Die Fabeln E ſopi.
Der Fuchß ließſie zu hm hinein/ Er fragt jedes in ſonderheit/ Das er moͤcht geben recht beſcheit/ Die Schlang mit erſt er fuͤr ſich nam⸗ Darnach das arme Bewrlein kam/ Vnd zeigt dem Fuchß an ſeine not/
Vnd jhm all ſeine Huͤner bot/
Das er jhm helffen wolt dauon/
Die huͤner ſolt er han zu lohn.
Der Fuchß berieff da beid parthey/ Vnd ſprach/ hoͤrt was mein meinung ſey.
Ich hab gehoͤrt ewr beider klag/ Darauffich meine antwort ſag/
Ich bin dem Rechten alſo holt/
Das mirs gar hertzlich leidt ſein ſolt/ Wann ewer eim zukurtz geſcheh/
Welchs ich fuͤrwar gar vngern ſeh/ Soͤlch vnrecht im gewiſſen mein Wuͤrd mir gar ſehr beſchwerlich ſein/ Drumb ſiht mich anfuͤr gut/ das jr Dieſelbe malſtat zeiget mir/
Da ſich der handel hat begeben
Die weil es antrifft leib vndleben.
Da giengen ſie biß an die ſtat/ Da ſich die ſach begeben hat.
Das Fuͤchßlin zu der Schlangen ſprach: Nun zeig mir an/ wie ſieht die ſach? Weiß mich dein hauß/ darnoch die ſtat Dadas Baͤwrleingeſchlaffenhat.
Da ſprach die Schlang/ In dieſer cent
Hab ich mein eigen loſament/
Wanns euch nicht will verdrießlich ſein/ Mm
So


