ATTRACTIONIS LEGES. 6²7 T E1 0 RKE H A VII.

Si vero in ipso contactu, vis cor porum attractiva ad gra- vitatem obtineat rationem finitam, eadem in ommui distiantia alsgnabili est vi gravitatis infinite minor, adleoque eva- uescit.

TPHEOR E MA VIII.

Vis attractiva, qua pollent singule materiæ particulæ in ipso contactu, vim gravitatis prope in immensum snpe- rat; nom tamen est vi gravitatis infinite mafor; adecque, iu data distantia, vis illa ναnνescet.

Vis igitur hæc materiæ superaddita, non nisi per spatiola admodum perexigua diffunditur; in majoribus distantiis pror- sus nulla est; unde motus corporum cœlestium(quæ longis intervallis à se invicem disjuncta sunt) per vim hancç attra- ctivam nulla ratione turbari possunt, sed eadem ratione con- 42—— peraguntur, ac si vis illa 4 corporibus iis prorsus ab- Cllet. ö

IHEO REMA IX.

ci corpusculum aliquod cor pus tangat, vis, quâ urgetur il. aud corpusculum, hoc est, vis qua cum eo cos poré cohæret, erir quantitati contactus proportionalis; nam partes ꝗ con- radtu remotiores nihil conferunt ad cohareuntiam.

Adeoque pro vario particularum contactu varii orientur co- hærentiæ gradus; omnium autem maximæ sunt vires cohæ- rentieœ, quando superficies, in quibus se invicem tangunt cor- pora, planæ existunt; quo in casu, cæteris paribus, vis qua corpusculum cum aliis cohæret, erit ut superficierum partes sese tangentes.

Hinc patet ratio, cur duo marmora exactissimè polita,& lese secundum superficies planas tangentia, à se invicem

velli