. cer⸗ idieöͤtrarusg dſ — verũ: qo Sulsnehn

dlderi Pante zn nittere 9„CJrenn „rle pꝛopoſttionemi tur bichm Parto Ce dict teſtis auidir „„.»qul dieitgſt dem.qe picini preſunire ni.C.de nupt. det vnde interrogatus rul Bart decicit qo rais treſpondit ad duoocir dreter Bal qui repoci d boc yt dictü teſſo entie per aliquẽ ſeniun a.l teſtamentü aiyth ſtam reſponfionenaii cauſa per aliquen qimm lo prebatur Fm Flayii nõ reſpondeat:qd dcuj dd Labeojj de ſuppil vicinus Secita eſtinn Balcontra Bart. C it aliter, ꝙ aut loquimu editione ſue cauſe::ii boc. ynde cognanl.7. r npꝛobetpꝛeſumpti⸗ qFõ vicnnus debet ſcint 1..allegHal alibi 1 detegen.ſ. quädod he:quia vicinus:et tm aum oculos latet:ti cinoꝛum oculos lal zabitat in tali cötrau auſam ſcientie, qen ſitione denenima n...qô Labeode Et baͤc dilineton, Balin repetliſc⸗ uenticulam. de eyl

8

14

15

16

Si certum petatur.

ſui dicti:nõ autem incõgruam.qð patet in.l.ſi arbiter. C. de pꝛoba. Aliquãdo queritur, anteſtis pbet pꝛeſum⸗ ptiae:vnde dic qs teſtis ant deponit ſuper aliquo in ge- nere:⁊ tunc fafficit qð reddat rationẽ:q vicinus.: vt pꝛo- bat glo.in.l.neq; natales. C. de pꝛoba. ¶ZAliquãdo indu citur ad deponẽdum aliquid in ſpecie:vt qꝛ per Titium fuit cõmiſſum adulteriũ:⁊ tunc aut deponit ſuper eo, qð latet vicinoꝛum oculos: ⁊ nõ pꝛobat: vt ſupꝛa dictum eſt. ¶ EAliquãdo deponit ſuper eo, qð vicinoꝛũ oculos late/ re nõ poteſt:vtputa, an talis coluerit fundũ. Reſpõdeo qð ſic:⁊ interrogatus qualiter ſcit, reſpondet, q vicinus: ⁊ tũc talis teſtis pꝛobat pꝛeſumptiue. ¶ Aliquãdo depo nit ſuper eo, qð aliqnando latet, aliquãdo non: ⁊ tamẽ vt plurimũ latet:vt eſt furtũ:⁊ non pꝛobat, neq; neceſſario, neq; pꝛeſumptiue. C Et ex hoc infertur ad alind. Po- ner ꝙ teſtis interrogetur, ꝙ talis ſit bonus:⁊ dicit, qt vi- cinus:⁊ certe nõ pꝛobat. Quia bonitas vel malitia latet oculos vicinoꝛũ. Mone ſit articulus, an ſit diues in rebꝰ mobilibus!teſtis interrogatus, qualiter ſcit, dicit: q vici nus.ꝛ certe nõ pꝛobat:q latet vicinoꝛũ oculos:vt inſtitn. qui.manu.non li. in pꝛinc. C Sed quid ſi pꝛobet᷑ etas ali- cuius:an ſi teſtis dicat, qnià vicinus? vnde dic, ꝙ aut par deponit ſuper etate paris: aut minoꝛ ſuper etate maio/ ris:⁊ nõ pꝛobat:qꝛ nõ inferri poteſt ad aliqnẽ actũ coꝛpo reum.⁊ ſic nõ valet per iura. S. alleg. C Aliquãdo depo- nit maioꝛ de etate minoꝛis:⁊tũc pꝛobat pꝛeſumptiue:qꝛ pꝛobat a cõmuniter accidentibus:vt.d.l. natales. Lir⸗ ca boc Bar. tangit, an † ſufficit vt poſſit ſequi cõdemna- tio dictũ teſtis pꝛeſumptiue, nõ autẽ neceſſario cõclude⸗ re:docto.tangũt.Et cõclude, ꝙ aliquã do pꝛobatio teſtis pꝛoducit pꝛeſumptionẽ iuris ⁊ de iure: vt in.l.ſ tutoꝛ.de peri. tu.⁊.ſi in partẽ. quẽad.ſer. amit. Aliqñ ꝓdncit pꝛe- famptionẽ de facto:⁊ tũc cõcludit:vt extra de pᷣſum.clite ris.⁊.c.tertio loco.cũ ſimilibus.⁊ per legiſtas.C.de adul. Lſi quis adulterij. ⁊ no. Bar. in.. i. eo. ti. liquando con cludit ipſa pꝛobatio a cõmuniter accidẽtibus: vt qꝛ volo pꝛobare talem eſſe vſurariũ cõtractum:⁊ tũc ſufficit. Ael aliter reperitur penes Titiũ res mea:et pꝛoductiteſtes dicunt ꝙ viderũt rem penes illum furẽ:vt eſt gl. in. d.l. na tales.⁊..cũ allegas.C. de vſu.⁊.C. de nup.l.illud. Aliquã⸗ do cõcludit iſta ꝓbatio aliquo qð aliquãdo ineſt, aliquan do non:⁊ tunc non cõcludit: vt.l.matrè. C. de pꝛoba. Pu⸗ ta dicoꝛ ſeruus:volo pꝛobare me liberũ:teſtes pꝛoducti deponut, ꝙ mater mea fuit libera. Pꝛedicta omnia hec patent per hoc inquantũ dixi, quando cõcludit ſcom vnã pꝛeſumptionè. CSed quid, ſi concludit ſcom duas pꝛe⸗ ſamptiones:⁊ dic, ꝙ neceſſario cõcludit:vt.Liij.. etas.ff. de excuſa.tut.dicit Inno.ꝙ eypluribus pꝛeſumptionibꝰ quis poteſt cõdemnari:vt de elec. c.noſtra. Et pᷣdicta ſunt vera in pꝛeſumptione pluriũ actuum. Sed quid in pꝛe⸗ ſumptio.violẽta:de hoc dic vt extra de pꝛeſum.c.inſinuã⸗ te.⁊ hoe in ciuili. Sed in criminali concluditur, ꝙpoteſt concludere pꝛeſumptiue:vt extra de pꝛeſ ump. c. afferte. ⁊ ibi eſt glo. Jo. And.tenuit cõtrariũ, vt ibi no. et intellige dictum Jo. And.quãdo vna pꝛeſumptio eſt tantũ: ſed ſi ſunt plures:tũc ſufficit:vt.. abſentẽ. cũ gl.j. de pen.⁊ pꝛo- batur in.. fi. C. de pꝛoba. ¶ Que autẽ ſit pꝛeſumptio iu⸗ ris ⁊ de iure:dic vt.l.ſiue poſſidetis. C. de pꝛobat.et.j.non eſt veriſimile.ff.ꝙ me.cau.: Cano.in.c.ſi. extra de ſponſa. Ex bis eſt declaratũ id, qò dicit hic Bart. ⁊ Specu. ⁊ alij docto.⁊ hec ſufficiãt ad iſtud. ¶ Alterius, an argumen⸗ tum ab authoꝛitate ſit validũ in iure:⁊ War. pic poſuit: ⁊ ſua diſtinctio eſt plena.⁊ ideo dic vt ibi. C Adde, antpoſ ſet argui ab authoꝛitate diuine ſcriptureꝛ⁊ certe ſic:vt in authẽ.vt indi. ine quo. ſuff a.⁊ in authen. quo. opoꝛ epiſ. poſt pꝛinc. CSed quid ſi ſcriptura ſit diuerſa, cui ſtabi- mus:de hoc.ix·diſtin.c.vt veterũ. vbi glo.ſingu.q aut lo- quimur in gloſſatoꝛibus:⁊ ſtatur dicto Jo. ſi vero in diſ⸗ putationibus:tũc Augu.ſi in hiſtoꝛijs tranſlationibus Mieronymo:ſinautẽ in moꝛalibus:tũc Gꝛegoꝛio. Sinau tem ſit diuerſa ⁊ cõtraria opi.alioꝛũ doc.dic yt per Inno. extra de cõſti.c.ne initaris. Bar. querit, t an valeat dictũ teſtis, qui rationẽ ſui dicti reddit per locũ ab authoꝛita- te ſcripture poſite in antiquis parietibus: et hec pendet in.l.cum in teſtamẽto. la. j.j. de cõdi.⁊ demõ. ⁊ per Bar. 3. de relig. in.j.ꝙ ſi locus.vnde dic, ꝙ illa ſcriptura dicit ve- ritatem:⁊ ſtatur aut nõ: ⁊ nõ ſtatur. Mo. ex verſic.quid

a ¶ Delicto. reperio ꝙ do. Aler. alleg

3

at hic Romanũ inferentẽ ex ſuperioꝛi⸗

bus, ꝙ ſi cõcedat alicui, vt per qninquẽnũ nõ poſſit cõueniri a creditoꝛibꝰ, qõ etiã a creditoꝛibus ex delicto nõ poterit cõueniri: q verba beneficij late

ſunt interpꝛetãda.l.ſi. 3. de conſt. pꝛin.l.ſi qñ. la.j. de bon. vac. li Allex.tenet cõtra.⁊ ad hoc alleg.Cy.ꝗ hoc firmat in addi.in.

ex hoc cõtractu, credere dicimur quãdo ſidẽ alterius ſe⸗ cuti ſumus. I Ex hoc Bar. ⁊ omnes alij inferũt ad que-

7 ſtiones.Et pꝛima, † an is cui debet᷑ ex delicto vel quaſ, di

catur creditoꝛ:⁊ cõſequẽter, an debitoꝛ talis maleficij ſit debitoꝛ? Jaco. But. dicit, ꝙ aut loquimur conſyderando allnſionẽè ipſius vocabuli, que cõſyderãda eſt: vt..ij.§. ap- pellata.j. eo.⁊ tũc nõ cõpꝛehendit᷑:vtputa, dicit ſtatutũ, ſi quis dederit damnũ, teneat᷑ damnũ paſſo in centum:⁊ ſic ille dicat᷑ creditoꝛ. Aut conſyderamus cõmunem vſum:⁊ tunccõpꝛehẽditur:vt.llibꝛoꝛũ..q tñ Caſſius.de leg.ii. Bar. dixit aliter, aut querimus quo ad rem ſi ubtractã: et tãlis res non dicit᷑ credita:ſi creditũ dicãi lud, qd debet᷑. Aut querimus, an is cui debetur, dicat᷑ creditoꝛ: tũc non dicitur pꝛopꝛie creditoꝛ ex alluſione vocabuli:q creditoꝛ dicitur qui ſequit᷑ fidẽ. Sed ille qui debet habere ab ali⸗ quo eꝝ maleſicio, nõ dicitur ſequi fidẽ alterius. Aut cõſy deramus cõmunẽ vſum:⁊ tũc cõpꝛebẽditur:vt.l.credito

18 res. de verb. ſigniſi. ¶ Ex hoc infert Bar. t ꝙ ſtatutũ lo-

quẽs in re credita, nõ cõpꝛebẽdat rem debitã ex delicto. Aut loquimur quo adcreditũ:⁊ tũc cõpꝛebẽditur. Ande dic, ꝙ aut accipimus iſtud verbũ creditoꝛ impꝛopꝛie: ſit verum id qð dicũt Jac. Butri.⁊ Bar. pꝛobant per.j.ſ is cui.j. de verb. ſignifi.⁊ꝛ pꝛobat᷑ per.l.ſed ſi damnũ..credi⸗ toꝛj.de pecu.vbi iura loquẽtia de creditoꝛe, habẽt etiam locum in eo cui debet᷑ ex delictoa.⁊ ſic ey extẽſſone: et ſic impꝛopꝛie.¶ Sinantẽ loquimur, an id qð debet᷑ ex deli⸗ cto ſit creditũ. Ray.hic dicit, ꝙ nõ, vt hic ſcõm eũ. ⁊ pba- tur in. l. omnẽ. ibi,1 nõ. j. de actio.⁊ oblig.⁊.J. abeo.§. cõ⸗ trariũ. j.de verb. ſigni. Sinautẽ loquimur de cõmuni con ſuetudine loquendi,/⁊ tũc de cõſuetudine eſt, ꝙcõpꝛeben datur crediroꝛ:vt habet᷑ in.d..ꝙꝓtamẽ Caſſius. Yta not. Bar. in. li.ff. de ſuis legit.⁊ Jo. And. in nouella,in. c. fun

19 damẽta. de elect. Q Item † nnnquid legatarius dicatur

creditoꝛ:et ſic nũquid res legata dicatur creditnum:? Bar to.dicit, qnod iſta nõ dicitur res credita: ſed legatarius tamen, dicſt᷑ creditoꝛ per dicta inra ſm Par. Aduer⸗ teñ. q Gar. de Saly. allegat caſum contra Wart.in.q.ſi is cui.. Flauius. j. de ſoln. ita refert Bart. de Salyce. Sed dñs Rapha.attribuit ſibi.⁊ qð iſtud dicatur creditũ: qꝛ quo ad effectũ legatarij dicunt᷑ quaſi cõtrahere: vt.. apð Inlia. ex quibus can.in poſ.eatur.⁊ inſti.de oblig.que ex quaſi cõtrac.Ita dicũtur quaſi creditoꝛes. Inde omnes

20 iſtos caſus conclude:t aut querimus, an ille cui debetur

2 b

ex delicto, dicat᷑ creditoꝛ:⁊ tc dis, ꝙ nõ per tex. hunc in.j. fi.ſ.licẽtia. C. de iure delib. Quia dictio⁊ ponit᷑ inter di⸗ uerſa, ⁊c.⁊ boc de pꝛopꝛia ſignificatione. Et iſtud pꝛobat per.J. qui in fraudẽ..j.j. qui ⁊ a qui.ibi, eꝑ extẽſione rerũ, ⁊impꝛopꝛie:vt ibi patet. Aut loquimur, an idẽ qð debet᷑ ex delicto,ſit creditũ:? In hoc adnerteñ.⁊ tunc Saly.alle⸗ gat. d.. ſi is cui.5. Flauius ↄtra Bar. Sed certe videt᷑ pꝛo Bar.vbi ponderat᷑ verbũ, videt: qx eſt nota veritatis, ꝛil le tex. cõcludit pꝛo Gart. ꝙ aut loquimur, ꝙ id qð debet᷑ ex legato:⁊ tũc de ꝓpꝛia ſigniſicatione non dicit᷑ creditũ: aut de larga ſignificatiõe: ⁊ tũc põt dici creditoꝛ. CTer tio inducit Bal. an ceſſionarius dicatur creditoꝛb:3n hoc die vt dicit Bald. in.l. per dinerſas. C. man. Ronta- menfacit mentionem de Joã. And. qui ponit plene ⁊ re⸗ fert in addi. Spec.in rub.de ceſſ diſ pu. Mar. ⁊ cõcludit᷑. qõ de larga ſignificatione dicat᷑ creditoꝛ.⁊ pꝛobatur per tex in.ij. C. de dona.⁊ ita cõcluſerunt diſputates. C Eœt ex hoc jnfert᷑ ad ſtatutũ quo cauet᷑, ꝙ ad petitionẽ credi- toꝛis debitoꝛ poſſit capi:an ſtatutũ cõpꝛehendat ceſſiona rium: ⁊certe ſic, de larga ſignificatione. Sed dic aliter, ꝙ;

22 hoc verũ:qſucceſſit in locum creditoꝛis. ¶ Stattaliud

dubiũ, an ſoluens indebitũ cũ credat ſe ſoluere debitum dicatur creditoꝛ ad repetenñ. indebitũ ſolutũset videt᷑ qð nõ:q ille qui ſoluit alteri,ſolnit animo diſtrabẽdi obliga tionẽ:nõ autẽ cõtrahẽdi: et.x maleficijs.ſ.is quoq;. ff. de act.⁊ oblig.ꝛ inſti. de oblig.que ex quaſi coͤtractu.;. itẽ. Si ergo nõ animo cõſitẽdi:ergo nõ eſt creditoꝛ.⁊ boc de

ſtricta ſignificatione vocabuli: vt bic⁊ per Bar. per totũ

àA iij

b

b. x. Ipſe tñ do. l. ſed ſi ex parte. . Gq;·ff; cum eo.per illũ tex.⁊ p tex.in.l. ſi reæ. j. de re iudi. pꝛo quo ip̃e allegat tex. cũ gl. in vſi. nocẽtes.in.g.ꝙ ſi delinquẽtes. in aut. mande. pꝛin. ꝓ qno etiã facit tex.in aut. qua in ꝓuincia. C.vbi de crini. agi op. in quil? cauet, ꝙ pꝛiulle giũ delinquẽti⸗ bus non pꝓqeſt. Scðdo:qꝛ cũ iſtð pꝛiuilegiũſit cõ tra ius cõe:⁊ iõ ſtricte dz inter⸗ pꝛetari.iij.diſ.c. pꝛiuilegia. quia agit᷑ depꝛeindi cio tertij:hoc ð pᷣiudicio credi⸗ toꝛũ: vñ ſtricta interpᷣta.⁊c.c.ex tuarũ. extra de autho. ⁊ vſupa. 1.ij.. merito. et g. ſiqd. j.ne ꝗd ĩ loco pub.Hiota tur ꝑ doct.in.c. olim tibi. devb. ſigniſi.extra ⁊c. ſed circa h ad⸗ uertatis: q iſtã illationẽ q́; hic refertdo. Alex. fuiſſe Roman. ego nonreperi, non ſolũ in vno codice, ſed ĩplu ribꝰ. Tñ, quia notabilis eſt et quotidiana, ⁊ eã credo veram:iʒ dñs Alexã. con tra teneat: vi⸗ deatis notabitr ſubtilẽdo. Phi lip. Deciũ, ꝗ eã moꝛe ſuo ſubti⸗ liʒat, et copioſe fundauit ĩ me⸗ dio. vj.col. cum pꝛin. alteriꝰ:vbi motiuis Tllex. rñdit. cuvꝰ vᷣba referre nõ curo: cum nõ interſit longũ ꝓceſſum facere. H. Cb. Creditoꝛ. Eldde qð Jac. Butri. tʒ bic, ꝙ ſic:⁊ ipᷣm cõiter ſequũt᷑ doct.ſᷣm Ellex.pᷣcũↄcoꝛ. de ꝗbꝰbicꝓp eũ. Hiero. Cbu.

31

—Piuu