50 Epicedia. 11. RẼbus in humanis ſunt admiranda jehovæ Numina, quæ nutu cuncta potente re- gunr. Heu! Dilecta jacet TürsnR Coſta peræqua, uæ rexit mira fedulitate Domum: me vitæ ſpes, ſolamenque reale, Nunc ſubiittetricæ ſpiculadira necis! Avplaguit Domino: ſua ſic fuit alma voluntas, Quicquid jova volet, nos quoqʒ velledecet. Fic voluit Dominus Matronam cedere fatis: Quoò nunc æternæ ſecula lucis agat. Felices animæ tali quæ forte fruuntur: Queisque licet vitã ſic ſine fine frui. Diſcat quiſque mori moriens ut vivere posſit, In vita eſt virtus maxima: Noſſe mori.
Debitæ Condolentiæ& ſupremi lonoris ergo
Hartmannus Jacobi D. Conſiliar. intim. Regim.& Acad. Cancell. atque P.P. ibid.


