Druckschrift 
Das buch von der Tugent und Weißheit, nemlich Neunundviertzig Fabeln, der mehrer theil auß Esopo gezogen unnd mit guten Rheimen verkleret Durch Erasmum Alberum Allen stenden nuetzlich zulesen
Seite
6
Einzelbild herunterladen

Q1¹ 7*

Die Fabeln Eſopi. 6 Igroſſer hundt war vnuerzagt/ Vnd ſtal ein ſtuͤck fleiſch(wie man ſa gt) Lont 8 Zu Hohmberg/ in eins metzlers hauß/

Vnd lieff damit zum thor hinauß/ Vom berg hinab/ biß an ein lach/

Da ſchwam̃ er durch die Erlenbach. Wie nun die Sonn ſcheint/ meint er

zwar/ Debere nos Was er im waſſer ſeh/ wer war/ eſſe conten⸗ Die Sonne gab des fleiſches ſchatten/ tos præſenti Er meint es ſolt jhn etwas batten/ Hrtuna.

Er greyff darnach vnd war nicht faul/

Das ſtuͤck fleiſch fieljym auß dem maul/

Vnd fuhr die bach hinab behend/

Der hundt war ſchon vmb ſein Prebend⸗

Damit zugleich der ſchatt verſchwand/

Er ſchweig ein wenig/ Pfei der ſchand

Sprach er darnach mit groſſem zorn⸗

Preſentz vnd abſentz iſt verlorn/

Ich armer hab die ſchantz verſ⸗ ehn/

Er ſagt ſelbs/ jhm wer recht geſchehn/

Vnd ſprach/ Ich hab mich wol beſchmiſſen/

Warumb bleib ich nicht beim gewiſſen⸗ Mir war zu wol/ vnd hatt zuuiel/

Alſo gehts zu/ wann einer will

Zugeitzig ſein/ ſo fehrt das gluͤck

Dahin/ vnd kert ſich gar zuruͤck/

Das ſtuͤck fleiſch war dir vngeſundt/

So faſt nun auch du loſer Hundt.

gpes& Ret.

E TMo⸗