E picedia. XR.
1. MAkRlITUS AD UXOREM DEFUINCTAM.
H* dolor j eſt major, toto quàm nullus in orbe, Surripuit coſtam Trux Libitina meam! Flos Pietatis erat, viola& humillima Vitæ, Ac caſtæ mentis Tilium ad uſque fuit. Nil valuit Pietas, Virtus, nil fœdus amoris, Omnia diripuit mortis avara manus. Cunda, mihi credas, ſunt momentanea, Morti⸗ Aufeyt hæc und vis truculenta die. Nil juvat aſt nimium mentem torquere querelis, Nil juvat intentum luctibus eſſe nimis. Sic fuit æterni Domini divina voluntas, In cujus noſtra eſt vitaque morsque manu! Mos, quocunque DE US velit ordine, quisque ſequemurʒ Nil datur in mundo certius atque mori. Tu verò Conjunx ſemper dilecta quieſcas,* Donec ad aſtra Poli Nos quoque Jova vchat. Juterea placidè recubent tua membra ſub urnã. Et Mens æternæ tempora Pacis agat!
DEFUN6CGTA AD MARITM sUPRRsTITRM
Cr mea deploras lacrymoſo funera luctu?
Cur gemis ad cineres, chure murits/ me Patce


