30 Diſutatio I1I. modo quæſo duæ illæ naturæ reſpectu perſon 1 utrique eſt communis diſtingui poterunt? 4. cte igitur Damaſtenu l. d. Uniuntur Domia 5 ræ inconfus? ſecundum hypoſtaſin,& indiviſ ter diſcretæ ratione& modo differentiæ: Eich modo unitæ ſunt, non numerantur. Non euin cimus duas hypoſtaſes eſſe Chriſti naturas: eſle fecundum hypoftaſin. Quo autem moqd vilibiliter diſcretæ ſunt numcrantux: Nan ſunt naturæ ratione,& modo differentiæ: U nim ſunt ſecundum hypoſtalin,&in fein viceg manentes, inconfuse coniunctæ ſunt trauli rn tionem invicem non ſuſcipientes, bropriam guptt quæque naturalem differentiam etiam poſtui yotni ervantes,&c. 14. Deinde in contro verfia Neſtoris c5 E⸗ rü vcneranda antiquitas fimilia qualiacunq ralia de communicatione propriorum, none mationis/ ſedilluſtrationis ergo uſurpayit, ui

deret. I. veram& realem untonem non duiß communicatione. 2. Ratione uniosis talemej municationem fieri ſine confuſione, con verhohſurttuant abolirione& exæquatione. ₰ Eriicet divin mneß tura, ſuas proprietates communicet humanæ turproplt nihilominus manere differentiam nacurarum ui

Idiomatu meſſentialium,&c. oinſt 15. Gum iiſdem exemplis utantur Theologi ſtrcontra Calvinianos, attingemus& hoch, pPropriorum communicationem. 16. Commnnicatio: Liturpropriorum e, Au Pter unionem propriũ unius ſubieci, ſine ſui velin Fuſione, con verßone, vel multiplicatione conpru 1 atcribuitur realiter alteri ſuhieco uniro ad mm oſſeſionem,( ſept ad uſurpationem ac denomi 17 Accidens verd commune accipitur. I.

7