*
dut enacſumſtäst Junas a ultucuſa.
TA SEVY TSMN
ſerrn tuſe hun leanuemo KMaun jer epp Lunter annalin bi hitirau filun gun Narde Prmeftm ram in yriniouſ obſcruatas deomng
atum in yrim nſai
rtienis ſenſuiah crtio, ancjjelunun ad ftuuytte un
Harnitarunyſu
Iihm Cinto ms ntie iudteéuuuad zuilar uldlimga b reut; ſutin feus. temutmdeöelnhe 1 ruliuatt anen 1 nttieruù, nIqacun
conteſzat. Non obſtat,ſi obiicias in noſtrò caſu videri litis conteſtationein factam eſſe coram primis iudi- cibus, quia rei dixerunt in appendice fuarum exce- tionum, ſe in euentũ litem conteſtari negatiue. Nã reſpõdetur, litem ab ipſis non eſſepure conteſtatam, ſed cum illa appendice, ſi& in quantum exceptiones reicerentur per interlocutionem iudicialem: alias re- ſpondiſſe velint non animo litem conteſtandi„de quo expreſſe proteſtarentur ſiquidem talis prote- teſtatio iuuat proteſtantem, impeditq; litis cõteſta- tionem, quando reſpondens proteſtatur, ſe non ani- molitem conteſtandi reſpondere, inxt⸗ gliin d. I.j. C. de litis conteſt. verb. cu iudex.&s in d. capit. j.& vtro- ſ hi Dd. Syec. eodem tit..j. Ver ſic. illud. Et ratiot huius eſt quoniam ad litis conteſtationem requiritur ani- mus. gloſun d. c.z. cum ſit quaſi cotraltus.. illud in MNo- uell. de exhib. reis.&o 1.3.. idem ſcribit de pecul. Sed ex proteſtatione declaratur animus. Et hoc indubitan- ter procedit, quando poſt proteſtationem inconti- nenti ſequitur reſpõſio, vt in noſtro caſu factum eſt.
Nam pleriq; ſecus volunt, ſi reſpondeatur ex inter-
uallo:quia tũc receſſum videtur a proteſtation e, niſi ſit repetita. Archidiac. cap. diaconi. 29. diſt. Licet alii malint, etiam hac ſpecie proteſtationem, etiam non repetitam, prodeſſ e:de quo vide per Ioan. de Imol.in l. non ſolum.. mort. de oper. no. nuntia.& Socçin. de cap:j. 6 n. p. de litis conteſt. Nec impedit, quod dici poteſt, proteſtationem facto repugnantem nõ iuuare pro- teſtantem. c.cam M. Eerrar. de conſtit. Quia illud ve- rum eſt, quando ordinatur ad tollendum factum: facta enim non pollunt pro infectis haberi. Vnde ſi proteſſor, quod non reſpondeo:me reſpondẽte ni- hilagit proteſtatio. in Hell. facta de capt. Sed ſi ꝑro- teſtatio ordinetur ad tollendam metem facto, tunc
beneOberatur. u,vra Socin. in loco ſupra allegato per l. Labeo. de ſupell. leg. S&y l. obligationum ſubſtantia.. fin. de ablio.& obligat. Innocent. d. cap. j. Specul. d. tit. de li- tis conteſtat. j. Vorfc. illud. Cum † ergo in prima in- ſtantia omiſſa fuerit litis conteſtatio, con ſequitur, proceſſum fuiſſe nullum,& per conſequens etiam ſententiam: quia caſſata radice, I. qui rer. ſ. aream. de Folut. in omni. de adopt. Quia quando aliquid nullum eſt, quicquid ex eo conſequitur, nullum eſſe opor- tet. dt aicit Balq. cou/t.:¹†⁶ Paſt principelibr. 3, per vulg. tnon dubium. Cod. de logib. Guido Dapa Conſi. S.2. uu. 3. Et prædicta omnia ſunt quoq; ad ſecundam inſtan- tiam, coram iudicibus Primæ inſtantiæ,n empeCon- ſiliariis domini V. Ducis in W.& T. agiratam refe- renda, vbi pariter ſine litis conteſtatione proceſſum fuit. Concludo ergo, ob defectum litis conteſtatio- nis, proceſſum,& ſententiam,& reliqua omnia, quæ ſubſeeuta ſunt, nuila eſſe. Ad ſecundum dubium dico, quod appellatum ſita pura interlocutoria ſen- tentia, nempe quæ eſt lata ſuper probatione facien- 8 da. Dicitur renim interlocutoria, quæ inter prin- cipium& finem cauſſę fertur ſuper his, quę in cidunt 9 vel emergunt. gloſſein Clem.. de ſeq poſſ.& fru. Iam † notumi eſt, quod ab interlocutoria iure ciuili non appelletur, leg. ante ſententiam. C od. quorum appellat. non recip:niſi aptaſit parere præiudicium irreparabi- lein diffinitiua. 1.2. 291 Bart. de appellat. recip. Nec a-
lter recte appelletur ab interlocutoria, niſi id in hit. de appel.& c. bona memoriæ. dec
ſcriptis fiat, cap. Vr debitus. de appellat. cap. cordi. de appellin 5. g1.. 3. in fin.&o le. ſe†.& ibi Bartol. ff. eod.& cauſſæ grauaminum exprimantur, A. cap. vt debitus.
Reſponſ. luris Decad. I. Reſponſ. VIII.
fin. ad Turpil. Lanfran. late cap. quoniam cont. de pro-
29
& eap. Romana. j.ſi vero& Clemen pellanti. eodem tit. Guido Papæ conſilio †⁊⁊ Sed in noſtro caſiu vtrunque prætermiſſum eſt. Nam exactis conſtat, ex interual- lo& viua voce appellatum fuiſſe, nec allegatas eſſe vllas cauſſas grauaminum in appellatione. Vnde conſequitur, appellationem illam, quo ad formalia,
inutilem fuiſſe,& iure nullam: ſicque iudicem ad
quem, non habuiſſe iuriſdictionent in cauſſa. Ad tertium dubium, quod appellatio a D. Ioanne V. in ſecunda inſtantia der defendi poſſit, vtcunq; poſt decendium atempore latæ ſententia interpoſita ſit,
ex eo cõuincitur, † quod tempus appellandi dicitur 10 vtile eſſe, gl. verb. decendium. in cap. non ſolum.
de ap- Dellat:lib.. gloſ.verb. à recitatione. cap. anteriorum. 2.
quaſtio. b.& non niſia tempore ſcientiæ currit. texr.
in leg. ab eõ iudicato. Cquomodoc&ò quando index. Bar-
tol. Authent. ei.de appellar. Cum autem prædictus D.
Ioannes ſub religione iuriſiurandi aſſerit, ſibi qua-
triduo poſt latam ſententiam eam notificatam fuiſ
ſe,& computando a tempore ſcientiæ, intra decen-
dium appellarit legitime in ſcriptis, exprimendo
cauſſas: conſequitur, formalem eſſe ipſius appella-
tionem. Quartum dubium deciditur communi do-
ctrina legum, qua dicitur: In cauſſa communi, ea- 11—
dem defenſionis adminicula habente, alterius ap- pellationem alteri quoque proficere, etiamſi non appellauerit, /j.(dih vnus ex Ppluribus appell l. ſi qui Jéparatim. S. quod reſcriprum est. f.de appellar. cap. vna fententia. vbi Panorm. de appellat.& 2. quæſgio. G. cap. ei qui Ihelhar§. Cuandoque. Et hæc † doctrina adeo vera eſt, vt etiamſi, qui prouocauit, cum aduerſario tranſegerit, adhuc tamen alter impoſitama litis cõ- ſorte appellationem proſequi poſſit,& iure ſuo ex- Periri. i uxta Specu. de aAppellat. Sj. verſic: item ſeplures. SFerrar. Mont.in tractat. de appellat. lib. 2 Cap.j.§. qui- bus& hoc adiice. Quod tamen verum eſt ſi ille, qui
— „Q
non prouocauit, ſententiæ non acquieuiſſet, iudi- catum præſtando. vt ſcribitur in capit. ſia iudice. de appellat in 6.&g cap grauem. de ofic. delegat. Ex hac ergo doctrina conſtat, quod D. Ioannis& Henrici appellatio proſit etiam reliquis conſortibus, quia ſi- mulomnes ex vna eademque cauſſa, tanquam he- redes honeſtæ quondam Barbaræ V. ſunt impetiti, eandemq; defenſionis cauſſam habent. Quinti du- bii deciſio ex vulgata regula iuris reſultat, qua dici- tur: Pendente † appellatione nihil innouandũ eſſe, 13 tot. tit. ff. nil nouari. Cod.& ext. vt lite penden.& legij. in
——
bat. verſic:hic tractabimus, qualiter Ma regula intelli- Latur. Rota deciſ.. fol. ö. in antiq Laſön. ſpendente. C. de bon. põſſ ſecundum tab- num.z. Ea enim eſt vis ap- pellationis, vt rem, de qua diſceptatur, in eo ſtatu re⸗ tineat, quo fuit ante ſententiam latam: quia appella- tio effectum ſuſpenſiuum habet. Itaque appellatio- ne interpoſita, ſiue ea recipiatur, ſiue non, medio te pore nil nouari oportet: ſiꝗ dẽ fuerit recepta appel- latio, qa recepta eſt: ſin vero nõ recepta eſt, ne p̃iudi= cium fiat ei, quoad deliberetur, vtrum recipiẽda ſit, necne. Et recepta appellatione tamdiu nil erit inno. uandũ, quandiu de ea, nung d ſit iuſta; erit pnuntia- tum. linappel. C. de apelll ſciendi. de appel. recip. ca. an onſirma. vtili velin- ut. Quod † ſi quæ appellatione pendente innouata 14 ſint, reuocari poterunt iudicis officio, cauſſæ tamen qualicunque cognitione Præhabita,& hoc citra vl 3