E DY
Tan 47. Ee. 10.
6²20 ATTRACTIONIS LEGES.
velli non possunt, nisi a pondere, quod gravitatem aeris in- cumbentis multum superat.
Hinc etiam decantatissimi istius problematis, de cohæren- tia materiæ, solutio elici potest. ö
H41 E R E M X&.
Ea corpuscula facillime ꝗ se invicem separantur, gua. rum contactus cum aliis sunt paucissimi,& minimi; quales contiugerè solent in corpusculis sphæricis infinite exiguis.
Hinc fluiditatis ratio redditur. 1 11 E ORKREMA XI.
Vis qua corpusculum aliquod adα aliud corpus maxime pro- pinquum attrabitur, quauntitatem suàm nonu mutat, s%iue au. geatur conporis attrapbentis materia, sce minuatur, eadem maueute corporis densitatéẽ,& corpusculi distantia.
Nam cum vires particularum attractrices per minima tan- tum diffundantur spatia; liquet partes remotiores ad CD& E, nihil conferre ad attrahendum corpusculum A. Adeoque cadem vi versus B trahetur corpusculum sive adsint hæ par- tes, sive amoveantur, sive denique aliæ ipsis conjungantur.
THEOREMA XII.
Ci e sit corporis alicufus textura, ut particulæ ultimæ compositionis, per vim quandam externam(Jualis est pon- Aus eas comprimens, vel ab altero corpore proveniens ictus) primigeniis suis contactibus paululum dimoveantun, nec interim in novos contactus commigreut, particule, per vim attractivam sese mutuo petentes, ad contactus primigenios citꝰ redibunt: iisdem vero redeuntibus particularum cor- pus quodvir componentium contactibus& pofitionibus, eadem quoque redibit corporis fgura; adeoque per vim attr aαιεικο½m corpora, pristinas quas amiserunt guras posfsunt denuo ne- cuperare. ö Hinc


