Saese 26 kes

achern pro Saatachern 24). Jam cum apud Ro-

manos pashim lirare diceretur in univerlum

pro slemina inarare, seu imporcare, 25) conjicio, etlam in nonnullis Italiae regionibus ill tempo- re omne lemen sub lira latum fuille, et in hu-

midis agris et in ficcis 20).

Nec lolum ad liratim serendum aratrum tabella instructum nostri agricolae adhibent, led etiam ad lemina lub lulco leminanda, quip— pe quod, glebes melius verlans, lata plus tegit. Atque etiam Romanos omne lemen aratro au— rito inaralle puto, idque eo certius, quod non minus ac nostri homines persualum sibi habe- bant, id plurimum referre, ut radices enato— rum fseminum penitus demerlae ellent, 27) et quod multi legetes larrire lolebant. Nam ea

tantum lata larriri pollunt, quae ordinibus ö

24) Cfr. quae dicuntur a ScnhwWERNZIO in I. c. I. p. 112. et in hoc libro: Möglinisehe Annalen der Landiirth sohaft. 1820. VI. I. p. 381.

25) Hac latiore significatione vocis Iirare utitur Varro I. 20. 2. et Plinius XVIII. 40. 3. Apud Columellam vero II. 4. 8., XI. 3, 24. et alibi ea proprio sensu legitur.

26) In iterando Romani transversos sulcos ducere sole- bant, ita ut campus planus fleret. uare, eum liratim 7

2 ba kur, dicebatur, in liram reyocare, seu redigere. Vid.

Col. II. 3. 3. Plin. XVIII. 49. 3. et Virg. G. I. 07.

N

27) Vid. Col. II. 40. 5.

*