Teil eines Werkes 
Centuriæ II. (1601) Decades Quinque Priores / [Verfasser einleitender Lyrik: Philippi Cobelii I.C. Et Jmperialis Cameræ Assessoris, Nicolai Revsneri Ivrisconsulti Saxoniæ Clarissimi, Petri Lindenbergii Poetæ Cæsarei]
Seite
18
Einzelbild herunterladen

18 Dn. Ioach. Mynſing. Iuriſconſ. Germanl cari non debet, 1 fin. de pact.ſ cum ſacens od⸗

non potuerit tolli& infirmari, ſed omnino opus fuiſſet interueniſſe cõſenſum etiã D. Principis, pe? d. reg. luihil natur. Etbi De 8. de re. iur. Nach dem auch zu vierden dem Fuͤr⸗ ſten zu A. durch dieſen vertrag ein gerechtigkeit

acquirirt worden/ auff den fall ſeiner Schwe⸗

ſter toͤdlichen abgangs/ ſo hat jhme dieſelbige ohne ſeinen willen nicht koͤnnen genom̃en wer⸗ 36 den. Ius enim alicui quæſitumſine eius facto tolli ſiue adimi non poteſt, 1. id quod noſtrum. de reg. iur lquod maritus.§. fin. de pact.

37 dotal. Quod ſemel placuit amplius dif- plicere nequit, c. quod ſemel. Et nemo poteſt

38 mutare †onfiliũ ſuũ in alterius detrimen- 39 tũü‚c. mutare de reg. iur.b. Illufioq́;& variatio eſt vitanda, c. cum illuſio. de renunt. Conſenſus

oO ctiã verbis dubiis ſemel preſtitus irreuo⸗ cabilis eſt c. cum non ianores, de præben. Vnde qui ſemelrreſeruãdi ſibi ius ſuccedendi(in

4 quo aliquis ſpẽ habet)conſenſit, conſenſũ illum ſuũ reuocare poreſt, quta ita quis

ſibi præiudicat conſentiendo in ſucceſsio-

nem, ſicut ſi cõſentiret contractui, ſibi pre⸗ iudicaret. Bal. Salic. Iaſy alitiol, ci alienam C de 42 legat lcuproponas 7. Ge padi. Quiafqui cõſen tit, iura ſua perdit, l. quidam. C. de admin. tut. Ipen. lfi. de inoſ teſt. Et ideo Bal. in vieinis ter- minis reſpondit. in l. Senium, Cqui teſi fac. poſ.

. 4 8

reuocare, l. videtur, ſi quis in pat pot. Sic ſi 47 fllius cõſentit patri donãti oia ſua bona, poteſt eas donationes tãquã inofficioſas in fkringere. gl.& alii in l.. C. de inoſf don. Sie, quã- uis filius vaſalli feudũ alienatũ à patre reſti⸗

48 tuto ptio reuocare poſſit: ſi tn. cõſenſerit a⸗ lienationi, cõſenfum illũ reuocare nõpt. c. Tit falios. ſ de feu. def- cont. fue. Conitractꝰ n. ab

4 iniitio t ſunt volũtaris, ex poſt facto fiũt ne- ceſſitatis Iſicut C. de act.&obligat. Et f remit-

ſo tentibus iura ſua non datur regreſſus ad Fr illa,. quæritur S.penul de adil edict. ob† quod

z2 omnis renuntiatio periculoſa eſt. c. quam

periculoſum 7..z.& ius alteri quæſitum reuo-

Iun doorhrn. 3 S oiiſt auch zum fuͤnfften G. W. als inſtitu⸗ irter Erbe ſeiner abgeſtorbenen Gemaͤhlin

tanquã teſtatrieis factã promiſsionẽè zu ha tẽ zu præteſtirn ſchuͤldig/ etiaſi illud factũ ſit lucratiuũ nec de euictione obliget, 14k

Qmatre. C. de rei vind.iſi ab eo Cade negot geſt.& lex qua perſöna.& ibi Decide reg iur. Panor dnſ.

14. lib.I. bi expreſſe tenet, quod heres exte. ſtamẽto †inſtitutus, ſi adierit hereditatem, 54

teneatur alteri parti, eui facta eſt cõuentio ad obſeruantiã eiuſdem,& allegat/ veiens C. decontrah.& comuit flip. Et ratio huius de

ciſionis, ſecũdũ Bal. in dil, a matre, eſt, quia he⸗ſf

res reputatur eadẽ perſona defücto,S.- Auth.de iureiur. à more. præſtit. Et iſtam ratio- nem adducit etiam Fulgoſ conſ.Ge. fac. hered.

reg iur.& heres D. E. non pt. venire cõtrta

factũ ſuę defunctæ vxoris. Vn ſolches ſo viel

deſto mehr/ alldieweil gedachter Graff W ſolch.

pactum vor ſein perſon auch rarificirt hat/ ie⸗ ut apparet ex literis reuerfalibus. Darumb

kan er dißfals keine erhebliche klage wider den Fuͤrſten von A. deß Reſis halben intẽtitn, quia.

quem de euictione tenet actio, eundema- gentem repellit exceprio? ſed dicta tranla- ctio& ratificatio eius implicat obligationẽ euictionis. Ergo etiamſi D. Comes doceret, ſe habere ius, etiam non tanquam heres,

ſed iure proprio,& ex capite, quo ei de iure

Saxonico daretur reſidua ſumma: taméer quo ipſe ratificauit factum defunctæ,&er Auo eſt heres ſemper repelli poterit exce- prioneex regula: Suẽé de euiclione tenet allio. Eo enim ipſo, quod vt maritus vel heres a-

gere vult, eo ipſo inquam ſeſe exceludit, et-

iaſi doceret de iure ſuo proprio, quodipſi tanquam marito competit. Ita in ſimili fa-

cti ſpecie tradit Carol. Molyn. in ſuis conſt⸗

Wceiter vnnd zum Sechſten/ Ob gleich obermelte reſeruario vnnd Geding deß Wi⸗ derfalles deß im Bortrag bewilligten Geb des nicht alſo geſchehen were/ wie es doch ge⸗

ſchehen iſt/ So hette die Graͤffin dannoch daſ ſelbige vnvertaget vnnd vnbezahlt Geld/ weil

es von Erbſchafften herruͤhret/ vnnd als Ell⸗ geld iſt vnd heiſt/ jhrem Herrn Brudet/ dem

Fürſten zu A. durch Teſiament/ oder in an⸗

der wege mit nichten entwenden konnen. Dahñ ſolch Erbgeld/ do es noch vnvertaget/

gehort(nach beſage der Saͤchſiſchen Recht) den nechſten Blutserben/ wie hie oben angezo⸗

gen/ vnd ſolchs gibt auch der Reuerß klaͤrlich/ nemlich/ daß es mit dem aiderſaltvamon. 4 b echl⸗