(1i 860
Ia. 87. 3 ſas, quæ nihil actuhabet inſcriptum, potentiam tamen obtinet ad re⸗ dm. cipiendam quicquid in ea expreſſerit manus ſcribentis. Conf. T.6, Di Quamvis nos ſine ulla ſententiæ noſtræ jactura, cuivis integrum undes relinquamus, hanc vel illamaſſumere hypotheſin; cum ex utraq; m g. admiratio deduci poſſit, prout hypotheſes illas perpendenti ſta⸗ * tim patebit. XVIII. Hic tamen aliquis forſan non ſine ratione dubitare Fall poſſet, annon hæc affe ctio potius in voluntate ſive appetitu intel⸗ m ejn lectivo, quam in iĩpſo intellectu vel in intellectu& voluntate ſi- t, Il⸗ nia prout vult de La Chambre vol. 5. part. 4. paſſim collocanda nin⸗ it, præſertim cum illa involvat cupiditatem aut appetitum ali- te quid ſciendi. Sed dubitatio hæc facile ceſſabit, ſi cogitaverimus, ni⸗ duplicem eſſe cupiditatem aut appetitum, alterum inſequentem Roris cognitionem, alterum non ſequentem cognitionem. Prior eſt cn. Poteüria auidaee, qua per cognitionem præcedentem animal incli- di t hatnna rem aliquam aat bonum, eſtque inclinatio animalis in le num nemee bonum mente vel animo prius conceptum:& hic dſ Prtstigne uplicis cognitionis intellectivæ nimirum& ſenſiti nen Decicirhr voluntas, ſive appetitus intellectivus, ſi intellectum ſe- de quitur; appetitus ſenſitivus, ſi ſenſum. Poſterior appetitus nĩ- u hilaliud eſt, quam inclinatio& propenſio rei in ſuum proprium bonum finem& perfectionem: qui quidem proprie dictus appe- V2E- titus non eſt, dicitur tamen talis ſimilitudine quadam, a beſ patet non ſequatur cognitionem appetentis, ſequitur tamen cogniti 85 2E nem alterius, nempe auctoris naturæ& productoris omnium re- kten⸗ rum. Non priorem ſed poſteriorem appetitum involvit admi- deſt, ratio, qui communis eſt omnibus rebus. Res enim omnes no ec au- ut cognoſcentes, ſed ut naturæ quædam ſunt& ſubſtantiæ arc. eſt ſe. nantur in finem,& inclinationem naturalem habent ad ſuum bo⸗ hlobo num. Eum etiam Ariſtoteles tribuit 1. Phyſic. t. 9⁊. materiæ de- homd nudatæ omnibus formis, cui 3. de qnim. t. 17. intellectum compa- rant 1 ravit. Manet ergo adhuc firmum in intellectu, qui vi naturæ ſuæ liere atque ſubſtantiæ hac propenſione& appetitu gaudet, admiratio- ntentla nem locum ſuum ſedemque habere. Hanc diſtinctionem ſi Pa- tres Conimbricenſes obſervaſſent, forſitan non ſcripſiſſent in com-
arans,
us B ment.