ßſignltü beſt dicr vos ſi v eſtra vtnävb u vid de lacu 31 pidſio cã⸗ Rurſus cum ttuc nihilomi e imiſſumſi o ſolů pctini 4.nõ młtom⸗ onopꝝ cãtaſtis i. Autſteut upaliddöſe c prſus nercſ monia diis ratõis ⁊cůſiſ ꝙtidians en pie intpo vui Adraboloſ⸗ terrã iceſſu⸗ ſis. quottidi s victoꝛijs i k aut vitühb eclinat᷑. autit k. aut annoſt ſemel ꝑfectetz a ꝛſeplꝰperi bnclqa garũarmoet

bficia bi⸗

oqn ingratꝰ

nõ poterit

rät ſtificati

nee. Arbitror tecognoſcere: onz canticꝭ ingkos pfect? 6 coꝛdeſuo depꝛomend ntis. Quo ni ʒaliter non vl⸗ tis in taberns oli illa pulcer⸗ atioĩ pſalmis antãtes ⁊ pſ

Stci

.

Pomelia.iij qð ſui ſinglari dignitate ⁊ ſuauitate eun⸗ ttis merito que memoꝛauimus.⁊ ſi qua ſt alia antecellit.⁊ iure hoc apellauerim cã

ticum canticoꝝ. quia ceteroꝝ omniũ ipſuʒ eſt fructus. Iſtiuſmodi cãticũ ſola vnctio docet.ſola addiſcit exꝑientia. Expertireco gnoſcant.inexperti inardeſcant deſiderio non tam cogn oſcẽdi qᷓ; exꝑiendi. Non em̃ eſt ſtrepitus oꝛis ſʒ iubilus coꝛdis: non ſo nns labioꝝ ſed motus gaudioꝝ: volũta⸗ tum non vocnm ↄſonãtia. Non auditur

foꝛis nec eim̃ in publico ꝑſonat: ſola q̃ can

tat audit ⁊cui cantaf᷑:id eſt ſponſa ⁊ ſpon

ſus. Eſt quippe nuptiale carmẽ expꝛimẽs

caſtos iocũdoſq; ↄplexus animoꝝ:moꝛuʒ ↄcoꝛdiam:affectuũq; ↄſentaneã ad alteru

trum charitatẽ. Leteꝝ nõ eſt illud cantare

ſeu audite anime puerilis ⁊ neophite. ad⸗ hucq; recenter cõuerſe de ſeculo· ſedꝓuecte iam ⁊ erudite mentis.q̃ ſuis nimirũ pꝛo⸗ fectib deo pꝛomonente intm̃ iam creuerit quatenus ad ꝑfectaʒ etatem ⁊ ad nubiles

quo dãmodo ꝑuenerit annoſ.annos dico

meritoꝝ nõ tempoꝝ.facta nuptijs celeſtis

ſponſi idonea qualis deniq; ſuo loco ple

nius deſcrihet᷑. Sed pᷣterit hoꝛa que nos vrget ad oꝑa manuũ: ⁊ pauptas ⁊ inſtru⸗ cti regularis. Cras in noie dñi qð cepe⸗ ramus pſequimur de oſculo.quia de tytu o hodiernꝰ ſermo nos expediuit.

Momelia.iij.

Rdoꝛem deſiderij patꝝ ſuſpirautt

um chꝛiſti ĩi carne pꝛeſentiã frequẽ⸗ Ariſime cdgitãs.tom pũgoꝛ ⁊ cõfun doꝛ ĩmemetipᷣo. Et nũcvix ↄtineo lachꝛy mas:ita pudet.tep oꝛis toꝛpoꝛiſq; miſera⸗ bilium tempoꝝ hoꝝ. Cui nãq; nf̃m tãtuʒ

igerat gaudiũ g̃e huWexhibitio.quantuʒ;

Veteribꝰ ſanctꝰ accenderat deſideriũ ꝓmiſ ſio. Ecce em̃ qᷓ; multi in haceius quepꝛo⸗ xime celebꝛanda eſt natiuitate gau debunt ſed vtinam denatiuitate. Illoꝝ ergo deſi⸗ derium flagrans ⁊ pie expectationis affe⸗ etum ſplrat mihi vox iſta oſculet᷑ me oſcu lo oꝛis ſui Senſerat n imiiꝝ in ſpiritu quiſ

quis tunc ſpirituals eſſe porerat: quanta

Roꝛet g̃a diffuſa in labijs illius. ꝓpterea

eſt. cum ei ſe coĩpoꝛaliter plenitu om̃is

loquens in deliderio aĩe alebat. oſculetun me oſculo oꝛis ſui.nimiꝝ oĩmodis cupiẽs tante ſuauitatis ꝑticipio nõ fraudari. Di cebat em̃ pfectus qͥſq;. Ouo mihi oꝛahec ſemiuerbia ꝓphat Iße potiꝰſpecioſus foꝛ ma pꝛe filijs hominũ.ipᷣe me oſculet᷑ oſclo

oꝛis ſui. Hõ audio iam mopſen impediti oꝛis ſiqͥdem lingue factus eſt mthi plaie

labia imũda ſunt. hierem ias neſcit loqui.

quia puer eſt. ⁊ ꝙhete oẽs elingues ſunt.

Ipſe ipe quẽ loquunt᷑ ipſe loquat᷑. ip̃e me oſtulet᷑ oſculo oꝛis ſui. Nõ in eis aut iaz ꝑ eos loquat᷑ mihi.qu oniã tenebꝛoſa aqua in nubibus geris.ſed ipſe oſculetur meoſ⸗ culo oꝛis ſui.cuius gratioſa pñtia ⁊ ammi rande fluenta doctrine. fiãt in me fons aqᷓ̃ ſalientis in vitam eternam. Quem vnxit pater oleo leticie pꝛe conſoꝛtibꝰ ſuis. Nun quid non ex ipſo mihi vberioꝛ infunditur gratia ſi tamen dignet᷑ me oſculari oſculo. oꝛis ſui. Cuius vtiq; ſermo viuꝰ⁊ effjcax oſculum mihi eſt.non quidem coniunctio labioꝝ que interdum pacem mentit᷑ aĩoꝝ ſed plane infuſio gaudidꝝ reuelatio ſecre⸗ toꝛum.mira quedam ⁊ quodãmodo indi ſcreta cõmixtio ſuꝑni luminis ⁊ illumina te mentis. Zdherens quippe deo vnꝰ ſpẽ eſt. Werito pꝛoinde viſiões ⁊ ſomnia nõ recipio. figuras ⁊ enigmata nolo.ipſaſq; quoq; angelicas faſtidio ſpecies. Quipge ⁊ ipſos longe ſuꝑat ieſus meus ſpecie jha ⁊ pulcritu dine ſua. Non ergo aliůj ſiue an gelum ſiue hominẽ.⁊ ipſum peto oſculani oſculo oꝛis ſui. Nec ſane preſumo meoſcu latum iri ab oꝛe ipſiꝰ.eſt em̃ hoc aſſumpti hominis vnice felicitatis ⁊ pᷣrogatiue ſin gularis · ſed humilius ab oſculo oꝛis ſui. peto me oſculari quod cõmune vtiq; eſt multoꝛum qui dicere poſſunt. ⁊ nos om̃s de plenitudine eius accepimus. Intendi⸗ te. Sit os oſculans.verbũ aſſumens.oſcu latum caro que aſſumitur. Oſculum vero quod pariter ab oſculante ⁊ oſculato con⸗ ficitur. perſona ipſa ex vtroq; cõpacta.met diatoꝛ dei ⁊ hominũ homo chꝛiſtus ieſus hac ergo ratione ſanctoꝛum nemo dicere hᷣſumebat.oſculet᷑ me oꝛe ſuo.ſʒ t̃ oſculo oꝛis ſui.ip̃i ſane ſeruãtes pꝛerogatiuã iſtã cui ſingulariter ſelq; os Iᷣbimpſſuʒ tun

2

.