ſ
ldum rellnquet. k 1 1
ottro caſu pacuenn fu luramendonomn
lcie utn prodennr ncd
1 4 1 antmo& conſäenn Auntatem inuun. Mtatem urunc
23 41 4 ceſſarium duodaurgan Mvell 1 leckam Nanfeggam tum Tt volen Gauhlan uerel un
. ſͤͤ am. Terb ſaltraiman 1 umn 1II Ddien be „quod l qus dlca deneh 1. N e ünc RNahlmo oohgt elth Medll ledalas „ 2
ramenta ſna ,e
t 1uO bttotrun
IimA
— turhra 1efe
Senu Smaxll
nde cũ animms regftt 3. ö Ql-ſereprebendals „Hzui bonnadej ann iuſmodi probtopcun altis exemylij lacunc
I. tandem fubiungthariet
12
1. 8. A ctiamm h quedelc
.,
litur animus: ftfabtmn „ Ann lebeat ſequi pœmauni ³ 2 1 5 „ 1 uf ſ o. n Gnrurucohe iniuriandi.&ideſſu „77„ us rer er ud de ue Aauil& Kdluld 1 4 1.. Re de en. Et ille animls Jodde .re Lcclaratione anm e declarat! 4 1 7 † 41 er 63 der ura alesits OE 1. 1(Ol mnibus ſicdecutäsomn — nuread uiſſc iuramentumfe 75. 1 analtetted' ad probandam qla 1 1 4. 4 nartune tam. Quodadqy.
Jgrn,
7„. 1— detran deeJ.„ 1t 1aen e n. 7„roinde- 1 ₰ℳ
. 4 cet uol
laus Cde ind. nec relatione, ſed innocentia crimina
28 ſepell.leg Ii. F. dinus. ad l.(ornel. de ſicar. Etfhæc præ-
inr. Canoniſtaæ, maxime Felin. cap. cu te, de re ind. Ang. tract. walsfi..verba ctumeliofa. Non etiam excuſat reũ, ꝙ dicit, multos milites paſſim de ipſo actore cir- cumferre& ſpargere, quod ipſis debitam mercedé ſubtraxerit ſeu retinuerit,& adhuc retineat. Quia poſito, non tamen conceſſo, ipſum actorẽ tempore, quo militarit apud Regem Galliæ, hoc feciſſe:tamen inde non ſequitur, ob id licuiſſe reò iniuria afficere 29 actorem. Sola fenim conuicii aut iniurioſi verbi ve- ritas, maxime ſi proferatur extra iudicium, quem ab iniuriarũ actione non eximit, ſed neceſſe eſt abeſſe libidinem& voluntaté iniurian di. ¹ꝓνιguls.(.de po- ſtul.l.. C. de ei. rect. pronin ibi, etſi veræ ſint vocec. Et
quanqcirca hoc, an veritas aliqué excuſet ab iniuria, multæ ſint opiniones inter Dd. quas recenſet loan. And. ad Spec. deiniur. in princip.& Hoer. Tepetit in cõ- ment. conuis. Bitur. conſ. Irfol.(mihi) ,/ tamen com- munior ſententia eſt, quod nõ excuſet, ſi proferatur extraiudicialiter. Oldra. conſ.3. Ouido Dapæ c5/. 22 2. On d.lſnon conuiciu Boer.loco præcitato. Bald.& An- gel. ſnſtit. de iniur. in princ. Hioſti.&s AOb.in o fin. in ſin. de iniur. Ang. Deruſi.& Alex.l.. do lib.&s poſthu. ⁊bi dicit, hac eſſe communem. Multo minus reum defen. dere poteſt, quod prætendit, ſe huiuſmodi verba di- zo xiſſe calore iracundiæ: quoniam † in delictis calor iracundiæ non excuſat. A.l. 7 non conuicii.&; ibi Bald. post Petr.&(¶n. maxime ſi ex interuallo quis ſe non vindicauerit, quemadmodũ in noſtro caſu factum
eſt: quia fere bienniũ elapſum eſt ex quo prætexitur,
actoré ipſi reo, eiuſq; filio iniuriam intuliſſe. J. no couicii. Rom. fing. †10. Dec.I. quicquid caloré. de reg. iur. Ad quintum nunc& vltimum punẽtũ deueniendo, videtur ex prædictis omnibus clare conuinti, quod judices primæ inſtantiæ, reſpectu ipſius rei, mitiſſi- mam tulerint ſententiam: imo plus exceſſerint in
7, fauorem rei, quam actoris, deferendoipſi reo iura- mentum purgationis, ipſiuſq; honorem conſeruan- do:& per conſequens, confirmandameſſ⸗ priorum iudicum ſententiam, Pronuntiandumq́;, in prima inſtantia bene iudicatum fuiſſe,& male appellatum, ac appellantem ipſum condemnandum in expenſis. Sed hic vrgenter obſtat, f quod appellans tali ſenté- tiæ confirmatoriæ non poteſt bona& illæſa conſci- entia ſatis facere, quandoquidem per recuſationem iuramentia primis indicibus ſibi ad purgandam ſuã
innocentiam delati ſatis declarauit, ſe iniurioſum a- nimũ habuiſſe. Nã&hac iuraméti delati recuſatione aduerſus ipſum violẽta præſumtio orta eſt, ipſum in proferendis verbis contumelioſis iniuriandi animũ habuiſſe, iu.ta l.generaliter. et qua ibi not per Dd.(ide iureiur.& c. fin. in. ext. eo. Quãquam ergo primi iu- dices defendi poſſint, quod reſpecto& conſiderato ſtatu& qualitate huius cauſſæ, prout tum erat, po- tuerint deferre reo iuramentũ purgationis, cum at- tenta ipſius defenſione veriſimiliter crediderint, ipſum calore iracundiæ, tuendiq; ſui honoris cauſſa 824 prætendebat) ad verba illa contumelioſa indeli-
berate prorupiſſeitamen quia nunc certo apparet contumelioſus ipſius animus, adiurandum amplius admitti non debet, niſi Velit iudex periuriis anſam præbere: quod a bonò iudice quam longiſſime abeſ- ſe debet. Ego itaq; exiſtimarem(peritiorũ iudicio ſemper ſaluo) in noſtro caſu ſententiam priorũ iu- dicũ reformandam eſſe: non quia ſententia iudicũ prioris inſtantiæ inſpecto ſtatu illius cauſſæ, in quo tum erat/ fuerit iniqua,& delatiò iuramenti fieri nõ
debuerit: ſed quia iudici appellationis ex delati iu- 2
ramenti recuſatione liquido nunc conſtet, appellan-
tem verba illa contumelioſa iniurioſo animo protu- liſſe propter violentam præſumtionẽ illam, quæ cõ- tra ipſum ex huiuſmodi recuſationè enata èſt. Re- formarem ergo priorem ſententiam in hune modũ. In cauſſa appellationis inter§. de C. appellantem,& B. O. appellatum, pronuntiamus& declaramus ſen- tentiam prioris inſtantiæ in conſiſtorio Rotwilenſi latam reformandam eſſe, prouũt eam hiſce præſentib. reformamus, decernentes, appellãti nõ licuiſſe ver- ba iniurioſa in libello primę actionis expreſſa aduer- ſus appellatũ loqui aut proferre, ipſumq; in hoc in- iuſte feciſſe,& ideo ad recãtanda ſeu reuocanda hæc verba condemnãdum eſſe, prout eum hiſce pręſen- tibus condemnamus, cum refuſione expenſarũ: vel
i iudex appellationis yelit etiam parcere honori illi-
us appellantis, poſſet ſententia in procuratorem di⸗ rigi,& recantatio in aliam pœnam conuerti. Et præ- dicta ſine dubio procederent, ſi appellans adhuc ex- ſiſteret in viuis. Sed quia non môdo excertorum ho- minum relatione, verum etiam ex aſſertione partiũ
conſtat, eum pendente appellatione decefſiſſe, noua
iã exoritur dubitatio, an buiuſanodi ſententia in ipſus
Mocuratorem, aut eius heredes ferri poſſit? Nantin de- 33 functum pronuntiari non pPoteſt, quia ſententia cõ- tra mortuum non valet: ſiue ſit môrtuus ante inco- atum iudicium. in ſummia ff.de ré iudio:l penult. qua Jentetia ſine appellat. reſcind. ſiue etiamn pendente lite. Caſt. Zaſtin d.lin ſummai f de re iudic pertextum
in lde quare. cum abſentem. de iudiciis Quid igitur
faciendum? Paul. de Caſtro. † in. I. in ſumma, do- 34 cet notabiliter in iſto caſu, quando dominus pen- dente lite moritur, inſtantiam litis non finitæ in he-
G 2
— 2
—,
—
—
—
—
— —— —— 2


