Q1¹ 7*
—
Die Fabeln Eſopi. 6 Igroſſer hundt war vnuerzagt/ Vnd ſtal ein ſtuͤck fleiſch(wie man ſa gt) Lont 8 Zu Hohmberg/ in eins metzlers hauß/
Vnd lieff damit zum thor hinauß/ Vom berg hinab/ biß an ein lach/
Da ſchwam̃ er durch die Erlenbach. Wie nun die Sonn ſcheint/ meint er
zwar/ Debere nos Was er im waſſer ſeh/ wer war/ eſſe conten⸗ Die Sonne gab des fleiſches ſchatten/ tos præſenti Er meint es ſolt jhn etwas batten/ Hrtuna.
Er greyff darnach vnd war nicht faul/
Das ſtuͤck fleiſch fieljym auß dem maul/
Vnd fuhr die bach hinab behend/
Der hundt war ſchon vmb ſein Prebend⸗
Damit zugleich der ſchatt verſchwand/
Er ſchweig ein wenig/ Pfei der ſchand
Sprach er darnach mit groſſem zorn⸗
Preſentz vnd abſentz iſt verlorn/
Ich armer hab die ſchantz verſ⸗ ehn/
Er ſagt ſelbs/ jhm wer recht geſchehn/
Vnd ſprach/ Ich hab mich wol beſchmiſſen/
Warumb bleib ich nicht beim gewiſſen⸗ Mir war zu wol/ vnd hatt zuuiel/
Alſo gehts zu/ wann einer will
Zugeitzig ſein/ ſo fehrt das gluͤck
Dahin/ vnd kert ſich gar zuruͤck/
Das ſtuͤck fleiſch war dir vngeſundt/
So faſt nun auch du loſer Hundt.
gpes& Ret.
E TMo⸗


