,

ACHILLEA FOLIIS PINNATIS, LANUGINE TOTIS OBDUCTIS, FLORIBUS ALBIS UMBELLATIS. Hall. En. helv. pag. 715.

d ads Il

X radice repente fubnigra,& fere lignofa oriuntur cau-

liculi quandoque plures, quandoque unus, quorum alti- tudo palmum non excedit. Folia ad radicem plurima, eaque ex longo plano petiolo elliptico-oblonga forma figurata. Cau- lina fimilia funt, fed breviori nituntur petiolo, ita ut fum- ma feffilia fint. Omnia pinnata,& pinnas exhibent nunc lineares indivifas, nunc trilobas, aut tribus dentibus profunde feCas. Maximopere tomentofa ftirps eft tam denfo villo praedita, ut fub illo pinng,& earum dentes ferme occultentur. Idcirco, quo foliorum figura,& pinnarum varia compofitio pateret, duo foliola diftin&te delineari voluimus. Cauliculos umbella terminat, que fit ab otCto perfoepe floribus femunciali pedun- culo gaudentibus. Calycem floris componunt plurium ordi- num fquamme, quarum exteriores tomentofz. Omnes palli- de virent oram habentes nigram, criftatam, feu potius fim- briatam; femiflofculi octo, vel decem, albi, ad limbum in- cifi, fele quadranguli; flofculi lutei viginti circiter; femina fequuntur tetragona nuda fufci coloris: flofculis,&- fculis interjacent fquamma: memoratis calycinis fimiles, unde receptaculum paleaceum.

Primus omnium hujus herbe meminit Fcelix Platerus, ex quo habuit Joannes Bauhinus,& appellavit Millefolium alpi- num, incanum flore[peciofo( d. Sub hoc nomine etiam in- dicarunt Robertus Morifon.(5), Rajus(c), Tourneforiius

(4),

(a) Hifl. pl. iii. pag. 148. (b) Ox. iz; bes. 26- 1::x£. fi 2. (c) Hifl. pl. 347.,€ Syll. ext. p. 182.: iti