36„Pfa. ener

8 Dox. 5 .»lni J à 8 noro; Ra. tn in Duhxr regor. yuh eselingi e 1 restütutm ſe gitur; Sellns —r. 165. II. . Deuia 3 1d Hhgh.he 1 1837) Gr.. 1439 SCretensb

eredas Auu m pro Aen er, conl, di „vitium naul- Salum Almn Dsa GCläe ur- (FEastaa. ueln 1 TONAon ung 696»„ räqad treloy, Nuted „Töleos wir mater Saredi ru- Aunnn nalogiam lii gerrid bm

. Fib p' 79, ROS. 1 Japer AW d 1 hemarald,- Coutrad 1

Kledoorle Ar Guorüm hi

F. ESdI ig

fnzit Pai t!

7

mum(Jambl. de vit. Pyth.§. 172) dubiae est auctoritatis, quoniam idem ut videtur philoso- phus T αα οε appellatur§. 130 cet 267.

Insuper Papeus nonnulla brevius attigit, ut relicta sit aucturo materies. Ita nomini Amudoωzos praeter ea supplementa, quae Lud. Dindorfii copiae(Stephan. Thes. Paris II. 4. 1067) suppeditant, haec addi possunt: I) regem Spartanorum celeberrimum ab Atticis quo- que scriptoribus interdum audοœαoy forma patria dici Kruegerus annotavit ad Xenoph. Anab. II. 1, 3 p. 89. 2) Isaeus Inlααςατo hominem Atticum commemoravit de Dicaeogen. heredit. §. 33. et alium fragm. I.§. 6 p. 157. Schoemann. 3) De rerum scriptore Vossius egit de Hist. Graec. p. 425 ubi Westermanni doctrina locos aliquot adiecit. 4) Haud raro nomina Adaudozos et Aaudoexos inter se confusa esse, docuerunt etiam I. H. Krauseus Olymp. p. 263 et Schubartus cum Walzio ad Pausan. X. 7, 7. 5) De Demarato Ephesio cf. Kraus. I. I. p. 267.

KISGοατον, qui Pythagoreus fuit, ex Jamblicho Papeus obiter adduxit; locus est de vit. Pyth.§. 266. OAXuοαρη⁴οααso apud illum est ex inscriptione Boeckhii n. 169. II. 33. Servanda tamen erat lapidis scriptura OAuvιςραιτs. Confer. C. I. Gr. n. 99. III. 6. z☚᷑ h 2G OAbvie, n. 11. 6 G 1 OXuο⁴; n. 288. 3. n. 1513. 12 Ovrε⁴ο. Primaria nam- que forma Oavros fuit(Anal. Epigr. et Onom. p. 173 not. 2, Welcker. de Trilog. Aeschyl. p. 609 not. 15); ei littera N tamquam anusvara quam dicunt linguae Sanscritae periti ¹) indita est mox in M mollita. Praeterea Papeum praeclara emendatio Franzii fugit, qui Elem. Epigr. Gr. p. 114 inscriptioni Boeckhianae n. 165 I, 51 pro O.... ARAT'OX feliciter O4νντ⁴ιιαιοες restituit. 2)

Nominis IIaι⁶ιςασασοο s. Ia⁶ςμοs formas corruptas Papeus apposuit omnes: H⁶σα 1⁰3)(Thucyd. Isocr. Harpocr.), IIæαςσισοs, eddοεog; quae genuina esset non magis vidit quam Car. et Theod. Mulleri in Fragm. Hist. Graec. p. 279. a(Paris. ap. Didot. 1841.) Vellem ii recordati essent adnotationis Valckenaerii ad Theocriti Adoniaz. p. 261. B.(v. II. p. 85 Heindorf.), quam bonae frugis plenam Wfttenbachius ad Plut. Moral. p. 191. F. et Suidae interpretes laudaverunt.

IIo*³ναςοασαο Papeo innotuerunt tantum duo. Uterque Cholargensis fuit; cf. de familia Boeckh. Urk. ueb. d. Scewes. d. Att. Staat. p. 248. 249. Sed plures o*αυυμννυιμοα hJitteris man- dati reperiuntur. Ita IIo¼ννοααος ο σωιο, Socrate is antiquior, a Clemente Alex. affertur Stromat. I. p. 334. A ed. Paris. 1641; omisit hominem Dr. Hasselbachius(de insula Thaso Marburgi 1838) in Thasiorum recensu quorum nomina ad nos pervenerunt p. 28— 31. ³) No*ααρ Histiaei filio eiusque nepoti cognomini cum aliis eiusdem gentis hominibus Thasii civitatem dant in proxeniae decreto C. I. Gr. n. 2161; patria contra morem fere constantem non est indicata. Alios Noluvaoνντπονα in numis Thracicis scriptos Papeus congessit. Deside- rantur in eiusdem libro Polyarati Rhodii duo, unus in tit. Rhod. inscriptus C. I. Gr. n. 2532. 2(Noluxleντο TIol⁵ιαατον), alter Persei regis assecla,(Liv. XLIV. 23. 29. XLV. 22) et, si quid mecum tribuis coniecturae Boeckhii, Tenius: IIollueoldey[IIoluaodzov in Corp. Inscr. Gr. n. 2338. 95. Malto incertior est Rossii emendatio in lapide item Tenio Inscr. Gr. Ined. Fasc. II. p. 12. not. 97. col. I. 13 pro PATOX suspicati Noludloœzos; Boeckhius

1) Confer quae Ricardus Lepsius, splendidum Portae recentioris decus, commentatus est in: Palaeographie als Mittel für die Sprachforschung,§ 52 sqq.

2) Ad significationem quod attinet, non magnopere recedunt nomina Arrollovylner]s, Zyuxerns, Ioustwinerne, duo- rum primum inscriptioni cuidam nuper editae reddam alio loco. Nihili est quod illic proponitur AnTro⁴αωνυιέιον.

3) Iucassum contuleris Eraotrous Arcades, Stephan. Thes. III. 5. 1431. Paris.

4) Ibid. desideratur medicus 10ρναααονο|⁷ιοε, Plutarch. Quaest. Symp. III. 4. Gratum mihi fecerit qui nomi- nis fortasse corrupti etymon et significationem exposuerit.

—