ninitatis indulſit. Felix oſculũ ac ſtupẽ⸗ cd diqᷓtõe mirabile.iĩ qͥ nõ os oꝛiimpᷣmit᷑ ſʒ deꝰ hoi vnit. Et ibi qͥdẽ ↄtactꝰlabioꝛuʒ

plexꝰ ſignificat aĩoꝝ · haüt confeceratio

ſunt.⁊ q̃ ĩcel pacificãs. Ipſe eſt eipax nr̃a qᷓ facit vtraq; vnů. Ad ꝗᷓoſculuʒ ſanctꝰ qͥſq; antiqͥ tꝑis ſuſpirabat· eo ꝙ iocũdita⸗ tem ⁊ exultationẽ theſauriʒauit ſuꝑipᷣm ⁊ theſauros oẽ̃s ſa pie ⁊ ſcie in ᷣo abſcondi⸗ tos pñtarent.cuꝑentq; ⁊ ip̃ꝛ de plenitudie eaccipe. Sẽrio! placet vob qð ðꝛ. Sʒ ac⸗ pite ⁊ auũ ſenſũ. Nõ latuit ſctõs ⁊ ante ad uentũ ſaluatoꝛis deũ ſuꝑ moꝛtaliũ genꝰ cogitare cogitatões pacis. Nec em̃ faceret ʒbů ſuꝑg trã:qð nõ fuelaret ßᷣuis ſuis ꝓphe tis. Erat tñ vᷣbũ hᷓ abſconditũ a mł. Fu it nãq; ĩ tꝑe illo rara fides in tris:⁊ tenuiſ ad modũ ſpes.i plurib qᷓʒ illoꝝ qᷓ expecta bãt redẽptionẽ iſrt. Qui vᷣoÿpᷓſciebant:ip̃i ⁊ pdiccbãt xp̃mĩ carne venturũ: ⁊ cũ ipſo

parẽ Vñ qͥdã eoꝝ.⁊ pax erit inqͥti tra nr̃a

—

naturaꝝ diuinis hũana Fe q̃ in terra

cũ venerit. imo ꝑ ipm dei graʒ hoies recu

peratur os.cũ oĩ fiducia ſicut diuinitꝰ acte perãt pᷣdicabant Qð ⁊ pᷣcurſoꝛ dñi iohes ſuo tꝑe impletũ ahuit ⁊ ꝑhibuit.gr̃a inqͥ⸗ ens ⁊ vitas ꝑ ieſuz xp̃m facta eſt.⁊ ita ve⸗ rum eiſe oĩs nũc xp̃ianꝰ exꝑit᷑. Teteꝝ illis pacẽ pᷣnũtiantibꝰ moꝛã aũt faciẽte auctoꝛe pac. nutabat ꝑli fides. dũ nõ erat qͥ redi hoies moꝛas ꝙ ille totiẽs nunciatꝰ:necdũ venret pᷣnceps pac.ſiẽ locutꝰfuerat ꝑ os ſctõꝝ qͥ à ſecko ſꝓppᷣaꝝ eiꝰ:⁊ ſuſpectas hñ tes ꝓmiſſiones. lignũ ꝓmiſſe recõciliatõis qð eſt oſculũ flagitabãt. Acſi nũtijs pac vnnſqͥlibet de ꝓplo rñderet. Quouſq; tol⸗ litis aĩas nr̃as. Jam olim pᷣdigitis paceʒ ⁊ nõ venit. ꝓmitiitis bona ⁊ adhucturba tio. Ecce hocip̃m multipharie młiſq; mo dis ⁊ angeli pĩiby ⁊ pẽes ñi annũtiauere nobis:dicẽtes pax ⁊ non eſt pax. Si mihi vult eſſe ꝑſuaſum deꝰ qð de ſuẽ bñplacito voltatis tam crebꝛa iã legatione ſpõdet nec exh bet. oſculet᷑ me oſcło oꝛis ſut. ſicq;

ĩnigno pacis faciat de pace ſecuꝝ. NHã ver⸗

bis iam quõ credaʒ. O pus magis eſt oꝑe

ꝓbis firmari Pꝛobet veridicos nũtios ſu

os veus: ſitñ nuntij eꝰſt. ⁊ feqnat᷑eos ipſe vt fepius ꝓmilerũt.qꝛ line ipo poſſunt fa⸗

Pomelia

meret neq; qͥ ſaluũ faceret. Itaq; cauſabãt᷑

cere nihil. Milit pueꝝtulit bacul.⁊ nee⸗ dum eſt vox neq; vita. Non ſurgo nõ ſu⸗ ſcitoꝛ. nõ excutio: de puluere. non reſpiro in ſpe.ſi nõ ꝓpheta ipſe deſcen dat.⁊ oſcule tur me oſculo oꝛis ſui. Muc accedi ꝙ1s qͥ ñm ſepfitet᷑ mediatoꝛẽ ad deũ.dei filius eſt ⁊ deus eſt. Et qͥd eſt hõ vt innoteſcat ei aut filius hoĩs vt reputet eũ. Que mihi fidutia vt tãte me audeã credere maieſtati Vñ iqᷓ; tra ⁊ cis pᷣſumo deũ curã hre mei Zd hoc diligit patrẽ ſuũ.me ÿo opus nõ hʒ bonoꝝ meoꝝ nõ eget. Vñ ꝗᷓ conſtabit mihi quo d mediatoꝛ meus in ꝑte nequa⸗ qᷓ; ſit. Tamẽ ſi vere vt dicitis decr?uit mi ſereri deus.cogitatq; vt cõplacitioꝛ ſit ad⸗ hut ſtatuat teſtamentũ pacis. ⁊ fodus per petuum feriat mihi in oſculo oꝛis ſuuvtqᷓ ꝓcedunt de labijs ſuis non faciat irrita.ex inaniat ſe.humiliet ſe.inclinet ſe.⁊ oſculet᷑

me oſculo oꝛis ſui. Vt ex equo ꝑtibꝰ con⸗

gruens mediatoꝛ neutri ſuſpeetus ſit.deuſ

fuiꝰ dei fiat homo.fiat fil ius hoiĩs ⁊ certũ

—

me reddat in F̊ oſcło oꝛis ſui. Securus ſu ſpitio mediatoꝛẽ dei filiũ. quez agnoſco ⁊

meũ. Winimeplane iam mihi ſuſpectus

erit. Frater em̃ ⁊ caro mea eſt. Puto enim ſpnere meiam nõ porerit os de oſſib meiſ

⁊caro de carne mea. Ita ꝗᷓ vetus querela

ſacroſctm̃ oſculũ.i.icarnãdi ꝓbi myſteriũ

exigebat dũ lõga ⁊ moleſta erpctatõe fa?ᷣ tigata fides deficeret.⁊ infidet ꝙłs aduer

ſus ꝓmiſſa dei victꝰtedio murmuraret.ad inuentio mea eſt. ſi nõ hoc idem ⁊ vos nõ recognoſcitis de ſcripturis. Inde pꝛofecto erant querule ille ⁊ plene murmure voces. Manda remanda expecta reexpecta.mo

dicũ ibi:modicũ ibi. Inde anrieilie⁊ pie⸗ tatis pꝛeces. Pa mercedẽ dñe ſuſtinentiꝰ

te. vt ꝓphe tui fideles inueniant᷑. Itẽ. Su

ſcita dñe p̃catio nes qᷓs locuti ſunt in noĩe tuo pꝛo phete pꝛioꝛes Inde blande ille et

plene conſolatõe ꝓmiſſiones. Ecce apare bit dñs ⁊ nõ mẽtiet᷑ ſi moꝛã fecerit expecta eum.qꝛ veniet ⁊ nõ tardabit. Item. Pꝛo⸗

pe eſt vt veniat tp̃s eiꝰ⁊⁊ dies eius nõ eiõ

gabuntur. Et er ꝑſona pꝛomiſſi. Ecte ego inquit dechino viuos vt fiumen pacis. et vt toꝛrens mundans gloꝛie gentium. In quih verbis ſatis apparet ⁊ pꝛedicato?uʒ

inſtantia ⁊ diffidentia ꝓtoꝝ. Sic itaq; et

———

pleb prnſl bn h nnfic mnſu nrãulul niſpdif unudi acſignür mes i Onl qm̃ mul qere? n ſymeon Fun deriv lopac vnc naen mumeſt oderunt tis mali fenſiõis. hieroſoly vanita pndcat one dig ſconde uelaba it ſeäq cis ſo bus bor lbus 6

us vobi

obedient

bis vigi diec no nbante unc* treduli ſcuri ruſign Ustuin Juen wlu: Waint

iuſe