& 1
XIMA
—y
A M
☛— ——=— 3 1 A —2
Wie kompſtu her in vnſer artꝛ
Ich bitt dich/ du woͤlſt ſein mein gaſt.
1 Die Stadtmauß ſprach/ Ich achts nicht faſt/ 1 Die Feldtmauß lieff/ vnd hatt kein rhu/ 1 Biß das ſie richt ein malzeit zu/⸗
Was ſie hatt auff den Winter kalt Geſamlet/ thet herfuͤr ſo baldt. Alſo wardt ler der ſpeiſenkaſt/ Das ſie thet guͤtlich ſolchem gaſt/
Da ſolchs nun war alſo geſchehn/ Daſſelb alles vnangeſehn/ Die Stadtmauß hatt ein ſtoltzen mut/ Das ſie nicht nam ſolchs alls vor gut. Sie ſprach/ Es iſt doch nichts allhie/ Des groſſen armuts mocht ich nie/ Ja gleub mir frey/ was ich dir ſag/ Wir Stadtmeuß haben beſſer tag.
Sie macht ſich auff/ vnd wolt zuhauß/ Vnd nam mit ſich die Ackermauß/
SSSSSSSSSSRr e
Das
55 S,2


