Teil eines Werkes 
Centuriæ II. (1601) Decades Quinque Priores / [Verfasser einleitender Lyrik: Philippi Cobelii I.C. Et Jmperialis Cameræ Assessoris, Nicolai Revsneri Ivrisconsulti Saxoniæ Clarissimi, Petri Lindenbergii Poetæ Cæsarei]
Seite
19
Einzelbild herunterladen

u.Ergoetiamſ D(om 5 teins, ctiam don tanq K proprio, Kex nn 2 o datcturreſduaſumn ſe anſcauitfactum deff E hetesſemßer wpeli p

vreguk: L deuiu 2

8 e 1 88 .

* 4 3 5

55, Guodmmantd Sn plo, quod 1s

Reſponſ luris Decad. XIIII. ReſßonſlV.

Rechten ſol gehalten werden. Et ideo non po- ruerũt huiuſmodi bona àteſtatrice aliis le- pari in ſuo teſtamẽto, etiamſi ad piam cauſ-

ſam relinquerentur. Idq; propter obſtaculũ

37 iuris Sax. quod ralia bonat ex ſucceſsionib.

nibusrlib. ro.& per Bari. in lomnes populi.de iuſt.

&iur. Bart. conſ. 3.num. 2Z. lmot pactum magiꝭ operatu r, quam ſta- 63 turum,& quædam poſſunt fieri per pactũ, quæ per ſtatum explicari nequeunt. Canon.

(vulgo Erbgeldt dicta)ſ dies ſolutionis nec-& Alodern. inc. cum Ailectus. de arbitr, Henn

dum vénerit, proximis heredib. ab inteſta-

to defert, quib auferri non poſſunt. Tradũt 18. n. Dd.& eſt elegans dogmaiybicunq lextvel durch einen vertrag

ſtatutam defert aliqua bonavel certam quotam bonorum alicuiex bonus alterius ſi ilee jit prægra- natus, non poſtit etiam ad pias cauſar de bonus al- teri delatis teſtari, neo Eccleſia vel pia cauſſa debet talia bona recipere, per text. in c. f 17. q.½. Etiolo- gia eſt, quia ex quo bona illa per legem vel Jy Katuta deferuntur aliis, protnon dato ſeu

legato habetur, quod ab illo datur ſeu lega-

tur, qui de iure darevel legare non poteſt;

I. trado. f de acq. rer dom. C. quod autem. de iure patrou. I. Vxor patrui. Vbi Caſir.& alii Ddl. C. de legat.! quod in rerum§. v. 1bi Alex.& alii deleg

T.& pleniſßame Panor:in elgantiſuo conſil. 63. lib.

1. Et Nirol. Euerb. conſil. V⸗⁊:/. Verſicul. circa. Go Quod ſi talia bona ne ad piam cauſſam quidem legari poſſunt, multo minus alii poſſunt, ducto argumento à maiori ad mi- nus, quod in iure eſt efficaciſſimum, Euerh.

in loc. à mai. Sequitut ergo dictam Comitiſ⸗= lam non potuiſſe de bonis illis hereditariis Kvon dieſem Erbgeldt) valide diſponere in ſuo Teſtamento, ad ſe necdum peruentis,

aut ſibi ſolutis, cum hoc onere ſint affecta, quod pertineant ad legitimos heredes. ESs ſchreiben auch vnd halten die Rechtsleh⸗ ver weiter/ vnd wird alſo in vblichem gebrauch gehalten/ wann ex ſtaturo der Frawen oder dem Mann ein gewiſſer theil oder quota auff eines oder des andern abſterben gebuͤhret/ daß keines vnter den Eheleuten dem andern ſeinen theil durch Teſtament vermindern oder entie⸗ hen koͤnne. Et pro regula traditur, quod te- ÖI ſtator non poſſit in teſtamento alieui au- ferre, quod ei iure ſtatutario vel municipa- li conceſſum eſt, de quo per Dd. in lnemo. Aeleg. I.& Auth. ſipræterca. vbi Alex. 14+& Dec. C. vnde vir& vxor. Corn. conſil. 2. libr. 4.

.*

vbi hanc aſſerit communem. Idem etiam tenet D. Schurff. conſ. Sb. euttrtrt. Quod ſi hoc ius in ſtatutis ſeruari& ſo-

let& debet, merito etiam de pactis con-

uentis idem eſt iudicandum: cum bonum

nt argumentum, à ſtatuto ad pactum,& e- contra, adeo vt inde communis regula ex-

682 ſtructa ſit. Ouicquid ffierrpoteſt per ſtatu- tum illud etiam fieri poterit per pactum,& ccontra, de qua per gloſ.in rub: C. de decurio-

Gad. cnſ. o. num.g. Dieweil ſich dann Wolermelte Graͤffin durch eine mit jhrem Herrn Bru⸗ der vergliechen/ vnnd in jhrem Reuerß mit vollwort vnnd verwilligung jhres Ehegemals verpflichtet hat/ daß es mit dem wiederfall des Erbgeldts/ vermoͤge der Rechten/ vnd wie es in Furſtlichen Hauſern der gebrauch iſt/ ſol ge⸗ halten werden/ vnd jhr Herr Bruder ſolch pa- ctum oder geding ſeines theils nicht diſſoluirt⸗ auch ohne das/ nach beſage der Saͤchſiſchen Rechte vnd kundtbaren gewonheit/ ſolcher wi⸗ derfall des Erbgeldts/ ſonderlich das nochvn⸗ vertaget/ S. F. G. als dem nechſten Erben⸗ gebuͤhren/ vnd nicht entfrembdet werden koͤn⸗ nen. So ſolget ſchließlich/ daß S. F. G. nicht ſchuͤldig ſey/ Graff W. von B. als inſti⸗ tuiertem Erben die nachſtendige 6)000. Tha⸗ ler zubezahlen/ ſon dern ſolche ſumma billich in⸗ nen behalte/ vnnd ſeine vber ſolche ſumma hin auß gegebene ſchuldtverſchreibung/ durch der Schweſter toͤdlichen Abgang caſſirt vnd ver⸗ nichtiget ſey. 1 8 3 Es kan aber allhle vber die vorige angezoge⸗ ne lirmiſsima fundamenta auch zum ſiebende

ovnd letzten/ dieſe vrſach angezogen werden/ daß

nemlich mehr Hocherwehnter Fuͤrſt von A. durch den auffgerichten Vertrag ander geſtalt zur bezahlung der hochwichtigen ſumma gelds nicht verpflichtig ſein wollen/ denn wo fern S. F. G. Fraw Schweſter jme wuͤrckliche vol⸗ ſtendige verzicht thun/ vnd S. F. G. auch der widerfal/ vermoͤge der gewonheit ſo in Fuͤrſtli⸗ chen Haͤuſern gebraͤuchlich/ vnverletzt/ vnver⸗ endert bleiben wuͤrde. Cum autem illæ obli- ationes d& promiſsiones mutuæ D. Prin- cipis;& D. E. de renunciando& non a- lienando; vel de iis rebus teſtando fa- ctæ fuerint in continenti, in cadem tranſa- ctione, vna poſt alteram, ideo cenſentureſ- ſe correſpectius id eſt vna facta ꝓpter aliã, iuxta regulam iuris, qua dicitur; Quando. duo f vel plures actus in continenti facti 5* ſunt eodem die, eodem loco& coram eiſd teſtibus, tum videntur correſpectiui,& v- nus videtur celebratus contemplatione al- terius, vt not. Balin! peteus. C de patis.& dirit idem Bal inl,pen.& mulier ſolut, matr. Quod ſi factat fuit confeſsio dotis,& in continenti

Bbb 4