Druckschrift 
Das buch von der Tugent und Weißheit, nemlich Neunundviertzig Fabeln, der mehrer theil auß Esopo gezogen unnd mit guten Rheimen verkleret Durch Erasmum Alberum Allen stenden nuetzlich zulesen
Seite
200
Einzelbild herunterladen

d

Den Fuchß dorfft da kein Hundt nicht fangen/

e edee. Baccalari Geproffet fein Realiter/ Beraein Damit ward mir gegeben macht/— wolt er ſa⸗ Dormi ſecuris bey der nacht gen.

——nuõõ——öͤöͤͤöͤöͤöööönnmnmn——— .—i——

Die Fabeln Eſopi. aoo Wie ander leut/ auch dorfften gehn/ Da kompt der Fuchß/ vnd ſicht dort ſtehn/— Den Froſch/ vnd hoͤrt jn weidlich brangen/ 8

Dieweil er auch hatt frey geleyt/ Vnd Keiſerliche ſicherheyt/ Wie er nun wol vexieren kundt/ Hatt er acht auff des Froſchen mundt/ Zu ſpotten ſtund all ſein beger⸗ Er ſprach/ Wo kompt der Doctor her⸗ Gott gruͤß euch liebes Doͤcterlein/ Der ſchwatz ſteht euch an mechtig fein. Sagt mir doch/ Wo habt jhr ſtudiert/ Oder/ Wo ſeid jhr promouierts

Da ſprach der Froſch/ Ich bin geweſen

Zu Coͤllen/ vnd hab hoͤren leſen Colonia Alberte magnus offentlich/ vmitatio ad Noch nie kein letz verſeumet ich/ epiſtblã quan

dam obſcuro

K 1— Ein vberauß feinen Tractat tunn uiopi,

Von Weibern er geſchrieben hat/ Darneben hat mir auch gebuͤrt/ Das ich Hiſpanus hab gehoͤrt/ Vnd paruula Localia/— Johannes de Garlandria/

Vnd war ſo fleiſſig immerdar⸗ Das ich in einem halben jar/ Zum Backfiſch ward ſolemniter

Ff Zu