Teil eines Werkes 
Centuriæ II. (1601) Decades Quinque Priores / [Verfasser einleitender Lyrik: Philippi Cobelii I.C. Et Jmperialis Cameræ Assessoris, Nicolai Revsneri Ivrisconsulti Saxoniæ Clarissimi, Petri Lindenbergii Poetæ Cæsarei]
Seite
17
Einzelbild herunterladen

S 5 2*

* 4

Dana Jaaßenjin cüchdieſ aa.

dafallanmat ſal.. fadm/ vietsin Füfſlt g anchiſt/ per quam quid 4 conuennone comptek 1r

& dubium eſſe non pot Iu ribmas Pnuceps teee Mmn dumilbs donuzacobic 4 lda fuetit Dn. E. teſ tun ꝛcabonaptæter la 4 8 ertraneum mausfeteoe

» A

cot ſuctudinis vwolgiſ AA

guod dotali&l fin. pbi Caſtr isf Dec. C. depalt.

Da. à. f. ſtipulatio hoc modo conce. de verb. obl. Nam cum per huúiuſmodi pacta facultas te- ſtandi de vniuerſis bonis non tollarur, ca 24 iure ſubſiſtere, crebriore interpretum opi- nione receptum eſt. Sufficit enim habere 25 teſtandi facultatem in genere, licet ſuper cunctis rebus, in quibus alteri iam ius quæ. ſitum eſt, ca facultas ſe non extendat. Et vt Zaſ. indll. ſtipul, hoc modo,n. 18.& io. inquit, Satis dicitur eum libera voluntate teſtari poſſe, qui in bonis certis heredẽ, quẽ vult, inſtituere pt. Poteſt ergo in partem rol-

li teſtandi facultas; licet in vniuerſum non

Polit,52⸗ dicta. Quibus adde quæ ſcri-

bit Bart. conſ. 22. ex facio proponitur Det..! pa

ttum dotale n. 1.& Alex. conſ. 29. libg. Sic etiã fufficit habere facultatem teſtandi in ge- 26 nere, quoad ſubſtantiam voluntatis; licet

ſuꝑ f cunctas perſonas ea facultas non pro-

do on. num..... Was aber die angezogene gewonheit be⸗ 2 kandget, iſ auch elarvnndoſſenbar⸗ Nemuch⸗ Quod eiuſmodit conſuerudo non tantum de aliquibus bonis particularibus, ſed et- iam vniuerſaliter contra d. l. fin. introduci poſſit& valeat. Et quamuis complures hoc

ducatur, vt idem Z aſdocet d.i ſtipulatio hoc mo-

negent:tamen recte Baldus contrarium af- irrmat in d. pactum dotale, de colle inloum

in Archimedoram Civt in poſſ'legat. Idemq; do- cet in l. de quibus, de legibus. Vbi multa alia récenſet per conſuetudinem poſſibi-

ha, quæ pactis fieri nequeunt, prout eum refert, eiq; in ſimili facti ſpecie ſubſcribit

Cla. Cantlun. conſ.. incip. e hipotheſi. u. 29.&

ſaq. Vbi hanc etiam rationem ſubiungit, quia conſtitutio d. I. ſin. eſt mere poſitiua& iuris ciuilis. Ergo c ontrario iure, ſcilicet conſuetudine, iterum tolli poteſt per§. pen.

Iuſt. de leg. agn. ſuc. Quod autem eiuſmo- di conſuetudines ſæpiſsime in Germania fieri ſoleãt, præſertim inter Principes, Co- mites& magnos heroas, id ſatis atreſtatur ipſa experientia. Literæ etiam reuerſales in

hac tranſactione hoc clare probãt, quæ in-

ter vtraſue partes merito fidem facere de-

bent. Præterea illius recepte conſuetudi⸗ nis quoq; meminit Pand. Cant. d. conſa. nu. 29. Gr. Vbrait illam conſuetucinem rece- pptam eſſe contra dictæ/ fin. C. depact. diſpo-

ſitionem. Ideo non debent nec poſ hnt. 28 huiuſmodi conſuetudines inter primę no-

bilitatis homines, ac viros illuſtres acgra⸗

uiſsimos cẽſeri bonis moribus repugãntes

per tex litt apud Labi& ſed quod adiit h de iniur.

Reſponſ Iuris Decad. XIIII. Reſpont. V.

- 4 17 SZum andern iſt ein gemeine Schlußtede der Rechtslehrer/ daß vber vertragene vnnd gedin⸗

gete haͤndel alſo feſt zuhalten ſey/ daß man auch

daruͤber von gemeinen Rechten ſol abtretten. Pattis n. conuentis ſtandum eſt, eriamſi à 29 iure communi recedatur. Cum legis t pro- uiſionẽ ſiſtat& ceſſare faciat prouiſio hõis, lia Gas dutyromi& alias dititur q con- tractus f& pacta ſpecialia ex conuentione z1 legem accipiant, eamq́; repreſentent. h, c. quod vulgo circũfertur Wilkuͤr bricht Land⸗ recht. vt in li. F. hiconueniant ffdepoſiti.7t. xili per Salic. fcommoda. Hinc& illud tritum ſer- mone prouerbium partim vſurpatur, Wtl⸗ kuͤr bricht aller handrecht/ Weichb. art. 22. ad

. 2.

46

D. E. ſine conſenſu D. Principis factum eſt. Bbb 3