Druckschrift 
Das buch von der Tugent und Weißheit, nemlich Neunundviertzig Fabeln, der mehrer theil auß Esopo gezogen unnd mit guten Rheimen verkleret Durch Erasmum Alberum Allen stenden nuetzlich zulesen
Seite
205
Einzelbild herunterladen

Dockorat.

Roſtochia. Gripſuual⸗ did. Poeterei.

Poẽten⸗

Prans.

Poeten.

Recept

25 Die Fabeln Eſopl.

Das ich Potten hoͤren ſolt/ Vnd wardt mit meinem dokterat Veracht/ da lieff ich auß der Stadt. Zu Roſtoch vnd zu Gripſwald ich Hab auch ein weil gehalten mich/ Es macht aber die Poterey/ Das ich kaum ein tag oder drey Daſelbſt bleib/ es war nicht mein fug/ Ich hatt der Poͤten baldt genug/ Weilda des Luthers ketzerey Regiert/ ich bin nicht gern dabey.

Ich zoh gen Prag ins Behmerlandt Daſelbſt ich einen Juͤden fandt/ Von dem lernt ich den harn beſehn/ Das iſt fuͤr zweien jarn geſchehn/ Ich wer daſelbſt wol gern geweſen/ Hett man die Poͤten nicht geleſen. Fuͤrwar ich halt die Poͤteren Fuͤr nichts dann lauter buͤberey.

Ich dreht mich auß/ vnd war nicht faul⸗ Vnd trollt mich zu dem Leffelmaul Gen Leiptzigk in die ſchoͤne ſtadt/

Da iſt Joͤrg witzel ſein Locat/ Daſelbſt hat ich wol beſſer gluͤck Ich lernt von jhm viel guter ſtuͤck/ Vnd viel decept vnd koͤſtlich lar/ Alle in mir das verdrießlich war/ Das man mir auch Poeten wolt Leſen/ den ſey der henger holt. Der Gigas thet mir auch zubang/

22,8-G Beneͤe ee,ödee Se

—

7575 22 h