6²26 ATTRACTIONISLEGES.
que longo licet intervallo sequi, haud alienum duxi. Im- Præsentiarum nuda quædam proponam Theoremata, quæ for- tasse aliquando fusius enuntiata& demonstrata, justo volu- mine sum traditurus.
4 RK EM A IV.
Prater vim illam Attractricem, qua Planetarum 09. metarumqJué corpora, in propriis orbitis retineutur, alia etiam inest matertæ pocentia, qua singule, ev quebus illa constat, particulæ sé invicem attrabunt,& reciproce 4 e in vicem attrabuntur: quæ vis decrescit in majore quam auplicatà ratione distantiæ augescentir.
Theorema hoc multis potest probari experimentis; at ra- tio quã minuitur vis illa, dum à se invicem recedunt particu- læ, num scilicet sit triplicata, quadruplicata, vel alia quæ- vis distantiarum augescentium ratio, quæ major sit duplicatã, nondum æque per experimenta patet; erit fortasse aliquando tempus, cum accuratiore adhibita diligentia innotescet.
1 H E O K +. V.
S corpus constet eαπ particulis, quarum sangulæ vi pol. lent attradtrice, in triplicataà vel plusguam triplicata ra- gione distantiarum decresceœnte; erit vis qua ab eoο conpore ungetur corpusculum, in ipso contactu, vel intervallo& cou- Lactu infiuite enigu infinite mafor, quam si corpusculum 2½¹ud ad datam d dicte corpore distantiam locaretunr. Vide Prop. 80.& 91. Princip. Newtoni.
Lischem Past᷑is, st vis illa attractiva in assignabili distau. tia, ad gravitatem obtincat rationem fiuitam; eadem in ipso countact, vel in distantia infiuite parva, vi Gravitatis
erit infiuite major. +EEO


