EMPHYTEVSEOS. KXIII

onera vero frutibus fint maiora, concedit Emphy- teutae rem derelinquere. Sed adducta paulo ante ra- tio ſatis oſtendit, hoc plane non indulgeri poſſe ei- dem, ſiquidem is canonem ex contractu ſoluere te- neatur, fructusque heic plane non conſiderentur. Parum, enim, imo nihil, refert: an onera fint maiora, an minora fructibus? cum canon non ſol- uatur intuitu fruttuum, ſed vnice & tantummodo in recognitionem dominii diretti, & praeter haec im- putet ſibi Emphyteuta, quod non antea melius in- quiſiuerit, an ipfi vtilitas/ an damnum, ex re in Em- phyteuſin conceſſa oriatur.

XIX.

Sunt etiam alii, qui hac mea explicatione non contenti ſecundum J. 46. & 4. de uſufuct. conclu- ſionem, ſed valde perperam, ah ufufructu ad Em- phyteufin faciunt; illis, enim ſimpliciter reſpondeo, vſumfructum non confundi debere cum emphyteuß. Vſusfructus, enim, fructuarii ſolius gratia, & in eius tantum vtilitatem, Emphyteuſis vero vtriusque tam Domini directi, quam Emphyteutae cauſa conſtitui- tur. Vlterius obiicit IO. SCHILTERVS Euercit. XVI. F. 79. locum ex M. Eud. Tit. 30. deſumtum, & ex illo feudum quodlibet pro lubitu refutari, & va- ſallum onus ſeruitiorum abiicere inuito domino pos-

ſe, probare conatur. Ad quod dubium regero: feudum non tam eſſe contractum, quam lus, quod per

—

—

*

—

2