hrin.
Dein.
ut de
gune
Valde iun pli. lab, 4 Tapa Po— 9%, La. em urad- mgta-
1m eſt puabit, m. zbo. eur ſe- tolli ẽ dd wi. boriri ir juxta s weli⸗ ſeeerit, ca plu-
n mühil us ma- oratio. videtu-, ut me⸗ occul. ur ple⸗ Etln hoc
22 16 hoc ſenſu Horatius dicit: d3 158. facere s ſervare beatum: qui enim nihil cupit, nihilo indiget, quique nihilo indiget, illo ipſe quoque beatus eſt; quo ipſo nihil nobis adverſantur, ſed po- tius conſentientes nos habent. Eo autem ſenſu quem nos ſupra intendimus, adeo neceſſaria eſt ad comparandam rerum cogni- tionem, ut ille, qui hoc affectu caret, indoctus, rudis& rerum o- mnium ignarus non tantum habeatur, ſed etiam revera talis ſit. Quia licet multa intellectui noſtro objiciantur, aut ſenſibus no- ſtris ſeſe offerant, nunquam tamen in memoria noſtra reconden- tur, niſi in ſenſorio noſtro confirmentur per aliquem affectum, aut per applicationem intellectus noſtri, quem voluntas noſtra ad ſe- riam quandam attentionem determinat ac detinet.
XXXI. Igitur Philoſophiæ Studioſus, ſi efficere vult, ne in theatro lapis ſuper lapidem ſedeat(quod Ariſtippus rogatus à quo- dam, in quo melior evaſurus eſſet tilius, ſi erudiretur, reſpondit) ſit juſtus naturæ admirator; ſi feliciter in rerum cognitione pro- gredi deſiderat, ſit bonus rerum mirator, trutinator atque æſti- mator. Oſtendat autem, ſe præter hæc ultra vulgus ſapere, quod tantum extraordinaria admiratur, quæ vero ordinaria ſunt, admi- ratione digna non putat. Quem perverſum vulgi morem gra- phicis depinxit verbis Seneca Nat. qu. lib. 7. c. 1. quæ digna nobis videntur huc transſcribere: Quamdiu ſolita, inquit, decurrunt, ma- gnitudinem rerum conſuetudo ſubducit. Ita enim compoſiti ſumus, ut nos quotidiana, etiamſi admitatione digna ſunt, transeant: contra mi- nimarum quoque rerum, ſi inſolita prodierunt ſpectaculum dulce fiat. Hic itaque cœtus aſtrorum, quibus immenſi corporis pulchritudo diſtin- guitur: populum non convocat. At cum aliquid ex more mutatum eſt, omnium pultus in cœlo eſt. Sed ſpectatorem, niſi cum deficit, non ha- bet. Nemo obſervat Lunam, niſi laborantem. Tunc urbes concla- mant, tunc pro ſe quisque ſuperſtitione vana trepidat. Quanto lla majora ſunt, quod Sol totidem(ut ita dicam) gradus quot dies habet, d annam circuitu ſuo claudit: quod a ſolſtitio ſtatim inclinat, es dat Hatium noctibus: quod ſidera abſcondit, êc. Hæc tamen non annota- mus, quamdiu ordo ſervatur. Si quid turbatum eft, aut præter con- Juetudinem emicuit, ſpettamus, interrogamus, oſt endimus. Adeo natu- rale eſt magis nova, quam magna mirari. Cui adſtipulatur Cicero
Nat.