò Particulæ quædam indeclinabiles: ſecundò Nominapropria.

Particulas indeclinabiles deficientes quod atti- net, illarum quidem non ſunt adeò multæ, ſed ad- modum crebræ& frequẽtes, ita ut haud mediocris ſit laboris, ſi quis& harum perfectas Concordãtias concinnare velit. Ad hunc defectum ſupplendum

aliquid fortè à nobis tentatum fuiſſet. Sed intellexi-

mus, labore illo jam defunctũ eſſe Virum Clariſsi- mum D. Martinum Troſtium, in Acad. Witteber- genſi Linguæ Hebręæ Profeſs. doctiſsimum, qui

nobiſcumillius communicationem per literas eſt

pollicitus. Id ſi fiat, ut ejus fructus per Appendicem

in publicum quoque derivetur, dabimus operam,

quò hæc& alia, nunc prætermiſſa, ſuo tempore in nova editione(ſiquidem eam felicitatem liber con- ſequatur) cum pers conjungãtur,& ſuis locis inſerantur. Interim particularum illarũ ſignifica- tionem& uſum ex Lexicis benevolus lector petet. Nomina propria ſi eadem methodo colligeren- tur& diſponerentur, ſuam quoq; haberetutilitatẽ.

Veruùm unus non ſufficit omnibus. Noe iam 8 diu

oper retiume iquid certius d ret. Rarius aute

bus codicibus a

undem devene done lbri Habb capita Bblicap verun quiem e notationei ſiihln runmdlinun un n:mufuſtum ſub „p he. Ordnem: ue bbros Ltaales Daraſchas) partu (capita) aſetent cim Diyiſtones tres: Ubrumauten nes yivinti noye quog mouumdiy dines: utpotein brum jereniæint magnum taxante juxla maduunſe niratu fam cur Hnare incapiteſn IV. V. VI tiunü, zuihocordi exverſione Mun onud Hebra recexaeſt& Gr poctüregertamu Cordantüsſerm Arnonne 2che.An n feiun Negi rayidſed Nuri

6 louipſefi 1en Ne d Quua diſuen i huumibuinunrj rum editæ ſunt Daniele Ban „Pantiſsima, ahaſileæ, apu me ls 6 Aulbu