Druckschrift 
Das buch von der Tugent und Weißheit, nemlich Neunundviertzig Fabeln, der mehrer theil auß Esopo gezogen unnd mit guten Rheimen verkleret Durch Erasmum Alberum Allen stenden nuetzlich zulesen
Seite
20
Einzelbild herunterladen

Ihr warr nicht wol hey ſolcher ehr. 8

Die Fabeln Eſopi. 20 Das ſie beweiſet mit der that/ Was ſie mit worten berhuͤmt hat. Die Stadtmauß bracht her brodt vnd weck/ Darnach bringt ſie auch Kaͤß vnd Speck/ Gut Eierkuchen/ vnd viel mehr/ Sie lebten wol/ vnd zechten ſehr. Die Stadtmauß zu der Feldtmauß ſprach/ Hab ich nicht allhie gut gemach⸗. Ja warlich/ ſagt die Ackermauß/ Die ſach gefellt mir vberauß. Sie hatt das wort kaum außgeredt/ Der Haußknecht vor der kammer ſteht/ Die Meuß baldt hoͤrten das geruͤſſel/ Das macht der Haußtnecht mit dem ſchluͤſſel. Es wardt den armen Meuſen bang/ Sie kundten ſich nicht ſeumen lang) Die arm Feldtmauß wißt nicht wohen/ Sie dacht/ es wirdt mir vbel gehn/ Wer ich inn meinem armut blieben/ Ich wurd jetzt nicht vmbher getrieben/ 1 Des orths war ſie gantz vnbekant/ 1b Jedoch zuletzt ein meußloch fand. Der Haußknecht gieng wider hinauß/ Da lieff herfuͤr die Staͤttiſch Mauß/ Vnd rieff der Feldtmauß auch herzu/ Mein liebe Feldtmauß wo biſt du⸗ Herzu/ herzu/ es hat kein not/ Die Feldtmauß war/ als wer ſie todt/ Das arm Feldtmeußlin zittert ſehr/

Dn