...„ 1o hbe⸗

& Xoic Gdis 3 v69018, 298 A0ασ ι Te, a Aa Oargia. In a-

liis animalibu præter bominem neque int ellettus eit, neque logiſmus, ſed Phantaſia, confa. Met 1.& antea laudatus 7 iliſius cap. 7. pag. m.

7. dum animam brurorum cum rationali comparat, ſcribit: Ois- curſas ille&s colleitio brutorum ſi cum intellectus bumani fanctionibus

eju jue habitibus ſcientificis confertur, vix majus videtur, quam gut-

ta ſitule ad æquor comparanda. Confer Domin. Zeidlerum Ana- lyſ. pag. 229. ſeqq.

XVI. Denegata igitur brutis facultate intelligendi& deli- berandi, denegamus quoque ipſis admirationem tanquam ejus affe tionem: non entis enim nullæ ſunt affectiones. Sublata illa vi, tollitur etiam attenta conſideratio, deliberatio& cauſarum in- veſtigatio, quam tamen ceu infra patebit, ad admirationem re- quirimus. Idcirco remanebit ſolus homo ſubjectum quod admi-

1

rationis(à Tertulliano de præſcription. cap. i- nomine Mirionis

inſignitum) aptum natum admirari objecta nova, ea attente con- ſiderare& in iis ignotam adhuc cauſam inveſtigare. Excipit ta-

men Carteſius loco cit, art. 75. hebetes& ſtupidos non ferri na- turaliter dicit in admirationem, nec tamen inde ſequi, ſapientio-

res in eam procliviores eſſe, ſed id maximè iis contingit, qui etſi

ingenio non ſint deſtituti, non tamen magnificè vimis de ſua eru- ditione ſentiunt. 1

XVII. Admirationis vero ſedem proximam ſive SuBIE-

CrUM Qo conſtituimus intellectum; id quod iterum patet, ſi denuo admirationis naturam in mentem revocaverimus. Ea enim oritur ex ignorantia& fertur in objecti alicujus novi atten- tam conſiderationem. Attente autem conſiderare, quid aliud eſt, quam ratiocinari aut inquirere quiddam& deliberare? Hæc au-

tem intellectus munera ſunt, non alius. Et præterea ubi eſt ſe-

des ignorantiæ nifi in intellectu? Cordatioribus enim Philofo- phis hactenus nondum ſatisfecit Platonis opinio, animam homi- nis tabulæ raſæ aſiimilans, cui inſcriptæ quidem jam ante erant li- teræ, ſed quæ ſqualore obducta, neceſſe habet purgari, ut literæ appareant in illa; E contra vero ſe probavit Ariſtotelis ſententia 9. de Auima. T. 14. Intellectum noſtrum tabulæ nudæ comparans,

quæ

„ —; 2—ℳ„—.,,—

—-——

—,————,--