Druckschrift 
Das buch von der Tugent und Weißheit, nemlich Neunundviertzig Fabeln, der mehrer theil auß Esopo gezogen unnd mit guten Rheimen verkleret Durch Erasmum Alberum Allen stenden nuetzlich zulesen
Seite
252
Einzelbild herunterladen

Die Fabeln Eſopi. Haſtu auch was geſehen mehr? Das Meußlin ſprach/ Ja muͤtterlein/ Ich ſah ein ſchoͤnes Webelein/ Das ſaß dorthinden beydem plan/ Vnd hatt ein weiſſes beltzlein an/ Es war ſehr huͤbſch vnd ſchmuͤckt ſich fein/ Ich dacht/ Ach moͤcht ich bey jhm ſein/ Ja wo das grauſam thier mich Nicht hett vertrieben/ So wolt ich Zum ſchoͤnen Weiblin gangenſein/ Das ſag ich euch mein muͤtterlein. Zu jhrem kindt die Mut ter ſpricht⸗/ Mein Son/ du ſolt dich foͤrchten nicht Vorm Thier/ das ſo grewlich ſchreit/ Daſſelb tregt gegen rnskein neit/ Das Weiblin mit dem beltzlin weiß Das alſolaurt/ vnd tritt ſo leiß/ Daſſelb der rechte Murnar iſt/ Vnd treibt mit vns viel argeliſt/ Fuͤr ſolchem ſchoͤnen Weib ſag ich⸗/ Mein Son/ ſoltu fuͤrſehen dich/ Der Murnar iſt vns gar gefer/ Drumbliebesk indt folg dieſer ler. C Morale. Demiſſos animo ac tacitos uitare memento, Qua flumen placidum eſt, forſan latet altinz unda · Fuͤr denen/ ſo dapochen ſehr Soltu dich fuͤrchten nimmer mehr/ Fuͤr denen/ ſo nit ſagen viell/ Vnd laurn/ vnd ſchweigen jmmer ſtill⸗ Daſeh dich fuͤr daſſelb rath ich/ duͤrſtullen Waſſern huͤtdu dich.

252