$ i partem ftirpium Alpium Lapponicarum, etiam in Helveticis Alpibus: reperiri, imo in Monte 4rarat Ítirpes crefcere, qua in Alpibus Lapponicis etiam nafcuntur: quid plura? Non pau- cas ipfe Bocconus enumerat flirpes, que& in Corfice mon- tibus;/&. im Sabaudicis Alpibus crefcere animadverterat. Ve- rum ad ejus defcriptionem veniamus.

Radix filiformis, duriufcula,& fubpurpurei coloris varios plerumque mittit caules, primum fubrubentes, dein virides, feu potius varia mittit capita in cauliculos abeuntia.. Cauli- culi ere&ti funt, nunc ramofi, nunc minime; toti fere fquam- mis teCi, que ftipule funt aut novorum, aut veterum fo- liorum; ex alis ftipularum copiofa oriuntur. folia cordato-acumi- nata, que femuncialibus infiftunt pediculis. Folia duriufeula funt, tantillum venofa, glabra, nihil omnino in ambitu denticulata, fed integerrima, Inter folia ex iifdem alis pedunculi florige- ri pediculis foliofis altiores. Flos non magnus ut in Viola grandiflora, nec minimus, fed zqualis fere cum Viola mar- tia amplitudinis; color floris ceruleus cum nigris radiis: trium inferiorum petalorum ungues albicant. Nectarium bre- ve: floris odor vix aliquis. Ad fingulos pediculos heret fti- pula, que foliolum eít lineari-tridentatum, dente medio lon- giori. Fru&tum maturum non vidi. Tuhe apicem craffum, & perforatum memini obfervaffe.

Nullam Au&ores Botanicos diligenter evolvens Violam in- veni, quae ad hanc referri poffit. Notas, quibus a reliquis difcriminatur, conftituunt, folia omnia cordato-acuminata in- tegerrima, ftipule tridentate,& ramofus, feu caulefcens, li- cet humilis, plante habitus. Ex hifce omnibus perfpicuum . erit neutiquam confundi poffe cum ela paluflri rotundi- folia . glabra Monfoni(5), que ab Hallero(c) Fiola acaulis foliis reniformibus appellatur. Qui noftram cum ea conferet, jam aper-

tiffime diveríam effe concedet. ACHIL-

(b) Hifl. Oxonienf. Tom. 1x. p. 47$». (c) Enum. fl. belyet. p. sot.