Druckschrift 
Das buch von der Tugent und Weißheit, nemlich Neunundviertzig Fabeln, der mehrer theil auß Esopo gezogen unnd mit guten Rheimen verkleret Durch Erasmum Alberum Allen stenden nuetzlich zulesen
Seite
37
Einzelbild herunterladen

35 Die Fabeln Eſopi. Es darff doch mancher Edelman Verſchlucken Vagen/ Roß/ vnd manf Das haſtu jha noch nicht gethan/ Darumd wirſtu noch ehrlich ſtahn/ So grob haſtus noch nicht gemacht/ Noch ſoviel vbelthat vollnbracht/ Vnd hetſtu gleich ſo vbel than/ Als nie zuuor kein Edelman/ So kuͤndt dir niemandt tragen drein/ Drumb ſoltu abſoluieret ſein. Der Wolff fing auch zu beichten an⸗ Was er vor laſter hatt gethan/ Er ſprach/ Ir lieben herꝛen mein/ Woͤlt jhr mir nur genedig ſein/ Vnd mittheiln ewern guten rat/ Als dem/ der ſich verſuͤndigt hat Mit rauben/ morden/ vnd zureiſſen/ Was ich nur ſahr/ das wolt ich deiſſen/ Ich hab auff erdtrich niemandt lieb/ Vnd binn fuͤrwar ein groſſer dieb/ Ich nem es/ wo ichs kriegen kan/ Vnd ſeh deshalben niemandt an/ d hab auch duͤrffen leut angehn/ Das mir der hunger moͤcht vergehn/ Was ſoll ich aber ſagen viele Ich hab getretten vbers ziel/ Vnd hab des dings zuuiel gemacht/ Wie offtmals hab ich bey der nacht/ Nach einem raub vmbher getrollt/ Das mir kein Schaͤfer nie ward hollt/

Er mußt