III.

ſec de prallicativnilus uſ tuti. reipe o qu04 eſt ſubjectis ſeparatis commune, atqus iuntur Dani a nullum proprium eſt commune. ⁊. Pro eoquod

onirur alteri, non eſſentiãliter, non brimò, perſe,

taſin,& in it brmalicer, habitualiter„naturaliter, getheSalex

differentiæ: antur. Nona hriſti naturasi Lo autemm oh. S e en in diffe rentiæ: lu

n Sin ſeini ctæ[ant itit

nn nem polleſũonem Slt commune. Laa CQatx—

2„

S pro ea copulatione, quæ

ates, proprut ectivepro donis⸗le u effectis is eciam 3 am ctiam ene 8.

aMler.ae Ila en quãdo ropn um generis com-

lia qualiacumunicatur ſpec jci,& proptium ſecie ei individuo. priorum, nonæcelt quand proprium unius fubjecti ob unio- go uſurpayitmem confertur altef unito.

tonem nond 19. Cauſa communicationis hujus eſt J eunionis tuſub⸗ ccoröm inter ſedifferentium unio. Falſi modi

fione, connſantr ransfufio, convero. Mul tiplicatio. Propriim

BEt licet dinim eß, uod uni ſoli e ſemper competit. Nemoigi- i proprium nominabit, quod contixgitin alio? ke. tiam natufiparaco ineſle. Et uuliumac cidens mi

cto in ſub)ectum

tantur Theol 20. eee Eri- ngemus& ho abeoquog comm nicat,& abe eo. Cuicommuni- iranehlerur o Fadem enim i ßyeſu iia⸗ tirurad commune echieyn Ter- icarioneconſ Conun

70, unito alun oene utroq; æpe unito prædie arur. onem acdimn

5

ipoſleſioſeu communicatio. Communicato-

ne accipitut

ſesldonxds per arctiſſimam unionem ad com-

mprabrian Faptbmmun

icſtutovyoleon„ ſie hocloco uſurpatur. velef-

grat ſubje-

Obt inetur enim propriũ

Unum enim i 21. Unionem igitur ſequitur communis pro-

Slequitur Operationẽ] *2 0.