Soditio.
27 Die Fabeln Eſopi. Der Fuchß mußt ſelbs der ſchalckheit lachen/ Der Rab ſah vbel zu den ſachen/ Da kam dem Fuchß der Kaͤß zu gut/ Dem Raben war nicht wol zumut/ Er ghauckt/ du biſt ein fein geſell/ Des walt der Teuffel inn der hell/ Der Fuchß hat mir geheuchelt fein/ Es ſolt mir nicht geſchehen ſein.
& Morale. Man findt der Narꝛen noch wol mehr/ Wann ſie die ſchmeichler loben ſehr/ So meinen ſie/ es ſey nun ſchlecht/ Vnd achten ſich vor gant gerecht/ Das zeigt vns dieſe Fabel an/ Drumb ſey gewarnet jederman/ Man hůt ſich vor den ſchmeichelern/ Die vmb des bauchs willn heucheln gern/ Wann ſie den bauch gefuͤllet han/ So ſehen ſie dich nimmer an/ Wann du dann wilt ein Thraſo ſein ⸗ So findt ſich auch der Gnato fein.
Von dem Bauch/ vnd den
Gliedern
Die jo. Fabel. JE Haͤnd vnd Fuͤß/ vnd alle Glieder/ Warn auff ein zeit dem Bauch zuwider/ Vnd woltẽ jhm kein ſpeiß mehr guͤnnen/ Vnd gaben fuͤr/ was ſie gewuͤnnen/ Das wolt der Baueh als in ſich jagen/ 3 So ſie
—
2 1 8 —ä
G S—õ—
le—“——


