s»

7

VIOLA ALPINA MINIMA NUMMOLARIZE FOLIO. Bocc. muf p. 2. p. 163. Raji. bif. tom. 5. p. s 10. Viola alpima mummolarie folio Bocc. muf.

pss. SL als ag. Taz. II.

Mos cüjus hiftoriam,& defcriptionem aggredior, na- fcitur inter diffractos lapides fummi,& editiffimi jugi Col de la Fema morta, per quod ex alpibus Valderianis ad Nicienfem comitatum via eft. Eam ibi collegi anno r752. cum pracipites, fepe abruptos, planeque horridos illius mon- tis fcopulos non fine vite difcrimine perluftrarem. Sola etenim inter faxa& nivem inhabitat montis verticem reliquis. ftirpi- bus plane defertum.

Quamvis brevis admodum fit Bocconi defcriptio,& rudis, quam exhibet icon, utramque tamen cum mea Viola confe- rens eas reperio notas, quibus comprobetur revera hanc ilam Violam effe, cujus Bocconus meminit. Magnitudo to- tius plante fiquidem, foliorum forma, que revera inter num- molarium,& alfmem eít, floris demum color a Boccono ad- notatus fatis bene refpondent; fed quod evidentius argumen- tum preftat, eft flipularum in hac Viola forma,& pofitio, que non obfcure ex icone Bocconi colligitur. Verum quidem eft Bocconi Violam ex montibus Corfice, meam ex Valde- rianis natales fuos trahere; at quis ignorat alpium etfi fub diverfifluimo ccelo pofitarum fimile ingenium effe,& eafdem in utrifque flirpes crefcere. Diferte admodum,& egregie hac de re loquitur Clar. Linneus(a) obfervans maximam

par-

(a) Proleg. ad Horam Lapponicam a S. 7. ad 15$.