Epicedia. m. ic ergò infelix Saram nunc Urna tenebit, Quam quondam Coſtam Noſter Tülsne- rus amabat. Oſſa ſed Urna ſuo deperdita tempore reddet, Et ſimul excipient Sponſam tunc brachia Chriſti.
Zomgelu ſiæ conte- Mandeæ caud
F. petrus aberkorn D.
IV. u viduata Pomus qum triſtia multa minatur,
prꝰ letu pulſant aſpera fatafures.
De vitæ Socia, Juotie⸗ lux ingruit atra,
Mens ſpirat tremulus vcegemente ſono. Pißnpro in vhulami neu conſumere ſoles,
In renebri hora dinumerare, grave ed, S ſertem cumula turbatam efata ſenectus,
yerdeñ aßflicti mortis imago Sen. Majus ubi Foli ſolamine ſubſidiqᷓ
NMunc opus, heu! Solus ſtat ſine Sole Domus. cCum mente aſflita inſymnes deducere noctes,
Arulu ingraum fert gravecordi onu 62 A.


