Epicedia. Perdidit anxilium dextram quoque corporis ægri Amiſit, factus nunc iterum viduus.
Triſtatur duros abſorbet mente dolores, Abreptam coſtam nocte dieque gemit.
Nec tamen æternum referet Te dira tenebris Sors, neque ſpe ſemper Tu viduatus eris.
Debitu condolentis ꝛeßan- de ergö
Henricus Petrus Haberkorn J. U. D. ejus Prof.& Academ. Syndic.
M DR 1 G A L
D faͤlt die Wohnung ein/ Das hauß zergeht/ die Huͤtte wird ʒerriffen/ Wann wir an jene oͤrter muͤſſen/ Da ſich ein jeder wuͤnſcht zu ſeyn/ So bald es ſeinem GOtt beliebt. Wie daß wir dann die Wohnung hoͤher achten/ Alß das ſo ewig waͤhrt/ Den unvermiſchten Gaſt? und nicht ſo trachten Mit allem Fleiß dahin/ wie dieſe hat gethan/ Daß wann hier auff der Erd Das Hauß/ der Leib/ ſich nach der Seclen hat gericht⸗ Hernach/ wann dieſer gantze Welt⸗ Kreis geht zu nicht/ Und GOttes Hand das Haus deß Leibes ſchoͤner


