3s Dhn. loach. Mynſing. Jariſconſ. German.

tedé transferri, ita quod heres in lite ſuccedere poſ ſit& debeat./eum hominem. de ideiuſſvbi inftantia

5 dicitur in heredem transferri. Debet f autem heres de nouo citari,& ita procedi, vtvno verbo omnia a- (ta& actitata phabiti iudicii repetãtur, ita quod nõ inſtituatur nouus proceſſus cum herede. Eſt practi- ca Bart. pulcra inl. Lucius. ad Trebellidq; in Camera

35 Imperiali quotidie obieruatur. Scd f nõne huic do- rinæ valde obſtat l. nulla dubitatio. C. de procur. vbi Imperator aperte dicit, quod ſi actor vel reus per procuratorẽ litigat(ſicut in noſtro caſu factum eſt) Klite conteſtata vnus ex litigantibus vita defunga- tur, nihilominus Pcuratorem vuc& debere cauſ- ſam finire: cum procurator poſt litem conteſtatam dominus litis ſit. c quumuis de procura:- procuratori-

hus. C.eod.& ſic morte vnius non ſoluitur iudicium?

Reſpondeo: hoc verum eſſe, ſi iudicium per procu- ratorem eſtagitatum, tunc debet per procuratorem finiri, vt dicit idem text- citato tamen herede: quod ſuppletur, vtpote in quem udicium trasfertur, quo caſu procurator tanquam dominus litis, in ea proce- dere poteſt, nec nouo mandato ab heredibus eget: niſi fortaſſe heredes iuſtam reuocandi cauſſam ha- berent. arg.l. qua omnia. y de procur. lta Zaſ.eleganter

in dilin ſummaſf. de re iudic. Quare&in noſtro caſu concludendum videtur, vtcunq; ſit actum per pro- curatores vtrinq;,tamen heredes appellantis ante o-

mnia citandos eſſe, ex ratione prædicta. Sed rurſus

obſiſtit in noſtro caſu, quod ctſi velin heredes cita-

tos, velin procuratorem, qui per conteſtationem fa- ctus eſt dominus litis proferatur ſententia ſupra cõ= cepta, ea tamen futura ſit eluſoria: quoniam neque procurator, neq; heredes appellantis, ad recantati- nem illatæ iniurię compelli vllo iure poterunt. Co- 37 gitandum f igitur cenſerem, num iudex appellatio= nus hanc emendam recantationis ſcu reuocationis in ali- am conuertere poſſit? cum petita emenda propter mor- tem iniuriantis locum amplius habere nequeat? Et ego quidem, iudicem ex cauſſa( ſicut in noſtro caſu cuidens cauſſa ſubeſt) id facere poſſe, conclu- derem per text in l.etſi ſeuerior. et ibigl. C: de infa. l. quid ergo. S-œna Ve e ſeeen gI. Bar.& alii omnes cõclu- dunt, ꝙ poſſit iudex pœnam certã a lege ſtatutam in ſententia ſua ex iuſta cauſſa augere, minuere, vel etiã in aliam ſpeciem cõmutare, ita quod vbi lex pœnam irrogat pecuniariã pro aliquo crimine, poſſit iudex infligere corporalem,& e conuerſo. Et hanc doctri- nam multis Mhnua Grilland. in tract. de relaæ. çarce.. j. fexto non omittam. Vide etiam, quæ in hanc ſenten- tiam annotaui in obſeruat. Camer. cent. 2. obſerua. 30. Cũ igitur in noſtra ſpecie pariter cauſſa iuſta ſubſit, vt fiat emendæalteratio illa enim recantatio, quę in prima actione petita eſt, neq; procuratori, neq; he- redib. defuncti imponi poteſt:)merito alteratio erit licita, per iura ſupra allegata. Ex prædictis omnib. ſic deductis reformandam cenſeo priorũ iudicum ſen- tentiam, eamq; in perſonam procuratoris dirigen- dam,& pœnam reuocationis commutandam eſſe in aliquam pœnam pecuniariam, pauperib. vel in pios vſus erogandam, cum refuſione expenſarum in hoc ſecundario iudicio factarum. Atq; ita ſentio, ſaluo peritiorum iudicio.

K ESPONSV M VIII.

SVM MaARIA. 2 Puncta ſeu quaſtiones huius reſponſi.

2 Omiſſoo litis conteſtationis inducit nullitatè:& nu./. 3 Nac ea pratermitti poteſt per partes expreſſe velta- cite. 4 Proteſtatio ſe non animo conteſtandi reſpondere quid operetur? 8—

Aa litis comteſtationem réquiruur animus. b

5 Proteſtatio facto repugnansan iuuet proteſtantem

Juterlocutoria quæ ſitẽ

„ Ah interlocutòria an& qualiter appelleturi

1o Tempus appellandi est vtile,& non niſi a tempore ſcientiæ currit.

1, An appellatio ab vno ex conſortibus interpoſua, pre- ſit etiam ceteris?& num. 12.

13 Appellarione pendente nihil nouandum.

14 Appellatione pendente innouata officio iudicus re-

nocantur.

75 Hoc verum ſi appellatum ſit a diſfinitiua.

ꝛ6 Secus est in appellatione ab interlocutoria.

17 Miſ ſit inhibitum indici a quo.

1»½ Nemo ſuper eodem fadlo ad duos indices vocandus.

I9 Iudea appellationis ſuper nullitate, ſi de ea conſtet

88 4 1

pronuntiare debet, etſi nonſit Aeau Eka.

20 Sicut iniqnitass ita& n zllitas cauſſum deuoluit.

PVNCTA SEVQVASIIONES. 2 D deciſionem cauſſce appellationus pendehtd XAinter loannen&&ᷓ Henl tounn E fraires& lu= riuni doctor es app: lautes coutra 2 aytenu O abe

pellatum. inhihitionis ſcilicet&& altentaleotu lu- ra ſuni nueſtiganda. Primo, † viru vrdo fubſfan 1

tialis iudicto: um in yrima& ſecu nda inſtantiaſi ue acrione ſit obſer uatus? Secundo, a qualiſenté- ria ſit appellatum in prima inſtantia:& an for=⸗ malia appellationis, 7ſpeciu qualitatis; onteutis, conſiſtant? Tertio, an sppellatio a aomino Toaumé

V. interpoſita, defendi poßban 2 Quarro, an appella-

tio a quobus fratribus nterpoſiia, profii euiam dée-

teris conſortibus? Quinto, Vtr Hnns attentata per

prioris inſtantia iudlices, reuocande ereeſanda de

niant,& hi, quibus inbibitum eſt a ſuperiore iudi- ce ne innouareni, ſint in;œnas inbn hitoriis literus inſertas condemnandiu Sexto, an iudices ſecunda inſtantiæ ſuper nulitate coęnoſcere poſlint, tum pars illud uon petierit, ueque in ꝛu dicium nullita- tem dequxerini: I Kædictis eX punctis reſolutis, apparebit tandem, quidin hac cauſſa pronuntiari debeat, tã in cauſ- ſa pr incipali, quam in puncto inhibitionis& atten-

tatorum. Ad primam † quæſtionem reſpondeo, or- ¹ diné iudiciariũ nec in prima, nec in ſecunda inſtãtia

eſſe ſeruatum: quia vtrobiq; omiſſa eſt litis conteſta- tio, quæ eſt de ſolemnitate ſubſtãtiali iudicii: quao-

mißſla, iudiciũ nõ ſubſiſtit. c.j. de litis conteſt.1 prolatd.

C. de ſent.& interloc. Matth. de A⁴ſflict decuſ. 2sz. nwa.

nect poſſunt partes illã vel expreſſim, veltacite prę-;

termittere: quæ eſt communis doctrina er liſ no ſe⸗ cundum. de donat. inter vir.& vxor.&s d. le. prolatana.

Nota deciſ.Sg. nu. in nouis. Quod ideo eſt quia ſit de ordine ſubſtantiali iudicii,& litis principium. 1g. 2.

Cod. de iureinrand. propter calum. cap. ex parle. de verbor. ſgnificat. Vnde finis ſine ca, tanquam ſine principio, ſubſiſtere non poteſt. ſeg. 2. de orig aur. De

oiu⸗ c. de cauſſa. de ofic. delegat. otin. d. capyj..S. de bt

Fonte-

*. ——————

=—

—

ee““ ä —————

Mhens

5 1 1 nuſ S

nxrne.

* 3

ew b dul nncke.4

— —

B—— — —

— ——— —— —

2 —— ae—

— — —— — —— ä 2 ʃ —

—— 8 =S — .—₰— 28 3—

—

— 8— — —

— —— — 3

——— —

—

— — — —2 —

nbcerrul ann

4 9 eaupolxhe

e i olund 1

n

larrxhülo ſtmt

— —

b m uiüuu. 4 4uc Wamurgcieprotc

b 4 mmldeguo vic Wedalanra: yer no.n

11

* 1. N— M„ BWü un Ncc rimpe rwmmucorepugn⸗ EnarA Wenam lerrar. Ae.

. 8 den rdinatur a

Enpr in Tate tclpond Vrreralin ell. eekrmawlenda MeananLecin in

4 —1

1 20 Kährlln, dbbgan

da ſlua. Cu

¹ ltert ltis cont lnullun, K p

eapicllt radic eernconlean dabälenng, 11

——

4 4

.. Dacis n N Utts cor lld ergo beh S0od dete

Klentene. 2 dntentiam

Phlktun ſt